Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τις καλλιτεχνικές ανησυχίες του τμήματος επικοινωνίας της ΠΑΕ Παναθηναϊκός τις υποδεχόμαστε κάπως αμήχανα και συνεσταλμένα, η αλήθεια είναι (προφανείς οι λόγοι), αλλά ένα από τα πιο ερωτικά κομμάτια όλων των εποχών, το Ne me quitte pas, διακρίνεται για ένα χάρισμα που και ο ίδιος ο έρωτας διαθέτει: σε πλανεύει, σε ξεγελάει, σε μαγεύει.

Μακάρι ο Ετιέν Καμαρά (καλώς ήλθες, παρεμπιπτόντως) να δικαιώσει τις προσδοκίες στο χορτάρι και να μας μαγέψει κι αυτός, με τη θετική έννοια όμως.

Νέος είναι, εξελίξιμος δείχνει, για να δούμε... «Μη με αφήνεις», σε ελεύθερη μετάφραση.

Λέξεις παγκόσμιες, απλές, κατανοητές και δυσνόητες μαζί, όπως το «σ' αγαπώ». Ερωτική ματαίωση, απελπισία, κενό.

Συναισθήματα γνώριμα σε κάθε γωνιά του πλανήτη, καθόλου παράξενο λοιπόν που αυτό το διαχρονικό τραγούδι του Jacques Brel μεταφράστηκε και ερμηνεύτηκε από ονόματα όπως ο Frank Sinatra, η Edith Piaf, η Nina Simone, ακόμα και ο Iggy Pop ή η Χάρις Αλεξίου (η οποία το λέει ανατριχιαστικά καλά – link στα σχόλια). «Θα δημιουργήσω ένα βασίλειο για εσένα όπου ο έρωτας θα είναι βασιλιάς όπου ο έρωτας θα είναι νόμος κι εσύ η βασίλισσα...» Όσο περιμένουμε με ενδιαφέρον το επόμενο promo της ΠΑΕ Παναθηναϊκός (αλλά και έναν «βασιλιά» να έρθει, σε άλλο όμως άθλημα), ακούμε το Ne me quitte pas και δεύτερη και τρίτη και νιοστή φορά. Και το αφιερώνουμε εκεί που θέλει να αφιερωθεί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους