Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν λίγες μέρες ο Εμπορικός Σύλλογος Δράμας ξεκίνησε να αναρτά ερασιτεχνικά βιντεάκια για να διαφημίσει τη «Λευκή Νύχτα» (μια δραστηριότητα που επιβαρύνει τους εργαζόμενους, ενώ τα υποτιθέμενα οφέλη της για την τοπική οικονομία παραμένουν, στην καλύτερη περίπτωση, αμφισβητούμενα.

Γιατί, όταν δεν βγάζεις τον μήνα με τα ψίχουλα που παίρνεις για μισθό το τελευταίο που σε απασχολεί είναι η «Λευκή Νύχτα»). Τα βιντεάκια, από αισθητικής άποψης, ήταν από κακόγουστα έως πολύ κακόγουστα αλλά αυτό είναι δικαίωμα των δημιουργών να θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο διαφημίζουν μια εκδήλωση τους.

Αυτό που ήταν αδιανόητο ως επιλογή ήταν ότι μία ή δύο μέρες μετά τη γυναικοκτονία στη Δράμα αναρτούν το τρίτο τους βίντεο δείχνοντας μια γυναίκα δεμένη να την ανακρίνουν δύο άντρες ασκώντας βία πάνω της.

Και εδώ δεν μιλάμε απλώς για μια άστοχη ιδέα ή για ένα αποτυχημένο αστείο.

Μιλάμε για την επιλογή να χρησιμοποιηθούν εικόνες εξευτελισμού, καταναγκασμού και βίας απέναντι σε μια γυναίκα ως μέσο ψυχαγωγίας και διαφήμισης σε μια χρονική στιγμή που η τοπική κοινωνία ήταν ακόμη συγκλονισμένη από μια γυναικοκτονία.

Όποιος δεν μπορεί να αντιληφθεί το πρόβλημα αυτής της επιλογής είτε αδυνατεί να κατανοήσει το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο απευθύνεται είτε αδιαφορεί γι’ αυτό.

Αφού λοιπόν ξεκινά μια κατακραυγή στα σόσιαλ (μιας και δεν ξέρω τι έγινε με φυσικό τρόπο εκεί στη Δράμα) απαντά με επιθετικό ύφος εις εκ των εκπροσώπων του Εμπορικού Συλλόγου ότι όσοι ασκούν κριτική δεν κατάλαβαν το χιούμορ.

Πρόκειται για μια από τις πιο συνηθισμένες υπερασπιστικές γραμμές κάθε φορά που ασκείται κριτική σε σεξιστικές ή κακοποιητικές αναπαραστάσεις.

Το πρόβλημα δεν είναι το περιεχόμενο αλλά ότι δήθεν το κοινό δεν έχει αίσθηση του χιούμορ.

Μόνο που το χιούμορ δεν κρίνεται στο κενό.

Κρίνεται και από το περιεχόμενό του και από το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο παράγεται.

Το αν είχαν δίκιο όσοι άσκησαν κριτική (των οποίων τα σχόλια έσβησε ο Εμπορικός Σύλλογος από τη σελίδα του) φάνηκε όταν σύρθηκαν οι υπεύθυνοι στο να ζητήσουν συγγνώμη και να κατεβάσουν το βίντεο.

Αν πράγματι επρόκειτο απλώς για μια παρεξήγηση ή για μια υπερβολική αντίδραση των επικριτών δεν θα υπήρχε λόγος να αποσυρθεί το περιεχόμενο και να ακολουθήσει δημόσια απολογία.

Αν αναρωτιέστε λοιπόν πώς αναπαράγεται όλη αυτή η κακοποιητική κουλτούρα της πατριαρχίας που διαμορφώνει συνειδήσεις εξουσίας αντρών πάνω σε γυναίκες η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στα ακραία εγκλήματα που καταλήγουν στα πρωτοσέλιδα.

Βρίσκεται και σε πολύ μικρότερες, καθημερινές πρακτικές.

Βρίσκεται στην κανονικοποίηση εικόνων βίας και ταπείνωσης των γυναικών όταν αυτές παρουσιάζονται ως αστείες, αθώες ή ακίνδυνες.

Βρίσκεται στην αδυναμία αναγνώρισης του προβλήματος ακόμη και μετά από μια γυναικοκτονία που συγκλονίζει μια ολόκληρη κοινωνία.

Το παραπάνω περιστατικό δεν εξηγεί από μόνο του το φαινόμενο της έμφυλης βίας.

Αποτελεί όμως μια μικρή αλλά χαρακτηριστική υπενθύμιση του τρόπου με τον οποίο αναπαράγονται αντιλήψεις, στερεότυπα και σχέσεις εξουσίας που επιτρέπουν σε αυτή την κουλτούρα να επιβιώνει και να αναπαράγεται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους