Ανατολική Θράκη και η Ανακωχή των Μουδανιών Η απώλεια της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922 παραμένει μια από τις πιο οδυνηρές, αλλά και λιγότερο φωτισμένες πτυχές της τρικυμιώδους εκείνης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το 1920, ο ανίκητος ελληνικός στρατός απελευθέρωσε την Ανατολική Θράκη, με την απόβαση στη Ραιδεστό να αποτελεί ένα ιστορικό έπος.

Ωστόσο, οι «Σύμμαχοι» τον σταμάτησαν έξω από την Κωνσταντινούπολη.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε την Ιστορία μας ούτε να περιοριζόμαστε μόνο σε επίσημους εορτασμούς. Τον Οκτώβριο του 1922, οι παππούδες μας υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν την Ανατολική Θράκη λόγω των συμμαχικών απαιτήσεων, χωρίς να έχουν χάσει ούτε μία μάχη.

Οι ψυχές και οι τάφοι τους παραμένουν εκεί.

Εκείνοι δεν ξέχασαν ποτέ, κι εμείς δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ.

Πίσω από αυτές τις δύο φράσεις κρύβεται μια σκληρή ιστορική πραγματικότητα που συχνά προκαλεί ερωτήματα.

Ήταν όντως μια εκβιαστική απαίτηση των Συμμάχων; Μας ανάγκασαν να φύγουμε «με το έτσι θέλω» και χωρίς κανένα αντάλλαγμα; Η ιστορική αλήθεια είναι ξεκάθαρη: Ναι, η εκκένωση της Ανατολικής Θράκης υπήρξε απευθείας συμμαχική απαίτηση, η οποία διατυπώθηκε ως τελεσίγραφο κατά την Ανακωχή των Μουδανιών.

Μετά την κατάρρευση του μετώπου στη Μικρά Ασία, οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία) είχαν ήδη αποφασίσει την παράδοση της περιοχής στον Κεμάλ, πριν καν προσέλθει η ελληνική πλευρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Όταν η ελληνική στρατιωτική αντιπροσωπεία (υπό τον στρατηγό Μαζαράκη) αρνήθηκε αρχικά να υπογράψει, οι Σύμμαχοι ξεκαθάρισαν ότι σε περίπτωση εμμονής, θα απέσυραν τις δυνάμεις τους από τα Στενά, αφήνοντας τον κεμαλικό στρατό να ελάσει ελεύθερα προς τη Θράκη.

Για την Ελλάδα, δεν υπήρξε κανένα εδαφικό ή διπλωματικό αντάλλαγμα σε εκείνη τη φάση.

Για τον ελληνισμό, η απόφαση αυτή φάνταζε —και ήταν— βαθύτατα άδικη και παράλογη. Η Στρατιά του Έβρου είχε αναδιοργανωθεί πλήρως, ήταν ετοιμοπόλεμη και δεν είχε ηττηθεί στο πεδίο της μάχης.

Κι όμως, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν μέσα σε μόλις 15 ημέρες.

Περίπου 250.000 Έλληνες χριστιανοί εγκατέλειψαν έντρομοι τις εστίες τους, γνωρίζοντας καλά ότι αν παρέμεναν χωρίς την προστασία του ελληνικού στρατού, η σφαγή και η εξόντωση από τις δυνάμεις του Κεμάλ —στα πρότυπα της Σμύρνης— θα ήταν αναπόφευκτη.

Από την πλευρά των Συμμάχων, η στάση αυτή καθορίστηκε από την ψυχρή λογική του γεωπολιτικού ρεαλισμού (Realpolitik). Οι δυτικές κοινωνίες, εξαντλημένες από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είχαν καμία διάθεση να εμπλακούν σε μια νέα γενικευμένη πολεμική σύρραξη με την αναγεννημένη Τουρκία για να προασπίσουν τα ελληνικά δίκαια. Ο Κεμάλ διέθετε ισχυρή στρατιωτική ορμή και τη στήριξη της Σοβιετικής Ένωσης, απειλώντας άμεσα τα συμμαχικά συμφέροντα στα Στενά.

Έτσι, οι Σύμμαχοι επέλεξαν να θυσιάσουν την ελληνική Θράκη προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δική τους ειρήνη.

Η απώλεια της Ανατολικής Θράκης υπήρξε ένα προαναγγελθέν διπλωματικό έγκλημα, όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες των ισχυρών ισοπέδωσαν τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, μετατρέποντάς τους σε πρόσφυγες μέσα στην ίδια τους την πατρίδα.

Στην εν λόγω εικόνα αποτυπώνονται τα εδάφη της Ανατολικής Θράκης, ως μια διαρκής υπενθύμιση της ιστορικής αλήθειας και της θυσίας των προγόνων μας που δεν πρέπει να ξεχαστεί. #EasternThrace #Thrace #GreekHistory #Moudania1922 #Refugees1922 #Realpolitik #ΑνατολικήΘράκη #Θράκη #ΕλληνικήΙστορία #ΑνακωχήΜουδανιών #Προσφυγιά1922 #ΜικρασιατικήΚαταστροφή #ΙστορικήΜνήμη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους