Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ντραπήκατε να στοχοποιήσετε ολόκληρες κοινωνικές ομάδες για να ικανοποιήσετε ένα συγκεκριμένο πολιτικό ακροατήριο.

Δεν διστάσατε να παρουσιάσετε βοσκούς, κυνηγούς και ανθρώπους της υπαίθρου ως μέρος του προβλήματος.

Ανθρώπους που ζουν δίπλα στη φύση εδώ και γενιές.

Ανθρώπους που γνώριζαν τα βουνά, τα δάση και τα ζώα πολύ πριν εμφανιστούν οι σημερινοί «ειδικοί» των υπουργικών γραφείων.

Στήσατε στον τοίχο την Ελλάδα των παππούδων και των πατεράδων μας. Την Ελλάδα που έμαθε να συνυπάρχει με το φυσικό περιβάλλον χωρίς εγχειρίδια, χωρίς powerpoint και χωρίς επικοινωνιακές καμπάνιες.

Σήμερα όμως η πραγματικότητα αρχίζει να μιλά από μόνη της.

Αρκούδες εμφανίζονται σε περιοχές όπου πριν λίγα χρόνια η παρουσία τους θεωρούνταν αδιανόητη.

Λύκοι προκαλούν συνεχείς συζητήσεις και συγκρούσεις.

Ελάφια βγαίνουν στους δρόμους.

Τώρα οι κάτοικοι της Λούτσας αναρωτιούνται τι συμβαίνει με τα κουνάβια που εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα μέσα στον αστικό ιστό.

Και η απορία είναι απλή.

Πού είναι όλοι εκείνοι που διαβεβαίωναν ότι διαθέτουν τις λύσεις; Πού είναι οι τεχνοκράτες που ήρθαν να διδάξουν τη φύση σε ανθρώπους που ζουν μαζί της ολόκληρη τη ζωή τους; Πού είναι όσοι πίστεψαν ότι η διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος μπορεί να γίνεται με ιδεολογήματα, γραφεία και δημόσιες σχέσεις; Μας μιλήσατε για DNA.

Μας μιλήσατε για καθολικές στειρώσεις.

Μας μιλήσατε για θεωρίες και σχέδια επί χάρτου.

Τώρα όμως η πραγματικότητα ζητά απαντήσεις.

Γιατί η φύση δεν διαχειρίζεται με συνθήματα.

Δεν υπακούει σε υπουργικές ανακοινώσεις.

Και κυρίως δεν συγχωρεί την αλαζονεία όσων πιστεύουν ότι μπορούν να την καταλάβουν χωρίς να την έχουν ποτέ πραγματικά γνωρίσει.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι αποτύχατε να λύσετε όλα τα ζητήματα.

Το πρόβλημα είναι ότι πριν αποτύχετε, φροντίσατε να απαξιώσετε εκείνους που ίσως είχαν κάτι ουσιαστικό να σας πουν.

Και κάτι τελευταίο.

Απευθύνομαι και σε όσους εξακολουθούν να κρατούν ζεστές τις καρέκλες τους σε συλλόγους, ομίλους και θεσμικούς φορείς.

Μπράβο σας.

Ζεστές να τις κρατάτε.

Γιατί μετά από εσάς δεν θα έπρεπε να καθίσει κανείς στις περισσότερες από αυτές τις καρέκλες.

Όταν φτάσατε στο σημείο να γυρίσετε το κεφάλι από την άλλη, την ώρα που ελληνικές φυλές σκύλων κινδυνεύουν να χαθούν, φυλές που κάποιοι άνθρωποι παλεύουν επί δεκαετίες να διατηρήσουν ζωντανές, αποδείξατε ότι η αγωνία σας δεν ήταν ποτέ η κληρονομιά αυτού του τόπου.

Ήταν η καρέκλα.

Και όταν ένας θεσμός παύει να υπερασπίζεται τον λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε, παύει να έχει λόγο ύπαρξης.

Γι' αυτό κρατήστε τις καρέκλες σας ζεστές όσο μπορείτε.

Γιατί αν κάτι έχει απομείνει να ζεσταίνει πλέον αυτή την ιστορία, δεν είναι η προσφορά, δεν είναι το όραμα και δεν είναι η ευθύνη. Είναι μόνο οι καρέκλες σας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους