[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

— Δεν είστε στη λίστα των προσκεκλημένων, είπε η σύζυγος και έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα στον πεθερό της. Η αρχιτεκτονική της γεύσης και η γεωμετρία του ψέματος. Στην κουζίνα μύριζε καμένο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Δεν είστε στη λίστα των προσκεκλημένων, είπε η σύζυγος και έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα στον πεθερό της.

Η αρχιτεκτονική της γεύσης και η γεωμετρία του ψέματος.

Στην κουζίνα μύριζε καμένο δεντρολίβανο και μια σύνθετη, μόλις αισθητή ξινίλα από ζυμωμένα βρύα. Ο Σάββα κινούνταν ανάμεσα στις χρωμιωμένες επιφάνειες σαν χειρουργός που είχε αποφασίσει να μετεκπαιδευτεί σε αλχημιστή.

Δεν μαγείρευε απλώς — κατασκεύαζε μια πραγματικότητα όπου η πάπια κονφί έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει φίλη με ζελέ από μούρα του βάλτου.

Το τσιμπιδάκι στο χέρι του δεν έτρεμε.

Έτρεμε κάτι άλλο, βαθύτερα, κάπου στην περιοχή του διαφράγματος, αλλά εκείνος το απέδιδε στην προσμονή της βραδιάς. Η Γκαλίνα καθόταν στο σαλόνι, περιτριγυρισμένη από μια αύρα χαρτόσκονης και παλιού χρυσού.

Δούλευε ως ταμίας, αλλά όχι σε σούπερ μάρκετ με σαρωτές που έκαναν μπιπ, παρά σε ένα παλαιοπωλείο με το όνομα «Χρόνος», όπου τα χρήματα γίνονταν δεκτά με την ίδια επισημότητα με την οποία ένας ιερέας δέχεται μια εξομολόγηση.

Ο κόσμος της αποτελούνταν από καταλόγους, μεγεθυντικούς φακούς και άψογη λογιστική τάξη.

Μισούσε το χάος όσο ο Σάββα μισούσε μια παραψημένη μπριζόλα. — Ασημένια μαχαιροπίρουνα ή αλπακά; ρώτησε χωρίς να γυρίσει.

Η φωνή της ήταν ίσια σαν την επιφάνεια μιας λίμνης μια μέρα χωρίς αέρα. — Αλπακά.

Είναι πιο τίμιο, απάντησε ο Σάββα, βάζοντας την τελευταία πινελιά σάλτσας στο πιάτο. — Γκάλια, θυμάσαι τη συμφωνία μας, έτσι δεν είναι; — Κανένας συγγενής.

Μόνο εμείς, η Αλίνα με τον άντρα της και εκείνος ο παράξενος καλλιτέχνης που μάζεψες στην έκθεση.

Στη μητέρα μου είπα ότι πετάμε για το Μπαλί.

Εικονικά, φυσικά.

Προσβλήθηκε, αλλά αυτή είναι η μόνιμη κατάστασή της. Ο Σάββα πάγωσε.

Το τσιμπιδάκι χτύπησε με ήχο στην άκρη του πιάτου. — Ναι. Τέλεια.

Η δική μου… η δική μου μητέρα επίσης δεν θα έρθει.

Της τηλεφώνησα το πρωί.

Της είπα ότι είμαστε σε καραντίνα. Ανεμοβλογιά.

Σε εμένα. — Στα τριάντα πέντε σου; Η Γκαλίνα σήκωσε επιτέλους το κεφάλι.

Το βλέμμα της, συνηθισμένο να ξεχωρίζει πλαστά νομίσματα της εποχής του Νικολάου Β΄, γλίστρησε πάνω στην πλάτη του άντρα της. — Σάββα, ιδρώνεις. Διαβάστε περισσότερα στις περιγραφές.⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences