Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νοσηλευτές στην Ευθύνη, Βοηθοί στην Τσέπη: Το «Διαίρει και Βασίλευε» που Έγινε Viral.

Το σκηνικό γνώριμο, δοκιμασμένο και δυστυχώς πάντα αποτελεσματικό: ένα τηλεοπτικό παράθυρο, ένας υπουργός που ξέρει να παίζει το παιχνίδι των εντυπώσεων, ένας εκπρόσωπος των νοσηλευτών που λέει το αυτονόητο και μια μάζα εργαζομένων που, εγκλωβισμένη στην ανάγκη της για ηθική δικαίωση, καταπίνει το δόλωμα μαζί με το αγκίστρι.

Όταν ο εκπρόσωπος των νοσηλευτών δήλωσε δημόσια ότι οι βοηθοί νοσηλευτές δεν είναι νοσηλευτές, αλλά βοηθοί, δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να περιγράψει τη νομική και εκπαιδευτική πραγματικότητα.

Το πτυχίο γράφει «Βοηθός». Όμως, ο υπουργός Υγείας, μυρισμένος την ευκαιρία για φτηνό λαϊκισμό και τοξικό «διαίρει και βασίλευε», έσπευσε να φορέσει τον μανδύα του προστάτη των αδικημένων.

Το αποτέλεσμα στα social media; Ένα ντελίριο ενθουσιασμού από την πλευρά των βοηθών, που πανηγύριζαν για την «υποστήριξη» του υπουργού, απέναντι στους «σνομπ» επιστήμονες.

Μόνο που η αλήθεια είναι πολύ πιο κυνική.

Ο υπουργός δεν τους στήριξε, τους χάιδέψε τα αυτιά για να συνεχίσουν να είναι τα μόνιμα, βολικά κορόιδα του συστήματος. Το Παράδοξο της «Ικανοποίησης»: Ευθύνες Νοσηλευτή, Μισθός Βοηθού Η σκληρή αλήθεια είναι ότι το ΕΣΥ στέκεται όρθιο σε τεράστιο βαθμό χάρη στις πλάτες των βοηθών νοσηλευτών.

Κανείς με σώα τα φρένα δεν αμφισβητεί την προσφορά, την εμπειρία ή τις ικανότητές τους στην καθημερινή μάχη των κλινικών.

Όμως, αυτή η προσφορά έχει μετατραπεί σε μια μόνιμη, θεσμοθετημένη παρανομία: Πραγματοποιούν νοσηλευτικές πράξεις που ξεπερνούν κατά πολύ το νομικό τους πλαίσιο.

Αναλαμβάνουν ευθύνες (αστικές και ποινικές) που κανονικά αναλογούν σε αποφοίτους πανεπιστημίου.

Αμείβονται, ωστόσο, αυστηρά ως βοηθοί, με τη διαφορά στην τσέπη να πηγαίνει υπέρ των «ελλειμμάτων» του κράτους.

Το οξύμωρο και θλιβερό της υπόθεσης είναι η αδυναμία των ίδιων των βοηθών να αντιληφθούν την παγίδα.

Αντί να εξοργιστούν με έναν υπουργό που ουσιαστικά τους ζητά να συνεχίσουν να κάνουν παράνομα τη δουλειά του νοσηλευτή χωρίς την ανάλογη αμοιβή, εκείνοι ένιωσαν δικαιωμένοι.

Η έπαρση και η ανάγκη για εξίσωση «εδώ και τώρα» με τους νοσηλευτές της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης θόλωσε την κρίση τους.

Όταν η Έπαρση Κρύβει την Εκμετάλλευση Η ανάγκη για κοινωνικό και επαγγελματικό status είναι ανθρώπινη.

Όταν όμως αυτή η ανάγκη σε τυφλώνει σε σημείο να μην βλέπεις ότι σε χρησιμοποιούν, μετατρέπεται σε αυτοκαταστροφική αφέλεια.

Το deal που δέχτηκαν με χαρά οι βοηθοί νοσηλευτές είναι το εξής: «Σας αποκαλώ "νοσηλευτές" στην τηλεόραση, σας δίνω ένα χτύπημα στην πλάτη, κι εσείς επιστρέφετε στη βάρδια για να κάνετε διπλή δουλειά, να παίρνετε τον μισθό της πείνας και αν κάτι πάει στραβά, να είστε οι μόνοι υπεύθυνοι απέναντι στον νόμο». Αντί να απαιτήσουν καθαρά πράγματα είτε θεσμική και μισθολογική αναβάθμιση μέσω συγκεκριμένων διαδικασιών, είτε αυστηρή τήρηση των καθηκόντων που ορίζει το πτυχίο τους ώστε να μην εκτίθενται προτίμησαν τα likes και τα ψηφιακά χειροκροτήματα.

Ικανοποιήθηκαν με το να «μπει στη θέση του» ο κλάδος των νοσηλευτών, χωρίς να καταλάβουν ότι οι μόνοι χαμένοι στο τέλος της ημέρας είναι οι ίδιοι. Συμπέρασμα: Ούτε Συνένοχοι, Ούτε Θύματα με Δική τους Θέληση Η πολιτική ηγεσία έκανε άριστα τη δουλειά της: πέταξε το δόλωμα, δίχασε το προσωπικό των νοσοκομείων, έστρεψε τη μία ομάδα απέναντι στην άλλη και εξασφάλισε ότι η δωρεάν (ή μάλλον η υποτιμημένη) εργασία θα συνεχιστεί με τη βούλα των ίδιων των εργαζομένων.

Οι βοηθοί νοσηλευτών πρέπει επιτέλους να κοιτάξουν τον καθρέφτη και να αφήσουν στην άκρη τον εγωισμό του πληγωμένου γοήτρου.

Το να είσαι βοηθός νοσηλευτή είναι ένα έντιμο, απαραίτητο και βαρύ επάγγελμα.

Το να δέχεσαι όμως να γίνεσαι το όχημα για να καλύπτει το κράτος τις τρύπες του, πανηγυρίζοντας μάλιστα επειδή σου χάιδέψαν τα αυτιά, δεν είναι υπερηφάνεια. Είναι η απόλυτη αποδοχή της εκμετάλλευσής σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους