Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλο το νόημα της ζωής μας είναι το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, που είναι το Πρότυπό μας. Ο Ιησούς Χριστός είναι η εικόνα του Θεού και εμείς έχουμε πλαστεί κατ’ εικόνα της εικόνας του Θεού που είναι ο Κύριος.

Όλο το νόημα λοιπόν της ζωής είναι να ακολουθούμε ό,τι μας είπε ο Ιησούς Χριστός, οι Απόστολοί Του και όλοι οι άγιοι που φωτίστηκαν από το Άγιο Πνεύμα.

Αυτό είναι ο οδηγός της ζωής μας.

Η χαρά, η ευτυχία στη ζωή μας έρχεται μόνο όταν έχουμε τον Χριστό μέσα μας, ποτέ άλλοτε, γιατί έχουμε πλαστεί αντίγραφό Του.

Η ψυχή μας αναζητεί το Πρωτότυπό της, γιατί η Πηγή της ζωής, της αγάπης, των πάντων είναι ο Κύριος.

Όλη η αγάπη, τα πάντα προέρχονται από την καρδιά μας.

Κύριος σκοπός στη ζωή μας είναι να φυλάττουμε την καρδιά μας και να την κρατάμε ενωμένη με τον Θεό. Ο Θεός είναι αγάπη.

Εμείς αγαπάμε γιατί Εκείνος πρώτος μας αγάπησε και μας έμαθε τι θα πει αγάπη.

Ερχόμαστε στη γη για να εφαρμόζουμε στην πράξη την αγάπη του Θεού στους συνανθρώπους μας και ιδίως στους εχθρούς μας.

Αγαπάμε το Θεό όταν αγαπάμε όλο τον κόσμο, όλη την πλάση.

Για να γίνεται αυτό χρειάζεται να έχουμε ανοιχτή την καρδιά μας.

Για να πλημυρίζει αγάπη η καρδιά μας, χρειάζεται να καλλιεργούμε τις αρετές, να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου.

Να ζούμε όπως Εκείνος.

Η καρδιά ανοίγει και γεμίζει αγάπη όταν θυσιάζουμε το «εγώ» μας, το θέλημά μας για να ακολουθούμε το θέλημα του Θεού.

Το θέλημα του Θεού μας οδηγεί στην ολοκλήρωση, να βιώνουμε την «ενότητα των πάντων» και να αισθανόμαστε ασφαλείς.

Αυτό είναι αγάπη, αυτό είναι πληρότητα.

Το «εγώ» μας αντιπροσωπεύει τον παλαιό μας εαυτό, την «πεπτωκυία» φύση μας.

Που έχει διασπαστεί και βλέπει τα πάντα ξεκομμένα, ξεχωριστά.

Ακολουθώντας το «εγώ» μας δεν βιώνουμε την «ενότητα των πάντων» που είναι η αγάπη, δεν βιώνουμε την ολότητα.

Βιώνουμε την έλλειψη, την ανασφάλεια.

Ακολουθώντας τις εντολές του Κυρίου, ζώντας με βάση τις αρετές Του, καταργούμε την «πεπτωκυία» μας φύση και βιώνουμε το «όλο». Το «όλο» είναι πλήρες δεν έχει έλλειψη.

Κι εμείς βιώνουμε την αγάπη, είμαστε πλήρεις, είμαστε ολοκληρωμένοι.

Όλοι μπορούμε να λειτουργούμε ως φορείς του Φωτός.

Ως γεννήτριες φορτιζόμαστε σιγά σιγά με το ρεύμα της Χάρης του Θεού.

Κάθε άνοιγμα της ψυχής, μας κάνει ικανούς να φορτώνουμε περισσότερο ισχυρότερο φορτίο, ώστε να διοχετεύουμε αυτή την ενέργεια όπου χρειαστεί. Η Πηγή του φωτός είναι πάντα εκεί εντός μας.

Ερχόμαστε στη γη περνώντας από συνεχείς δοκιμασίες και να ανεβαίνουμε τη σκάλα για να φθάνουμε το πεδίο της αγάπης του Κυρίου, το Χριστικό πεδίο, τον Νυμφώνα Του.

Οι δοκιμασίες στην αρχή είναι επίπονες.

Όμως όσο προχωράμε σε επίγνωση του πραγματικού μας εαυτού και αλλοιωνόμαστε εν Χριστώ, τόσο ενδυναμωνόμαστε.

Η παρουσία του Κυρίου μέσα μας φωτίζει όλα τα σκοτεινά στοιχεία της ψυχής μας.

Μας αναζωογονεί και οι δοκιμασίες γίνονται πιο λεπτοφυείς.

Μαθαίνουμε να μετατοπίζουμε τη συνειδητότητά μας από το πιο βαρύ πεδίο της ύλης στο πνευματικό πεδίο.

Όταν είμαστε στο πνευματικό πεδίο εκεί που οι δονήσεις είναι υψηλές, αυτές είναι οι δονήσεις της αγάπης, δεν παρεμβάλλονται δονήσεις χαμηλότερων κραδασμών.

Τότε ό,τι σκεπτόμαστε γίνεται πραγματικότητα.

Γι’ αυτό βλέπουμε τους Αγίους ό,τι ζητούν από τον Θεό Πατέρα, από τον Κύριο, εισακούονται. «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ.

Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.

Αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ ἀπέστειλε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν.

Ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ Θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾶν.

Ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν Θεόν, ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν». (Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος) Είμαστε παιδιά του Θεού και ο Πατέρας μας, μας δίνει τη δυνατότητα να αφομοιώνουμε δημιουργικά την αγάπη Του και να γινόμαστε κατά Χάρη αιώνιοι θεοί. Ο Θεός μας αγαπά και μας παραδίνει τα πάντα.

Η αγάπη Του φθάνει στο σημείο που, Λόγος του Πατέρα προσλαμβάνει την εικόνα του «είναι» μας, να γίνεται όμοιος με μας άνθρωπος.

Εμείς αγαπώντας Εκείνον γινόμαστε όμοιοί Του.

Αυτό είναι η αγάπη.

Με την αγάπη ο Δημιουργός μας, μας παραδίδει τη ζωή Του.

Όμως στο γήινο πεδίο η αγάπη αυτή συνοδεύεται με δοκιμασίες.

Μετά την έξοδο από το γήινο πεδίο μας δίδεται η αιώνια ζωή. «Ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αγαπήσει το Θεό, τον Δημιουργό και Πατέρα, με όλη την πληρότητα της αγάπης. Όπως Εκείνος με την περίσσεια της αγάπης Του δημιουργεί από «μηδέν» λογικά όντα, για να μεταδώσει σε αυτά όλο το πλήρωμα του «Είναι» Του, να τα κάνει ίσα με τον Εαυτό Του.

Είμαστε παιδιά του Θεού.

Έχουμε προικιστεί με τη δυνατότητα στην ελευθερία μας να αφομοιώσουμε δημιουργικά τη δωρεά της αγάπης του Πατέρα.

Να γίνουμε όμοιοι με Εκείνον, δηλαδή αιώνιοι θεοί. »Η αγάπη παραδίδει ουσιαστικά τη ζωή της στον αγαπημένο. Ο Θεός πράγματι μας αγάπησε «εις τέλος» μας παρέδωσε τα πάντα.

Αν αγαπάμε τον Πατέρα μας τότε ας πλησιάσουμε με τον ίδιο τρόπο τον Μονογενή Υιό Του.

Θα ζήσουμε με τον Πατέρα από τον Οποίο πήραμε τα πάντα. Ο Ίδιος ο Λόγος του Πατέρα προσλαμβάνει την εικόνα του «είναι» μας, γίνεται όμοιος με μας άνθρωπος.

Τέτοια είναι η απεραντοσύνη της αγάπης Του για μας. »Και εμείς με ολοκληρωτική αγάπη προς Εκείνον, μπορούμε και οφείλουμε να γίνουμε όμοιοι με Εκείνον θεοί.

Αυτό είναι το χαρακτηριστικό της Θείας Αγάπης.

Εκείνος παραδίδει σε μας τη ζωή Του.

Κι εμείς σε Εκείνον τη δική μας. »Ωστόσο η αγάπη αυτή, στο δεδομένο σε μας γήινο επίπεδο συνδέεται με άσκηση και παθήματα.

Μετά την έξοδο όμως από εδώ θα λάβουμε από το Θεό και Πατέρα μας την αγία αιωνιότητά Του, ως δική μας. «Πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν». Τα «πάντα» θα είναι «ἐμὰ», το μόνο που μας μένει είναι να χαιρόμαστε για τη σωτηρία και τον δοξασμό κάθε ανθρώπου». (άγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ) «Όσο δίνεις αγάπη τόσο ο Θεός σε ευλογεί». (άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης) Ας δίνουμε αγάπη, ας αγαπάμε όλο τον κόσμο.

Μόνο όταν αγαπάμε αντιλαμβανόμαστε πόσο μας αγαπά ο Θεός και τότε αισθανόμαστε τέλεια, ήρεμοι, γαλήνιοι, τέλειοι.

Έτσι δεν είναι όταν αισθανόμαστε ότι μας αγαπά το αγαπημένο μας πρόσωπο; Πετάμε από χαρά και αγαλλίαση, αισθανόμαστε τόση χαρά που δεν πατάμε στη γη. Φανταστείτε να αισθανόμαστε, να αντιλαμβανόμαστε πόσο μας αγαπά ο Θεός, θα απογειωνόμαστε, θα γεμίζουμε πληρότητα.

Τα πάντα είναι ενέργεια η οποία δονείται σε συχνότητες.

Το πεδίο των απείρων δυνατοτήτων είναι το πεδίο της αγάπης που δονείται σε πεντακόσιους παλμούς το δευτερόλεπτο.

Είναι η δόνηση της αγάπης η δόνηση που επιτυγχάνουμε τα πάντα.

Δεν υπάρχει εχθρός στο πεδίο της αγάπης, τα πάντα είναι «ένα». Στο χωροχρόνο που ζούμε, η δυαδικότητα που υπάρχει μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα ξεχωριστά, ενώ όλα είναι ενωμένα.

Όλο το μυστικό είναι δική μας αντίληψη.

Η δική μας συνειδητότητα, ο τρόπος που μεταφράζουμε τα γεγονότα.

Οι κβαντικοί φυσικοί απέδειξαν ότι ο παρατηρητής δημιουργεί το αποτέλεσμα αυτού που παρατηρεί.

Η πραγματικότητά μας πάντα εξαρτάται από πώς τη βλέπουμε εμείς. «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται· καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα.

Πιστεύεις τοῦτο»; «Πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου». Ήταν σίγουρος ότι ο Πατέρας πραγματοποιεί το αίτημα του μόλις το εκφράζει αρκεί ο λόγος Του.

Γιατί ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός ήταν σε απόλυτη ένωση με τον Πατέρα και η δόνησή του ήταν όλη στο πνευματικό πεδίο, στο πεδίο της αγάπης.

Ό,τι έλεγε γινόταν άμεσα πραγματικότητα, διότι δεν είχε καμία παρεμβολή κατώτερων δονήσεων.

Όλο το μυστικό είναι να μετατοπίσουμε τη συνειδητότητά μας από την αντίληψη της δυαδικότητας, στο πεδίο της «ενότητας των πάντων». Όταν βιώνουμε την ενότητα των πάντων αισθανόμαστε ασφαλείς.

Αυτό άλλωστε είναι το πεδίο της αγάπης.

Είναι το πεδίο που αντιλαμβανόμαστε την ενότητα των πάντων και αισθανόμαστε ασφαλείς.

Ο σκοπός του Θεού είναι να γίνονται όλα «ένα», «εν τω Χριστώ» και διά του Χριστού.

Είναι να κυριαρχεί ο Χριστός μέσα μας, να βασιλεύει ο Κύριος μέσα μας και να κερδίζουμε τη Βασιλεία του Θεού.

Αληθινή ζωή είναι εκείνη, η οποία δεν τελειώνει με τον θάνατο και μια τέτοια ζωή γίνεται δυνατότητα πάνω στη γη, μόνο με την Ανάσταση του Θεανθρώπου Χριστού. Ο Κύριος έρχεται και μας ανοίγει και μας δίνει τη δυνατότητα να εισέλθουμε σε όλα αυτά τα πεδία που ετοιμάζει για εμάς.

Με το Άγιο Πνεύμα, μας φωτίζει να λειτουργούμε ως ψυχές μέσα στο γήινο όχημα μας, το σώμα μας.

Ενώ εμείς είμαστε στο χωροχρόνο, να μπορούμε να λειτουργούμε με τους νόμους της αγάπης Του, του πεδίου των απείρων δυνατοτήτων που μας ανοίγει ο Κύριος.

Αυτό είναι το: «αν δεν γεννηθείς άνωθεν δεν έχεις αληθινή ζωή». Με τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος, αποδεχόμαστε το θέλημα του Κυρίου σαν δικό μας θέλημα.

Η οριζόντια σύνδεση μας με τα γήινα φθίνει και ενισχύεται η κατακόρυφη σύνδεσή μας με τον Δημιουργό.

Με τη σύνδεση το φως του Κυρίου εισέρχεται μέσα μας πλημυρίζει και αναζωογονεί τα κύτταρά μας.

Αλλάζει τις συνάψεις του εγκεφάλου μας, τον τρόπο που μεταφράζουμε τα γεγονότα.

Αλλάζει η μορφή των κυττάρων μας.

Η κατακόρυφη μας σύνδεση με το Δημιουργό ενισχύεται και τότε ο λόγος μας γίνεται πραγματικότητα.

Οτιδήποτε προσευχόμαστε, πραγματοποιείται άμεσα.

Μένω έκπληκτος βλέποντας άτομα για τα οποία προσεύχομαι, να γίνονται καλά ενώ βρίσκονται στην Αμερική.

Αυτό επιτυγχάνεται διότι ο λόγος μας αλλάζει τις δονήσεις, αλλάζει τα πεδία δόνησης αυτών που προσευχόμαστε.

Επιμένοντας στην προσευχή η σύνδεσή μας αυξάνεται.

Ο βιορυθμός μας αλλάζει, δονούμαστε σε υψηλότερες συχνότητες.

Αυτό συνεχίζεται αιωνίως έως ότου φθάσουμε να γίνουμε όπως το Πρότυπό μας, ο Κύριος.

Όλα λειτουργούν σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου και αποτελούν «όλα μια ενότητα». «Ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον». Ο Κύριος μας λέγει ότι η δόνηση της αγάπης εξαφανίζει το φόβο.

Όλο το μυστικό του κόσμου είναι η σύνδεσή μας με τον Δημιουργό που ενισχύεται με την προσευχή.

Αλλάζοντας σιγά σιγά τη συνειδητότητά μας ευθυγραμμιζόμαστε, εστιαζόμαστε, πιστεύουμε περισσότερο στον Κύριο.

Και αυτός με τη σειρά Του ανοίγει της πύλες Του για εμάς κι έτσι Τον γνωρίζουμε περισσότερο.

Όσο περισσότερο Τον γνωρίζουμε τόσο περισσότερο γινόμαστε όπως Εκείνος.

Η ενέργειά Του ρέει μέσα μας, γίνεται ταύτιση του θελήματός μας με το δικό του.

Η αποδοχή του θελήματος του Δημιουργού που οφείλεται στη δική μας ανταπόκριση είναι σαν επιβράβευση ότι ο Θεός μας στέλνει τα δώρα Του, που είναι τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Γνωρίζοντας το Θεό φθάνουμε στη Θέωση, που είναι ο σκοπός της ζωής μας και είναι η φανέρωση του Θεού στην καθαρή καρδιά του ανθρώπου.

Τότε έχουμε θέα του Θεού, βυθιζόμαστε στην αγάπη Του.

Η φύση μας μεταμορφώνεται πλήρως και γινόμαστε όπως Εκείνος, γινόμαστε κατά Χάριν θεοί.

Ο άνθρωπος έχει πλαστεί κατ’ εικόνα του Θεού.

Εικόνα του Θεού είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, και εφ’ όσον είμαστε κατ’ εικόνα, αν δεν βρίσκουμε την Πρωτότυπη εικόνα μας και δεν ενωνόμαστε μαζί Της, δεν μπορούμε να είμαστε «σεσωσμένοι». Δηλαδή ολοκληρωμένοι, άκτιστοι, αθάνατοι, γιατί ο Κύριος είναι η Πηγή της ζωής και μάλιστα της Αιωνίου ζωής κι Εκείνος είναι η Πρωτότυπη Εικόνα και το Πρότυπό μας.

Το μυστικό είναι η απουσία σκέψης, τότε μπαίνουμε στη ροή του Κυρίου.

Τότε η Χάρη Του μας καλύπτει σαν πέπλο και νιώθουμε θαυμάσια πράγματα, γινόμαστε κι εμείς μικροί θεοί.

Αφηνόμαστε λοιπόν στον Κύριο, αλλά είμαστε και σε εγρήγορση να λάβουμε τη Χάρη Του.

Το σχέδιο του Κυρίου είναι θαυμάσιο για όλους μας.

Όποιος συνειδητοποιεί την άπειρη αγάπη του Κυρίου για μας αισθάνεται ασφαλής κι όλο το σύμπαν ανταποκρίνεται στην αγάπη μας αυτή.

Γιατί αγάπη είναι ο κώδικας που αντιλαμβανόμαστε την ενότητα των πάντων και αισθανόμαστε ασφαλείς.

Όσο πιστεύουμε στην πρόνοια του Κυρίου, τόσο Εκείνος ανταποκρίνεται στην πίστη και την αγάπη μας αυτή και μας καθοδηγεί για να φέρνουμε σε πέρας έργο μας που ταυτίζεται με το θέλημά Του, στέλνοντάς μας μηνύματα με κάθε τρόπο.

Όλο το νόημα της ζωής μας είναι το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, που είναι το Πρότυπό μας. Ο Ιησούς Χριστός είναι η εικόνα του Θεού και εμείς έχουμε πλαστεί κατ’ εικόνα της εικόνας του Θεού που είναι ο Κύριος.

Όλο το νόημα λοιπόν της ζωής είναι να ακολουθούμε ό,τι μας είπε ο Ιησούς Χριστός, οι Απόστολοί Του και όλοι οι άγιοι που φωτίστηκαν από το Άγιο Πνεύμα.

Αυτό είναι ο οδηγός της ζωής μας.

Η χαρά, η ευτυχία στη ζωή μας έρχεται μόνο όταν έχουμε τον Χριστό μέσα μας, ποτέ άλλοτε, γιατί έχουμε πλαστεί αντίγραφό Του.

Η ψυχή μας αναζητεί το Πρωτότυπό της, γιατί η Πηγή της ζωής, της αγάπης, των πάντων είναι ο Κύριος.

Όλη η αγάπη, τα πάντα προέρχονται από την καρδιά μας.

Κύριος σκοπός στη ζωή μας είναι να φυλάττουμε την καρδιά μας και να την κρατάμε ενωμένη με τον Θεό. «Στην καρδιά είναι η θέληση, στην καρδιά είναι η αγάπη, στην καρδιά είναι η κατανόηση, στην καρδιά είναι το πρόσωπο της Παναγίας και Θείας Τριάδος.

Η καρδιά είναι ο οίκος του Πατρός, τό ιερό του Υιού και το εργαστήριο του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός θέλει την καρδιά: «Υιέ μου, δός μοι σήν καρδίαν». »Μόνο φύλαξε την καρδιά σου, φύλαξε και ένωσέ την με τον Κύριο και δώσε την στον Κύριο.

Από την καρδιά προέρχεται η ζωή.

Πώς η ζωή στην καρδιά θα προέλθει, αν η πνοή του Κυρίου και η πηγή της ζωής, ο Θεός, δεν κατοικεί σε αυτήν;». (αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς) Το μυστικό είναι να μαθαίνουμε (δεν γίνεται με τον νου αλλά με την καρδιά) να αγαπάμε εν Χριστώ.

Τότε αντιλαμβανόμαστε την ενότητα των πάντων και αισθανόμαστε ασφαλείς, δεν αισθανόμαστε ποτέ μοναξιά.

Μόνο όταν δεν έχουμε ταπείνωση, έχουμε υψηλό «εγώ», δεν μπορούμε να αγαπάμε και να αισθανόμαστε μοναξιά. «Όταν αγαπάς κάποιον, τον νιώθεις ζωντανό μπροστά σου.

Μοναξιά νιώθει αυτός που δεν αγαπά, και η μοναξιά γίνεται μεγαλύτερη, όταν θέλω να με αγαπούν.

Οποιοσδήποτε άνθρωπος, είτε βασιλιάς, είτε ζητιάνος είναι, μόλις θελήσει να τον αγαπούν, θα δείτε ότι αμέσως θα νιώσει μοναξιά.

Μόλις αρχίσει να αγαπά, όχι με αγάπη ανθρώπινη αλλά εν τη Εκκλησία, αρχίζει να φεύγει η μοναξιά και ανακαλύπτει πως όλη η Εκκλησία, οι πάντες, είναι μαζί του». (Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης) Συμπέρασμα: Ερχόμαστε στη γη περνώντας από συνεχείς δοκιμασίες να ανεβαίνουμε τη σκάλα για να φθάνουμε το πεδίο της αγάπης του Κυρίου, το Χριστικό πεδίο, τον Νυμφώνα Του.

Οι δοκιμασίες στην αρχή είναι επίπονες.

Όμως όσο προχωράμε σε επίγνωση του πραγματικού μας εαυτού και αλλοιωνόμαστε εν Χριστώ, τόσο ενδυναμωνόμαστε.

Όταν είμαστε στο πνευματικό πεδίο εκεί που οι δονήσεις είναι υψηλές, είναι οι δονήσεις της αγάπης, δεν παρεμβάλλονται δονήσεις χαμηλότερων κραδασμών.

Τότε ότι σκεπτόμαστε γίνεται πραγματικότητα.

Γι΄ αυτό βλέπουμε τους Αγίους ό,τι ζητούν από τον Θεό Πατέρα, από τον Κύριο, εισακούονται.

Η αγάπη παραδίδει ουσιαστικά τη ζωή της στον αγαπημένο. Ο Θεός πράγματι μας αγάπησε «εις τέλος» μας παρέδωσε τα πάντα.

Αν αγαπάμε τον Πατέρα μας τότε ας πλησιάσουμε με τον ίδιο τρόπο τον Μονογενή Υιό Του.

Θα ζήσουμε με τον Πατέρα από τον Οποίο πήραμε τα πάντα. Ο Ίδιος ο Λόγος του Πατέρα προσλαμβάνει την εικόνα του «είναι» μας, γίνεται όμοιος με μας άνθρωπος.

Τέτοια είναι η απεραντοσύνη της αγάπης Του για μας.

Εμείς αγαπώντας Εκείνον γινόμαστε όμοιοί Του.

Αυτό είναι η αγάπη.

Με την αγάπη ο Δημιουργός μας, μας παραδίδει τη ζωή Του.

Όμως στο γήινο πεδίο η αγάπη αυτή συνοδεύεται με δοκιμασίες.

Μετά την έξοδο από το γήινο πεδίο μας δίδεται η αιώνια ζωή. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΕΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους