Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συχνά ακούμε εμπνευσμένες ιστορίες ανθρώπων που μετατράπηκαν σε ήρωες, παρότι οι σκληρές συνθήκες που βίωσαν έδειχναν ικανές να τους λυγίσουν οριστικά.

Η πραγματική έμπνευση, όμως, δεν κρύβεται στην απλή αφήγηση των γεγονότων, αλλά στην προσπάθεια να αντιληφθούμε -έστω και στο ελάχιστο- τον γολγοθά που ανέβηκαν.

Τότε μόνο κατανοούμε πόσο οδυνηρό, σχεδόν ακατόρθωτο, ήταν αυτό που πέτυχαν.

Γι' αυτό, τέτοιες πορείες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως απλά αφηγήματα που διαβάζονται σε λίγες γραμμές για να προσφέρουν μια εφήμερη συγκίνηση.

Μιλάμε για μια ολόκληρη ζωή γεμάτη πόνο και αγώνα επιβίωσης.

Συνεπώς, τους αξίζει μια αναγνώριση διαρκείας, αφού κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή ενώ τα όνειρά τους έμοιαζαν κλινικά νεκρά.

Παρά τη βαριά ήττα με 4-1 από τη Νορβηγία, οφείλουμε να σταθούμε στην περίπτωση του εξαιρετικού επιθετικού Αϊμ. Χουσεΐν.

Το γεγονός ότι πέτυχε το μοναδικό τέρμα της ομάδας του -μόλις το δεύτερο του Ιράκ σε Μουντιάλ, μετά από εκείνο του Αχ. Ραντί- αποκτά τεράστια βαρύτητα αν αναλογιστούμε τον δρόμο που διένυσε.

Με βάση τα όσα πέρασε από την παιδική του ηλικία, αυτό το επίτευγμα είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό γκολ.

Είναι λάθος να υποβαθμιστεί η στιγμή επειδή το Ιράκ τελικά έχασε το παιχνίδι.

Μια διοργάνωση τέτοιου βεληνεκούς ήταν το ιδανικό πεδίο για να ακουστεί η ιστορία του σε όλο τον κόσμο.

Όπως έχει κυκλοφορήσει ευρέως, ο Χουσεΐν βίωσε ανείπωτες τραγωδίες από πολύ μικρός.

Στα 12 του χρόνια, ο πατέρας του, αξιωματικός του ιρακινού στρατού, δολοφονήθηκε από μέλη της Αλ Κάιντα.

Λίγα χρόνια αργότερα, ο μεγαλύτερος αδερφός του απήχθη και η τύχη του αγνοείται μέχρι σήμερα.

Παρ' όλα αυτά, ο ίδιος ένιωθε ευγνώμων που η οικογένειά του είχε έστω τέσσερις τοίχους να την προστατεύουν, όταν πολλοί συμπατριώτες του ζούσαν σε σκηνές.

Αν και κάποια στιγμή σκέφτηκε να εγκαταλείψει οριστικά το ποδόσφαιρο, η μητέρα του στάθηκε βράχος, πείθοντάς τον ότι το άθλημα ήταν ο μοναδικός αληθινός δρόμος προς τη λύτρωση.

Η αγωνιστική του διαδρομή δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα.

Αντιμετώπισε πολλές αναποδιές, αρχικά δεν ήταν από τους αγαπημένους της κερκίδας, ενώ οι προσπάθειές του να αγωνιστεί εκτός συνόρων -σε Τυνησία και Κατάρ- δεν στέφθηκαν με επιτυχία.

Ωστόσο, κάθε φορά που επέστρεφε στο εγχώριο πρωτάθλημα, αναγεννιόταν.

Ήταν σαν η αγωνιστική του φόρμα να τροφοδοτούνταν αποκλειστικά από τα πάτρια εδάφη.

Η πραγματική ποδοσφαιρική του ωρίμανση, όμως, ήρθε μέσα από την εθνική ομάδα.

Ανέλαβε τον ρόλο του ηγέτη στη γραμμή κρούσης, θεωρώντας προσωπική του ευθύνη να δώσει χαρά στον λαό του.

Αυτό ακριβώς ήταν το ισχυρότερο κίνητρό του.

Σε μια τηλεοπτική συνέντευξη υποσχέθηκε την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο, και κόντρα στη γενικευμένη αμφισβήτηση, τήρησε τον λόγο του.

Έγινε ο παίκτης-κλειδί, σημειώνοντας καθοριστικά τέρματα στα προκριματικά, μέχρι να φτάσει να γράψει ιστορία στα τελικά της διοργάνωσης.

Η εντυπωσιακή ικανότητά του να παίζει με πλάτη, να κερδίζει μονομαχίες και να κυριαρχεί στον αέρα, δεν πηγάζει μόνο από τα αθλητικά του προσόντα.

Είναι η εσωτερική ορμή ενός ανθρώπου που πάλεψε με τα πάντα και βγήκε νικητής.

Αν ο φτερωτός ταύρος, γνωστός ως "Λαμασού", αποτελεί το αρχαίο σύμβολο ισχύος και προστασίας της Ασσυριακής αυτοκρατορίας, τότε ο Αϊμάν Χουσεΐν, με τον επιβλητικό τρόπο που κινείται στον αγωνιστικό χώρο, είναι η σύγχρονη ενσάρκωσή του. Είναι το ίδιο το σύμβολο του "Λαμασού" με σάρκα και οστά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους