Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΡΕΠΕΙ να το διαβάσετε: Γράφτηκε από τον Mahmoud Jouda, έναν συγγραφέα από τη Γάζα.

Α, ρε, καραγκιόζηδες του "αντισιωνισμού", τι κακό έχετε κάνει υποστηρίζοντας τους μουτζαχεντίν και την death cult Χαμάς.

Ακούστε τα από ένα Παλαιστίνιο: "Το γράφω αυτό για το σύνολο των αδαών ανθρώπων που έμαθαν για τη Γάζα μόνο μετά τον Οκτώβριο, ποτέ δεν ήξεραν το παραμικρό για τις ζωές μας αλλά μας επιτίθενται, τώρα, λέγοντας μας "σιγά μην ήσασταν στον παράδεισο πριν από τον Οκτώβριο". Πριν από την 7η Οκτωβρίου, λοιπόν, ζούσαμε καλά. Στο Δήμο της Γάζας, ετοιμάζαμε ένα πρόγραμμα για τη συλλογή των κάδων από τους δημόσιους δρόμους, την αύξηση των χώρων πρασίνου και υπήρχε ένα ειδικό φυτώριο για τη φύτευση λευκών κρίνων.

Εργαζόμασταν σε έναν τουριστικό οδηγό με τίτλο "Εκεί που ο ήλιος ρίχνει το φως του", τον οποίο θα εκδίδαμε για τους τουρίστες Είχαμε τα δικά μας brands της Γάζας από εστιατόρια, ξενοδοχεία, καταστήματα, σαλέ και εργοστάσια που εξήγαγαν στο εξωτερικό.

Υπήρχαν σημαντικές επενδύσεις και δραστηριότητες από επιχειρηματίες χωρίς καμία συνεισφορά από την κυβέρνηση της Γάζας, η οποία τους επέβαλε μόνο τεράστιους φόρους.

Παρόλα αυτά, συνέχισαν τη δουλειά τους, δημιουργώντας τις εικόνες της Γάζας που βλέπετε πριν από τον Οκτώβριο και τις συνοδεύετε με θλιβερή μουσική.

Τα πηγαίναμε καλά και βρισκόμασταν στα ψηλά σκαλοπάτια της σκάλας.

Υπήρχε ανεργία, διακοπές ρεύματος, φτώχια σε μεγάλα επίπεδα και προβλήματα μετακίνησης.

Υπήρχε μια εξίσωση ασφαλείας που διατηρούσε την εθνική μας αξιοπρέπεια ως κοινότητα που πολιορκείται από τον εχθρό.

Αλλά όλα αυτά ήταν προβλήματα που θα μπορούσαν να λυθούν μέσω της εθνικής συναίνεσης και των εκλογών και άλλων πιθανών λύσεων που είχαμε αρχίσει να εφαρμόζουμε ανοίγοντας δουλειά μέσω της κυβέρνησης της Γάζας στα κατεχόμενα.

Δεν ήμασταν σε σκηνές, ούτε πεινούσαμε ή διψούσαμε.

Βρισκόμασταν σε μια καταπιεσμένη κοινότητα όσον αφορά την άσκηση των πολιτικών μας δικαιωμάτων και των πολιτιστικών μας δραστηριοτήτων.

Είχαμε να κάνουμε με την αδιαλλαξία μιας παράταξης (Χαμάς) που ελέγχει τους μοχλούς της εμπορικής κίνησης και των θέσεων εργασίας.

Χρειαζόμασταν εκλογές, συναίνεση και ένα εθνικό σχέδιο αγώνα.

Τώρα, χρειαζόμαστε πολλά πράγματα, το λιγότερο από τα οποία είναι ένας δρόμος για να περπατήσουμε, ένα σπίτι για να αντικαταστήσουμε τη σκηνή, νεκροταφεία, προσθετικά μέλη και πολλά πράγματα που δεν μπορείτε να φανταστείτε, όπως καθαρό νερό και μια ώρα ηλεκτρικό ρεύμα". @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους