Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αληθινή νίκη δεν υψώνει λάβαρα πάνω σε ερειπωμένα τείχη, ούτε ζητά μάρτυρες για να επιβεβαιώσουν το μέγεθός της.

Είναι ένα γεγονός αθόρυβο, σχεδόν αόρατο, που συντελείται στα μυστικά δωμάτια της ψυχής, εκεί όπου ο άνθρωπος συναντά τον ίδιο του τον εαυτό χωρίς προσωπεία και χωρίς δικαιολογίες.

Όποιος αναζητεί την κυριαρχία πάνω στους άλλους, βαδίζει στον εξωτερικό κόσμο των σκιών· όποιος όμως επιδιώκει την κυριαρχία πάνω στον εαυτό του, εισέρχεται στο εσωτερικό βασίλειο των αιτίων, εκεί όπου γεννιούνται οι δυνάμεις που διαμορφώνουν τη μοίρα.

Ο αμύητος θεωρεί ότι οι εχθροί του βρίσκονται έξω από αυτόν.

Τους βλέπει στα πρόσωπα των άλλων ανθρώπων, στις περιστάσεις, στις αντιξοότητες, στην τύχη που μοιάζει να του αντιστέκεται.

Ο μύστης, αντίθετα, γνωρίζει ότι κάθε εξωτερική σύγκρουση αντανακλά μια εσωτερική δυσαρμονία.

Αναγνωρίζει πως ο θυμός, ο φόβος, η αλαζονεία, η προσκόλληση και η άγνοια είναι οι πραγματικοί αντίπαλοι.

Δεν κρατούν σπαθιά ούτε υψώνουν οχυρά, κατοικούν στις αθέατες περιοχές της συνείδησης και τρέφονται από την αδυναμία της προσοχής.

Η ερμητική παράδοση διδάσκει ότι ο άνθρωπος είναι ένας μικρόκοσμος, μια αντανάκλαση του μεγάλου Σύμπαντος.

Όπως τα άστρα κινούνται σύμφωνα με αόρατους νόμους, έτσι και οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι επιθυμίες υπακούν σε λεπτές αρχές που σπάνια αντιλαμβάνεται ο κοινός νους.

Η αληθινή νίκη, λοιπόν, δεν είναι παρά η αποκατάσταση της εσωτερικής τάξης.

Είναι η στιγμή κατά την οποία ο νους παύει να είναι δούλος των παρορμήσεων και γίνεται κυρίαρχος των δυνάμεων που τον διαπερνούν.

Μέσα στον καθένα υπάρχει ένα πεδίο μάχης.

Από τη μία πλευρά στέκονται οι μηχανικές συνήθειες, οι φόβοι που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν, οι επιθυμίες που απαιτούν άμεση ικανοποίηση.

Από την άλλη βρίσκεται η βαθύτερη βούληση, η σιωπηλή εκείνη φλόγα που επιζητεί την ενότητα, τη γνώση και την αλήθεια.

Η σύγκρουση αυτή δεν τελειώνει σε μία ημέρα ούτε κρίνεται με μία πράξη.

Είναι ένα έργο αλχημικό, μια διαρκής μεταστοιχείωση του ακατέργαστου μετάλλου της προσωπικότητας σε χρυσό πνευματικό.

Όπως ο αλχημιστής εργάζεται υπομονετικά μέσα στο εργαστήριό του, έτσι και ο αναζητητής εργάζεται μέσα στο εργαστήριο της συνείδησής του.

Παρατηρεί τις σκέψεις του χωρίς να ταυτίζεται μαζί τους.

Εξετάζει τα συναισθήματά του χωρίς να γίνεται αιχμάλωτός τους.

Μαθαίνει να διακρίνει ανάμεσα στη φωνή του εγώ και στη φωνή του εσωτερικού κέντρου.

Κάθε στιγμή αυτογνωσίας είναι μια μικρή νίκη, κάθε υπέρβαση ενός πάθους είναι ένα βήμα προς τη βασιλική οδό της ελευθερίας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν δύναμη για να επιβληθούν στον κόσμο.

Λίγοι αντιλαμβάνονται ότι η ανώτερη δύναμη είναι η αυτοκυριαρχία.

Διότι εκείνος που εξαρτάται από τον έπαινο των άλλων είναι δέσμιος.

Εκείνος που εξαρτάται από τις επιθυμίες του είναι δέσμιος.

Εκείνος που κυβερνάται από τον φόβο της απώλειας είναι δέσμιος.

Η ελευθερία δεν αρχίζει όταν αλλάζουν οι εξωτερικές συνθήκες· αρχίζει όταν σπάζουν οι εσωτερικές αλυσίδες.

Στα ερμητικά κείμενα, η ανάβαση προς το Φως παρουσιάζεται ως πορεία αφύπνισης.

Ο άνθρωπος καλείται να αναγνωρίσει ότι η πραγματική του φύση είναι ανώτερη από τις προσωρινές μορφές με τις οποίες ταυτίζεται.

Το σώμα αλλάζει, οι σκέψεις μεταβάλλονται, τα συναισθήματα έρχονται και παρέρχονται.

Υπάρχει όμως ένας εσωτερικός παρατηρητής, ένα κέντρο συνείδησης που παραμένει.

Η προσέγγιση αυτού του κέντρου είναι η αρχή της σοφίας και η βάση κάθε αληθινής νίκης.

Όταν ο άνθρωπος κυριαρχήσει πάνω στον εαυτό του, δεν γίνεται σκληρός ούτε αδιάλλακτος.

Αντίθετα, αποκτά γαλήνη.

Η δύναμή του δεν χρειάζεται επίδειξη.

Η γνώση του δεν ζητά επιβεβαίωση.

Η παρουσία του μοιάζει με ήρεμο αστέρα που φωτίζει.

Έχει κατανοήσει ότι οι μεγαλύτερες μάχες δίνονται στη σιωπή και ότι οι βαθύτερες κατακτήσεις δεν καταγράφονται στα χρονικά της ιστορίας αλλά στο αόρατο βιβλίο της ψυχής.

Έτσι, η αληθινή νίκη είναι η επιστροφή του ανθρώπου στο κέντρο του είναι.

Είναι η συμφιλίωση των αντιθέσεων, η εξισορρόπηση των δυνάμεων, η μεταμόρφωση του χάους σε τάξη.

Είναι η στιγμή κατά την οποία ο εσωτερικός βασιλιάς ανακτά τον θρόνο του και η συνείδηση παύει να περιπλανιέται ανάμεσα στις σκιές.

Τότε ο άνθρωπος δεν νικά απλώς τον εαυτό του, ανακαλύπτει ότι ο αληθινός εαυτός δεν είχε ποτέ ανάγκη να νικήσει, διότι ήταν εξαρχής ένα με την πηγή κάθε δύναμης, κάθε σοφίας και κάθε φωτός. Νους Διός ©

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους