#Παρθενωνολόγοι #Ακροπολιολόγοι και #Αναστηλωσιολόγοι: Οι ειδικοι του πληκτρολογείου ξαναχτύπησαν! Βλέπω διάφορα σχόλια για την αναστήλωση στη δυτική πλευρά του #Παρθενώνα και ειδικά για το ότι τα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και κάπου εδώ μπερδεύουμε την αναστήλωση με την ανακαίνιση.

Ο #Παρθενώνας δεν είναι σπίτι για να του περάσεις ένα χρώμα να δέσει με τα παλιά.

Δεν είναι μαγαζί για να το φτιάξεις να φαίνεται πιο όμορφο στη βιτρίνα.

Δεν είναι σκηνικό για φωτογραφίες.

Είναι μνημείο.

Και σε ένα μνημείο η αλήθεια είναι πιο σημαντική από το να βολεύεται το μάτι μας.

Το νέο κομμάτι πρέπει να φαίνεται ότι είναι νέο.

Το αρχαίο πρέπει να φαίνεται ότι είναι αρχαίο.

Η σύγχρονη συμπλήρωση πρέπει να ξεχωρίζει από το αυθεντικό, γιατί αλλιώς δεν κάνεις αναστήλωση.

Φτιάχνεις ένα ψεύτικο αρχαίο αποτέλεσμα.

Και αυτό θα ήταν πολύ χειρότερο.

Δεν είναι δηλαδή μια προσωπική ιδιοτροπία κάποιου αρχαιολόγου που ξύπνησε ένα πρωί και είπε ας το κάνουμε να φαίνεται διαφορετικό.

Υπάρχει ολόκληρη διεθνής λογική πίσω από αυτά τα πράγματα.

Το 2005 η UNESCO υιοθέτησε το λεγόμενο #ViennaMemorandum, που μιλά ακριβώς για το πώς οι σύγχρονες παρεμβάσεις σε ιστορικά περιβάλλοντα πρέπει να σέβονται την αυθεντικότητα, την ακεραιότητα και κυρίως την αναγνωσιμότητα της ιστορίας.

Με απλά λόγια, το μνημείο δεν πρέπει να λέει ψέματα.

Αν όλα τα καινούργια κομμάτια τα κάναμε να φαίνονται επίτηδες παλιά, τότε μπορεί κάποιοι να έλεγαν α, τι ωραίο, δεν φαίνεται τίποτα.

Μόνο που αυτό ακριβώς θα ήταν το πρόβλημα.

Δεν θα φαινόταν τίποτα.

Δεν θα φαινόταν τι σώθηκε πραγματικά, τι συμπληρώθηκε, τι αντικαταστάθηκε, τι μπήκε για στήριξη και τι μπήκε για να διαβάζεται καλύτερα το μνημείο.

Αυτό που κάποιοι λένε παράταιρο, στην πραγματικότητα είναι έντιμο.

Δεν προσπαθεί να μας κοροϊδέψει.

Δεν παριστάνει ότι είναι 2.500 ετών ενώ δεν είναι.

Σου λέει καθαρά: αυτό είναι το αρχαίο σώμα του μνημείου και αυτό είναι η σύγχρονη επέμβαση.

Απλά πράγματα αν και, βέβαια, δεν τα βλέπουν όλοι έτσι.

Γνώριζα κάποτε μια "θείτσα", με υψηλό μορφωτικό επίπεδο μάλιστα, που έλεγε με ύφος απόλυτης βεβαιότητας: Τι χάλια μωρέ έχει γίνει η Mercedes, όλο μικρά αμάξια βγάζει. (αναφερόμενη στα Smart και στη σειρά A-Class). Η ίδια η Mercedes-Benz βέβαια αδιαφορούσε.

Όπως και το τμήμα πωλήσεων της.

Γιατί άλλο πράγμα το προσωπικό γούστο της θείτσας από το Παγκράτι και άλλο πράγμα ο σχεδιασμός μιας εταιρείας που ξέρει τι κάνει, σε ποια αγορά απευθύνεται και γιατί παίρνει συγκεκριμένες αποφάσεις.

Κάπως έτσι και εδώ.

Άλλο πράγμα το «εμένα δεν μου αρέσει όπως φαίνεται στη φωτογραφία» και άλλο πράγμα η επιστημονική αναστήλωση ενός μνημείου σαν τον Παρθενώνα. Ο Παρθενώνας δεν χρειάζεται μακιγιάζ για να μας αρέσει περισσότερο σε μια φωτογραφία.

Χρειάζεται σεβασμό, ακρίβεια και ειλικρίνεια πάνω στην πέτρα του.

Και η ειλικρίνεια, όσο κι αν ξενίζει μερικές φορές, είναι πολύ πιο σοβαρή από το εύκολο δεν μου αρέσει. #JustMyTwoCents ΥΓ. Για όποιον δεν αρέσκεται μόνο στην κριτική, ορίστε και το κείμενο του Μνημονίου της Βιέννης: https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000140984

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους