Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το κράτος δεν είναι ασφαλιστική εταιρεία. Οι πολίτες όμως δεν είναι αριθμοί.

Στα δύο βίντεο που ακολουθούν θα δείτε δύο διαφορετικές εικόνες της Αμανής.

Από τη μία οι άνθρωποι που ζουν, εργάζονται και αγωνίζονται καθημερινά στον τόπο αυτόν, μιλώντας για άδεια δωμάτια, μειωμένες κρατήσεις, καθυστερημένες αποζημιώσεις και αβέβαιο μέλλον.

Από την άλλη, δηλώσεις για επενδύσεις εκατομμυρίων, αναπτυξιακά σχέδια, «ρήτρες Αμανής» και την άποψη ότι «το κράτος δεν είναι ασφαλιστική εταιρεία». Ο καθένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Γιατί η πραγματικότητα δεν περιγράφεται με δελτία Τύπου.

Η πραγματικότητα ζει καθημερινά στην Αμανή.

Η υπομονή της Αμανής τελείωσε.

Έναν χρόνο μετά τη μεγάλη πυρκαγιά, οι επιχειρήσεις βλέπουν τα δωμάτια να μένουν άδεια, οι επαγγελματίες αγωνιούν για το αύριο και πολλοί πληγέντες εξακολουθούν να περιμένουν αποζημιώσεις και ουσιαστική στήριξη.

Και επειδή η αλήθεια πρέπει να λέγεται ολόκληρη, χαιρετίζω τη θετική πρωτοβουλία του Φορέα Τουρισμού Χίου για το νέο αγγλόφωνο φυλλάδιο της Αμανής.

Ο τόπος μας χρειάζεται προβολή και κάθε σοβαρή προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση αξίζει συγχαρητηρίων.

Όμως η Αμανή δεν μπορεί να ζήσει μόνο από την προβολή της.

Τα φυλλάδια φέρνουν εικόνες.

Οι άνθρωποι της Αμανής χρειάζονται αποτελέσματα.

Οι παρουσιάσεις δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις αποζημιώσεις.

Οι καλές προθέσεις δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την πραγματική στήριξη.

Οι εξαγγελίες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις πράξεις.

Σήμερα ακούσαμε από τον κυβερνητικό βουλευτή Χίου κ. Νότη Μηταράκη ότι «το κράτος δεν είναι ασφαλιστική εταιρεία». Ίσως όχι.

Αλλά τότε γεννιέται ένα απλό ερώτημα.

Αν το κράτος δεν είναι δίπλα στους πολίτες του όταν χάνουν περιουσίες, εισοδήματα και τον κόπο μιας ζωής, τότε γιατί οι πολίτες είναι συνεπείς κάθε μήνα στις υποχρεώσεις τους; Γιατί πληρώνουν φόρους; Γιατί πληρώνουν ΕΝΦΙΑ; Γιατί πληρώνουν εισφορές, τέλη και κάθε οικονομική επιβάρυνση που τους ζητείται; Μας ζητούν συνέπεια κάθε μέρα.

Δεν δικαιούμαστε κι εμείς συνέπεια όταν έρχεται η ώρα της ανάγκης; Και από πότε θεωρείται επιτυχία να περιμένουν οι πληγέντες 12 και 13 μήνες για να αποζημιωθούν μετά από μια καταστροφή; Δεν είναι μιζέρια να ζητάς αποζημιώσεις.

Δεν είναι μιζέρια να ζητάς στήριξη.

Δεν είναι μιζέρια να ζητάς να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που δόθηκαν.

Μιζέρια είναι να παρουσιάζεις μια ωραιοποιημένη εικόνα και να αγνοείς την πραγματικότητα. Η Αμανή δεν ζητά χάρη.

Δεν ζητά προνόμια.

Ζητά αυτά που δικαιούται.

Ζητά σεβασμό.

Ζητά ισονομία.

Ζητά να μπορεί να σταθεί όρθια.

Ζητά να έχει μέλλον.

Γιατί η φωτιά έκαψε τα δάση της Αμανής. Ας μην επιτρέψουμε στην αδιαφορία να κάψει και το μέλλον της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους