Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η εκπληκτική ιστορία ενός Δημαρχείου

----------------------------------------------------- Το Hamburger Rathaus, το Δημαρχείο (της Αυτόνομης και Χανσεατικης πόλης) του Αμβούργου, δεν είναι απλώς ένα διοικητικό κτίριο.

Είναι ένα μνημείο αστικής περηφάνειας.

Στέκεται στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία Rathausmarkt, σαν δήλωση ότι το Αμβούργο δεν υπήρξε μόνο λιμάνι και εμπορική δύναμη, αλλά και ελεύθερη πολιτεία με βαθιά δημοκρατική και χανσεατική παράδοση.

Η ιστορία του σημερινού Δημαρχείου αρχίζει μέσα από καταστροφή. Τον Μάιο του 1842, η μεγάλη πυρκαγιά του Αμβούργου κατέστρεψε τεράστιο μέρος της παλιάς πόλης.

Οι φλόγες εξαπλώνονταν γρήγορα μέσα στα στενά δρομάκια και οι αρχές αποφάσισαν κάτι δραματικό: να ανατινάξουν το παλιό Δημαρχείο, που βρισκόταν στην περιοχή της Trostbrücke, ώστε να δημιουργηθεί αντιπυρική ζώνη και να σταματήσει η φωτιά.

Το παλιό Rathaus χάθηκε.

Μαζί του χάθηκε και ένα κομμάτι της μεσαιωνικής και πρώιμης νεότερης μνήμης της πόλης.

Όμως το παράδοξο είναι ότι το Αμβούργο, ενώ ξαναχτίστηκε γρήγορα μετά την πυρκαγιά, έμεινε χωρίς μόνιμο Δημαρχείο για δεκαετίες.

Για περίπου 55 χρόνια, η διοίκηση της πόλης στεγαζόταν σε προσωρινούς χώρους.

Αυτό δείχνει πόσο δύσκολο ήταν να δημιουργηθεί ένα νέο κτίριο αντάξιο της σημασίας της πόλης. Το Αμβούργο δεν ήθελε ένα απλό διοικητήριο.

Ήθελε ένα κτίριο που να εκφράζει την ιστορία, την αυτονομία, τον πλούτο και την πολιτική του αξιοπρέπεια.

Η κατασκευή του σημερινού Δημαρχείου άρχισε το 1886 και ολοκληρώθηκε το 1897.

Το έργο σχεδιάστηκε από ομάδα αρχιτεκτόνων, με κεντρική μορφή τον Martin Haller.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα επιβλητικό κτίριο σε ύφος νεοαναγεννησιακό, με έντονη ιστορικιστική διάθεση.

Η πρόσοψή του είναι πλούσια διακοσμημένη, σχεδόν θεατρική, σε αντίθεση με την πιο συγκρατημένη εικόνα που συχνά συνδέεται με τη βόρεια γερμανική αστική παράδοση.

Το νέο Rathaus εγκαινιάστηκε στις 26 Οκτωβρίου 1897.

Εκείνη τη μέρα, το Αμβούργο δεν αποκτούσε απλώς ένα νέο κτίριο.

Αποκτούσε ξανά το πολιτικό του πρόσωπο, αυτό που του αξίζει ως... παιδί του Καρλομάγνου, Πατρός του Αμβούργου, Hamburgs Fatter. Το Δημαρχείο έγινε η έδρα της κυβέρνησης της πόλης, του Δημάρχου, της Γερουσίας και του Κοινοβουλίου του Αμβούργου.

Μέχρι σήμερα παραμένει ζωντανό κέντρο εξουσίας, όχι μουσείο κλεισμένο στο παρελθόν.

Αρχιτεκτονικά, το κτίριο είναι εντυπωσιακό.

Έχει εκατοντάδες αίθουσες — αναφέρονται συνήθως 647 δωμάτια — και υψώνεται με έναν πύργο που φτάνει περίπου τα 112 μέτρα.

Η πράσινη στέγη του, από χαλκό που με τον χρόνο οξειδώθηκε, δίνει στο κτίριο την αναγνωρίσιμη βόρεια όψη του.

Η πρόσοψη με τα αγάλματα, τα αετώματα, τα παράθυρα και τις λεπτομέρειες μοιάζει να λέει ότι το Αμβούργο ήθελε να εμφανιστεί ως πόλη ισχυρή, καλλιεργημένη και ανεξάρτητη.

Αναπολώ τους περιπάτους μου στην πλατεία του με πολύ νοσταλγία.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η εσωτερική αυλή.

Εκεί βρίσκεται το σιντριβάνι της Υγιείας, της ελληνικής θεάς της υγείας.

Δεν είναι τυχαία επιλογή.

Το σιντριβάνι συνδέεται με τη μνήμη της επιδημίας χολέρας που έπληξε το Αμβούργο το 1892.

Έτσι, ακόμη και μέσα στην ομορφιά του Δημαρχείου, υπάρχει μια υπενθύμιση ότι οι πόλεις δεν χτίζονται μόνο από θριάμβους, αλλά και από τραύματα, ασθένειες, κρίσεις και προσπάθειες αναγέννησης.

Και αυτό ίσως είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του. Το Δημαρχείο του Αμβούργου δεν είναι μόνο μνημείο αρχιτεκτονικής.

Είναι μνημείο συνέχειας.

Γεννήθηκε από την απώλεια του παλιού Rathaus στην πυρκαγιά του 1842.

Περίμενε περισσότερο από μισό αιώνα για να χτιστεί.

Ολοκληρώθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν το Αμβούργο ήθελε να δείξει την οικονομική και πολιτική του ισχύ.

Και μέχρι σήμερα παραμένει η καρδιά της πόλης. Φωτογραφία: Άποψη του Rathaus από το καμπαναριό της κατεστραμμένης εκκλησίας του Αγίου Νικολάου κοντά στο λιμάνι. Ξέρετε, μόλις τα 1/3 της πόλης επέζησε των βομβαρδισμών κατά τον ΒΠΠ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους