🟠 Η δεξιοφροσύνη το τελευταίο καταφύγιο μιας κυβέρνησης σε αποδρομή. Υπάρχει κάτι βαθιά αποκαλυπτικό στο άρθρο του Άδωνι Γεωργιάδη στην Εφημερίδα των Συντακτών για την ίδια τη Δεξιά που κυβερνά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας υπουργός μιας κυβέρνησης που βρίσκεται επτά χρόνια στην εξουσία, γράφει ότι η μεγάλη του μάχη είναι η «συντριβή της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς». Θα περίμενε κανείς ότι μετά από τόσα χρόνια πολιτικής κυριαρχίας θα είχε να επιδείξει αποτελέσματα, θα τα είχε καταφέρει... Η πραγματικότητα όμως είναι αμείλικτη. Η Ελλάδα των χαμηλών μισθών, της στεγαστικής ασφυξίας, των ιδιωτικών καρτέλ, των υποκλοπών, των απευθείας αναθέσεων και της διαρκούς υποχώρησης του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου δεν είναι προϊόν αριστερής ηγεμονίας.

Είναι οι επιπτώσεις συγκεκριμένων ιδεοληπτικών πολιτικών επιλογών της Δεξιάς.

Το πιο αποκαλυπτικό σημείο είναι άλλο.

Υποστηρίζει ότι η Αριστερά «τρέφεται από τη φτώχεια». Το λέει ένας υπουργός μιας κυβέρνησης επί της οποίας εκατομμύρια πολίτες δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα, οι νέοι αδυνατούν να φύγουν από το παιδικό δωμάτιο και το μεγάλο φαγοπότι της ολιγαρχίας και των παρασιτικών δικτύων διαπλοκής είναι ο κανόνας.

Αν κάποιος οφείλει να απολογηθεί για τη διεύρυνση των ανισοτήτων, είναι το είδωλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη στον καθρέφτη.

Και είναι τουλάχιστον ειρωνικό να ακούμε μαθήματα περί ελευθερίας από μια κυβέρνηση που έχει συνδέσει το όνομά της με το ελληνικό Γουότεργκεϊτ των παρακολουθήσεων, τη συστηματική υποβάθμιση θεσμών και μια πρωτοφανή συγκέντρωση ισχύος γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου.

Τελικά, ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν πολεμά κάποια ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς.

Όταν η πραγματικότητα σε διαψεύδει καθημερινά, ο δήθεν ανένδοτος εναντίον της Αριστεράς γίνεται το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.

Το 70% των πολιτών θέλει αλλαγή κυβέρνησης και το 90% θεωρεί την κυβέρνηση διεφθαρμένη.

Ισχυρές απόψεις και μεταξύ των δεξιών πολιτών και ψηφοφόρων της κυβέρνησης.

Οπότε λογικό για έναν εκπρόσωπο αυτής της κυβέρνησης η ιδεολογικοποίηση της εκλογικής μάχης πουλώντας δεξιοφροσύνη ( και για τις απώλειες από τα δεξιά). Το μήνυμα που φωνάζει προς τους δεξιούς ο Γεωργιάδης είναι: Τα έχουμε κάνει σκατά, αλλά παραμένουμε δεξιοί. Στην Ελλάδα υπάρχει μία ισχυρή διαχωριστική ιδεολογική τομή που δεν παρακολουθεί 100% την ταξική διάρθρωση.

Αυτή η διαιρετική τομή χρειάζεται να περάσουν 150 χρόνια ή να συμβεί ένα άλλο κοσμοϊστορικό γεγονός.

Σήμερα, η κοινωνική πλειοψηφία ζει σε καθεστώς μνημονίων χωρίς μνημόνια.

Η ακρίβεια δεν είναι μία αφηρημένη έννοια, είναι οι άνθρωποι που στο σούπερ μάρκετ υπολογίζουν τα ψώνια τους στο κινητό για να μην γίνουν ρεζίλι στο ταμείο.

Το ίδιο και η στεγαστική κρίση.

Η δημοκρατία έχει καταρρακωθεί στον πυρήνα της.

Η διαφθορά και η διαπλοκή δεν είναι μόνο μείζονα ηθικά ζητήματα, είναι μηχανές διεύρυνσης των ανισοτήτων.

Και αυτοί είναι ικανοί λόγοι για να διεκδικηθεί κυβερνητική διέξοδος από τα αριστερά.

Από το έδαφος της κυβερνώσας Αριστεράς με κοινωνική ατζέντα.

Με την επαναφορά του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς για μια κυβέρνηση στην υπηρεσία των πολλών και όχι των ολιγαρχών.

Το από εδώ μπλοκ έχει ιστορικά υπάρξει αθροιστικά πλειοψηφικό.

Σε όλες τις περιόδους και σε όλες τις διαφορετικές συνθήκες διαμορφωνόταν ένα ηγεμονικό κόμμα στον πόλο και άλλα μικρότερα που ανάλογα με το εκλογικό δίλημμα και πόσο αυτό περνούσε στις μάζες καθόριζε το μέγεθος και του μεγάλου και των μικρότερων κομμάτων εντός του πόλου.

Υπάρχει σήμερα μια πλήρως διαμορφωμένη πλειοψηφική συνείδηση ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη παράγει σκάνδαλα - διαφθορά, αδικία - ασφυξία και διαμορφώνεται οριστικά το αίτημα της πολιτικής αλλαγής.

Αυτό που ανησυχεί τον Γεωργιάδη είναι, αν ο Τσίπρας θα εκφράσει πλειοψηφικά και όχι κατακερματισμένα αυτό το αίτημα.

Έχει κι αυτός τα δίκια του... ΥΓ Να αφήσει τον Θουκυδίδη και την πατρίδα ήσυχους. 🖋️Μαρία Μπαλάφα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους