Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, δεν θα άλλαζα τους ανθρώπους που με πλήγωσαν.

Δεν θα προσπαθούσα να ξαναγράψω την ιστορία.

Θα έψαχνα μόνο να βρω τον άνθρωπο που ήμουν τότε.

Θα τον αγκάλιαζα σφιχτά και θα του έλεγα: "Κάνε υπομονή.

Μην φοβάσαι.

Μην αμφιβάλλεις για την αξία σου.

Όλα αυτά που σήμερα σε λυγίζουν, μια μέρα θα σε δυναμώσουν.

Όλα θα πάνε καλά.

Ίσως όχι όπως τα φαντάζεσαι, αλλά όπως πρέπει για να γίνεις ο άνθρωπος που προορίζεσαι να γίνεις."» Πολλές φορές δεν έχουμε ανάγκη να αλλάξουμε το παρελθόν.

Έχουμε ανάγκη να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για όσα δεν ήξερε, για όσα άντεξε και για όσα πέρασε μόνος του, πιστεύοντας ότι δεν θα τα καταφέρει.

Πιστεύω πως η πιο όμορφη μορφή αγάπης είναι αυτή που δίνουμε στον παλιό μας εαυτό, λέγοντάς του όλα όσα είχε ανάγκη να ακούσει τότε: «Μη φοβάσαι... Θα πονέσεις, θα κλάψεις, θα απογοητευτείς, αλλά δεν θα χαθείς.

Θα τα καταφέρεις.

Και μια μέρα θα κοιτάζεις πίσω με περηφάνια, γιατί επέζησες από όσα νόμιζες ότι θα σε διαλύσουν. Όλα θα πάνε καλά.» Διηάνειρας Όνειρα ✍️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους