Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όσο η ευθύνη για τα πάντα θα μετατοπίζεται στους «άλλους», θα συνεχίσουμε να μαζεύουμε κόσμο από την άσφαλτο.

Σήμερα, η Αθηνών-Σουνίου βάφτηκε πάλι κόκκινη.

Άλλο ένα θανατηφόρο.

Και αύριο θα αρχίσουμε πάλι τα γνωστά: «Φταίει το κράτος», «φταίει ο δρόμος», «να μπουν διαζώματα». Ακούστε το καλά: Ακόμα κι αν βάλουμε τσιμέντινα διαζώματα παντού, αν το μυαλό μας είναι άδειο, το κακό θα γίνει.

Η ευθύνη για την ασφάλειά μου βρίσκεται αποκλειστικά και μόνο σε μένα.

Ο δρόμος, βέβαια, καλό θα είναι να γίνει ασφαλέστερος. Αλλά ΤΩΡΑ είναι αυτό που είναι, και όλοι το γνωρίζουμε.

Οφείλω να οδηγώ με βάση την πραγματικότητα του δρόμου, όχι όπως θα ήθελα ή όπως θα έπρεπε να είναι.

Ας μιλήσουμε λοιπόν με τη γλώσσα της φυσικής και της αλήθειας: Για τους δικυκλιστές: Όσοι είμαστε πάνω σε δύο ρόδες, πρέπει να καταλάβουμε ότι αν εμπλακούμε σε ατύχημα —φταίμε, δεν φταίμε— εμείς θα πάμε στο νοσοκομείο ή... στο νεκροταφείο.

Όχι το αυτοκίνητο.

Όχι η άσφαλτος. Εμείς.

Οι κανόνες για να γυρίσουμε το βράδυ στην αγκαλιά των ανθρώπων μας είναι γελοία απλοί: Φοράμε κράνος (πάντα και παντού), αν μπορούμε οικονομικά φοράμε και στολή, και οδηγούμε με την απόλυτη γνώση ότι είμαστε απροστάτευτοι.

Δεν προσπερνάμε σαν αυτόχειρες από δεξιά ή αριστερά, σφήνα ανάμεσα στα αυτοκίνητα, λες και έχουμε εφτά ζωές.

Δεν έχουμε.

Για τους οδηγούς αυτοκινήτων: Η δημόσια λεωφόρος δεν είναι ούτε πίστα της Formula 1, ούτε ειδική διαδρομή του Ράλλυ Ακρόπολις.

Πριν στρίψεις, πριν αλλάξεις λωρίδα, πριν κάνεις αναστροφή (είτε επιτρέπεται είτε όχι), θα κοιτάξεις τον καθρέφτη σου 50 φορές.

Γιατί εκείνη τη στιγμή, μπορεί να έχει δρομολόγιο ο Χάρος με 100 χιλιόμετρα την ώρα.

Σας φαίνονται βαριά αυτά που γράφω; Έτσι πρέπει.

Γιατί αν σας φαίνονται βαριά τρία λεπτά ανάγνωσης, πού να ξέρατε πόσο ασήκωτο, πόσο ασύλληπτα βαρύ είναι το τηλεφώνημα που θα πάρει η μάνα του θύματος σήμερα το βράδυ.

Στον δρόμο δεν υπάρχουν «θεατές». Όλοι είμαστε εν δυνάμει εμπλεκόμενα θύματα. Ας βάλουμε το μυαλό μέσα στο κεφάλι μας πριν γυρίσουμε το κλειδί στη μίζα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους