ΓΑΣΤΟΥΝΗ ΗΛΕΙΑΣ: ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ, ΜΙΑ ΕΠΙΚΗΡΥΞΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΓΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ ΑΔΕΣΠΟΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ Για ακόμη μία φορά, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα ηλικιωμένο αδέσποτο σκυλί χάνει τη ζωή του σε δρόμο της Γαστούνης Ηλείας, ενώ κάμερα ασφαλείας καταγράφει το περιστατικό.

Λίγες ώρες αργότερα, ακολουθούν ανακοινώσεις, δημόσιες καταγγελίες, τηλεοπτική προβολή και – όπως έχει συμβεί δεκάδες φορές τα τελευταία χρόνια – χρηματική επικήρυξη, για τον εντοπισμό του δράστη.

Το ερώτημα όμως που οφείλει να θέσει κάθε ενεργός πολίτης, δεν είναι μόνο ποιος ευθύνεται για τον θάνατο του συγκεκριμένου ζώου.

Το ερώτημα είναι, γιατί η χώρα συνεχίζει να παράγει τα ίδια περιστατικά και γιατί μετά από κάθε υπόθεση, επαναλαμβάνεται ακριβώς το ίδιο έργο.

Ένα βίντεο προκαλεί σοκ.

Ακολουθεί δημόσια κατακραυγή.

Ανακοινώνεται επικήρυξη.

Τα μέσα ενημέρωσης αφιερώνουν χρόνο.

Οι φορείς εμφανίζονται μπροστά στις κάμερες.

Και λίγες εβδομάδες αργότερα, η υπόθεση ξεχνιέται.

Το βίντεο της Γαστούνης είναι σκληρό.

Η ανάλυσή του, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Το ζώο φαίνεται να βρίσκεται ήδη στο οδόστρωμα.

Δεν φαίνεται να πετάγεται αιφνιδιαστικά μπροστά στο όχημα.

Οι προβολείς φωτίζουν το σημείο.

Δεν διακρίνεται εμφανής ελιγμός αποφυγής.

Αυτά είναι πραγματικά στοιχεία, που οφείλουν να εξεταστούν από τις αρμόδιες αρχές.

Ταυτόχρονα όμως, η δημόσια συζήτηση μετατοπίστηκε σχεδόν αμέσως στην ανακοίνωση χρηματικών αμοιβών και επικήρυξης.

Και εδώ γεννάται ένα δεύτερο, εξίσου σημαντικό ερώτημα.

Πόσες από τις δεκάδες επικήρυξεις που έχουν ανακοινωθεί τα τελευταία χρόνια, οδήγησαν πράγματι στην εξιχνίαση μιας υπόθεσης; Πόσες φορές η κοινή γνώμη ενημερώθηκε για τα αποτελέσματα; Πόσες φορές παρουσιάστηκαν στοιχεία, που να αποδεικνύουν ότι η χρηματική αμοιβή ήταν ο καθοριστικός παράγοντας, για την αποκάλυψη ενός δράστη; Οι επικήρυξεις παρουσιάζονται ως εργαλείο πίεσης και κινητοποίησης.

Θεωρητικά μπορούν να ενθαρρύνουν κάποιον μάρτυρα να μιλήσει.

Στην πράξη όμως, δημιουργούν και ένα διαφορετικό φαινόμενο.

Μετατρέπουν την ουσία της υπόθεσης, σε επικοινωνιακό γεγονός.

Το ενδιαφέρον μεταφέρεται από την πρόληψη, τη διερεύνηση και την εφαρμογή του νόμου, στην προβολή της επικήρυξης.

Αντί να συζητάμε γιατί χιλιάδες ζώα εξακολουθούν να ζουν εγκαταλελειμμένα στους δρόμους, συζητάμε για το ύψος της αμοιβής.

Αντί να αναζητούμε πολιτικές πρόληψης, συζητάμε για το ποιος θα δώσει περισσότερα χρήματα.

Αντί να απαιτούμε αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου, παρακολουθούμε έναν επικοινωνιακό ανταγωνισμό ανακοινώσεων.

Η υπόθεση της Γαστούνης δεν χρειάζεται θεαματισμό.

Χρειάζεται αλήθεια.

Χρειάζεται διαλεύκανση.

Χρειάζεται σοβαρή αστυνομική έρευνα.

Χρειάζεται αξιοποίηση κάθε κάμερας της περιοχής.

Χρειάζεται τεχνική ανάλυση του πρωτογενούς βίντεο.

Χρειάζεται εντοπισμός του οχήματος.

Χρειάζεται εφαρμογή της νομοθεσίας. Το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ και το ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, θεωρούν ότι καμία επικήρυξη δεν μπορεί να υποκαταστήσει το έργο της Δικαιοσύνης και των αρμόδιων αρχών.

Η κοινωνία δεν χρειάζεται περισσότερα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Χρειάζεται αποτελέσματα.

Χρειάζεται διαφάνεια.

Χρειάζεται λογοδοσία.

Αν ο οδηγός μπορεί να εντοπιστεί, να εντοπιστεί.

Αν υπάρχουν ευθύνες, να αποδοθούν.

Αν υπάρχουν επιπλέον στοιχεία, να εξεταστούν.

Όμως, η συζήτηση δεν μπορεί να σταματήσει εκεί.

Γιατί ο συγκεκριμένος σκύλος, δεν βρέθηκε τυχαία στον δρόμο.

Ήταν ένα ακόμη ζώο, που ζούσε αβοήθητο σε δημόσιο χώρο.

Ένα ακόμη θύμα της εγκατάλειψης.

Ένα ακόμη θύμα, μιας διαχρονικής κρατικής και κοινωνικής αποτυχίας.

Κάθε φορά που ένα ζώο χάνει τη ζωή του, η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τον άμεσο υπαίτιο.

Βαραίνει και ένα σύστημα, που επιτρέπει να αναπαράγονται οι ίδιες συνθήκες, ξανά και ξανά. Η Γαστούνη δεν πρέπει να γίνει άλλη μία υπόθεση που θα ξεχαστεί, μόλις σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας.

Η κοινωνία οφείλει να απαιτήσει απαντήσεις.

Όχι μόνο για το ποιος οδηγούσε το συγκεκριμένο όχημα.

Αλλά και για το γιατί συνεχίζουμε να μετράμε νεκρά ζώα στους δρόμους και να αναζητούμε λύσεις, μόνο αφού έχει ήδη συμβεί η τραγωδία.

Η αξία μιας ζωής, δεν μετριέται με το ποσό μιας επικήρυξης.

Μετριέται με την αποφασιστικότητα μιας κοινωνίας να αποδώσει δικαιοσύνη και να αποτρέψει το επόμενο θύμα. ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΘΕ ΖΩΗΣ ©️ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους