Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΑΣΤΟΥΝΗ ΗΛΕΙΑΣ: ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ ΑΔΕΣΠΟΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ Η εικόνα ενός ηλικιωμένου αδέσποτου σκύλου, να χάνει τη ζωή του σε δρόμο της Γαστούνης Ηλείας, δεν αποτελεί απλώς ακόμη ένα περιστατικό που θα περάσει για λίγες ημέρες από την επικαιρότητα και στη συνέχεια θα ξεχαστεί.

Αποτελεί μια ακόμη υπενθύμιση της πραγματικότητας, που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες αδέσποτα ζώα στην Ελλάδα.

Μιας πραγματικότητας, όπου η εγκατάλειψη, η αδιαφορία, η κακοποίηση και η ατιμωρησία, συνθέτουν ένα περιβάλλον διαρκούς κινδύνου, για τα πλέον ανυπεράσπιστα πλάσματα.

Το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε από κάμερα ασφαλείας της περιοχής, έχει προκαλέσει σοκ, οργή και βαθιά θλίψη. Το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ, εξετάζοντας το διαθέσιμο υλικό και τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά μέχρι σήμερα, θεωρεί ότι η συγκεκριμένη υπόθεση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ακόμη ένα συνηθισμένο τροχαίο συμβάν με θύμα ζώο.

Η πλήρης διερεύνηση των συνθηκών είναι επιβεβλημένη.

Το βίντεο δείχνει ένα ζώο, το οποίο βρίσκεται ήδη στο οδόστρωμα, πριν την προσέγγιση του οχήματος.

Δεν φαίνεται να πετάγεται ξαφνικά από κάποιο στενό, ούτε να εμφανίζεται αιφνιδιαστικά στο τελευταίο κλάσμα του δευτερολέπτου.

Αντιθέτως, το ζώο παραμένει ορατό, για χρονικό διάστημα πριν από τη σύγκρουση.

Το όχημα κινείται σε κατοικημένη περιοχή, με ταχύτητα που δεν παραπέμπει σε ανεξέλεγκτη κίνηση.

Οι προβολείς φωτίζουν το οδόστρωμα και το σημείο όπου βρίσκεται ο σκύλος.

Από το διαθέσιμο υλικό, δεν διακρίνεται εμφανής προσπάθεια ελιγμού αποφυγής, ενώ μετά το περιστατικό, δεν φαίνεται να υπάρχει άμεση αντίδραση για έλεγχο της κατάστασης του ζώου. Το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ, ξεκαθαρίζει ότι η απόδοση πρόθεσης, ή ποινικής ευθύνης, δεν αποτελεί έργο της κοινής γνώμης, ούτε των κοινωνικών δικτύων.

Αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των διωκτικών και δικαστικών αρχών.

Ωστόσο, η κοινωνία έχει δικαίωμα να θέτει ερωτήματα.

Ερωτήματα που προκύπτουν αβίαστα από το ίδιο το βίντεο.

Ήταν το ζώο ορατό στον οδηγό; Υπήρχε επαρκής χρόνος αντίδρασης; Υπήρχε δυνατότητα ακινητοποίησης, ή αλλαγής πορείας; Για ποιον λόγο δεν φαίνεται να πραγματοποιείται προσπάθεια αποφυγής; Υπάρχουν και άλλες κάμερες στην περιοχή, που μπορούν να φωτίσουν καλύτερα τις συνθήκες του συμβάντος; Έχει ταυτοποιηθεί το όχημα; Έχει εξεταστεί το σύνολο του πρωτογενούς βιντεοληπτικού υλικού; Αυτά είναι τα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις.

Εξίσου σημαντικό είναι να επισημανθεί, ότι από την εξέταση του διαθέσιμου βίντεο, δεν προκύπτουν στοιχεία που να παραπέμπουν σε σκηνοθετημένο, ή κατασκευασμένο περιστατικό.

Δεν διακρίνονται εμφανή κοψίματα, μοντάζ, ή τεχνικές παρεμβάσεις, που να αλλοιώνουν την αλληλουχία των γεγονότων.

Το υλικό μοιάζει να αποτελεί αυθεντική καταγραφή κάμερας ασφαλείας.

Αυτό όμως καθιστά το περιστατικό ακόμη πιο σοκαριστικό.

Διότι η εικόνα που παρακολουθεί η κοινωνία, δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας.

Είναι μια πραγματική εικόνα.

Είναι η καταγραφή ενός ακόμη θανάτου, ενός αδέσποτου ζώου σε δημόσιο χώρο.

Και πίσω από αυτόν τον θάνατο, κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα.

Το πρόβλημα της συστηματικής εγκατάλειψης ζώων στην Ελλάδα.

Κάθε χρόνο χιλιάδες σκύλοι εγκαταλείπονται από τους ιδιοκτήτες τους.

Πολλά από αυτά τα ζώα καταλήγουν στους δρόμους, εκτεθειμένα σε πείνα, δίψα, ασθένειες, τροχαία δυστυχήματα, φόλες, πυροβολισμούς και κάθε μορφή κακοποίησης.

Όταν ένα αδέσποτο σκοτώνεται σε έναν δρόμο, η τραγωδία δεν ξεκινά εκείνη τη στιγμή.

Έχει ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.

Ξεκίνησε τη στιγμή, που κάποιος το εγκατέλειψε.

Ξεκίνησε τη στιγμή, που οι αρμόδιοι φορείς δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν αποτελεσματικά πολιτικές πρόληψης.

Ξεκίνησε τη στιγμή, που η κοινωνία συνήθισε να βλέπει αδέσποτα παντού και να θεωρεί την ύπαρξή τους κάτι φυσιολογικό.

Η υπόθεση της Γαστούνης δεν αφορά μόνο έναν σκύλο.

Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αξία της ζωής.

Διότι η στάση απέναντι στα πιο αδύναμα όντα, αποτελεί καθρέφτη του πολιτισμού μιας κοινωνίας.

Μια κοινωνία που αδιαφορεί για τον πόνο των ζώων σταδιακά, εξοικειώνεται με τη βία.

Μια κοινωνία που κλείνει τα μάτια απέναντι στην κακοποίηση, αποδυναμώνει τις ίδιες τις ηθικές της άμυνες.

Για τον λόγο αυτό δεν αρκεί η στιγμιαία αγανάκτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Δεν αρκούν οι αναρτήσεις οργής, που ξεχνιούνται μετά από λίγες ημέρες.

Απαιτούνται πράξεις.

Απαιτείται εφαρμογή της νομοθεσίας.

Απαιτείται εντοπισμός και τιμωρία όσων παραβιάζουν τον νόμο.

Απαιτείται ουσιαστικός έλεγχος της εγκατάλειψης ζώων.

Απαιτείται εκπαίδευση και ενημέρωση των πολιτών.

Απαιτείται πολιτική βούληση. Το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ, καλεί την Ελληνική Αστυνομία ,να εξαντλήσει κάθε διαθέσιμο μέσο για τη διαλεύκανση της υπόθεσης.

Καλεί τις εισαγγελικές αρχές, να διασφαλίσουν ότι η έρευνα θα διεξαχθεί με πληρότητα και διαφάνεια.

Καλεί τους πολίτες που γνωρίζουν οτιδήποτε σχετικό με το περιστατικό, να συνεργαστούν με τις αρμόδιες αρχές.

Καλεί τα μέσα ενημέρωσης, να συνεχίσουν να παρακολουθούν την υπόθεση και να μην επιτρέψουν να ξεχαστεί.

Πάνω απ’ όλα, καλεί την κοινωνία να αναλογιστεί τι πραγματικά αποτυπώνεται σε αυτό το βίντεο.

Δεν είναι μόνο η απώλεια ενός σκύλου.

Είναι η εικόνα μιας χώρας, που εξακολουθεί να παλεύει με φαινόμενα βίας απέναντι στα ζώα.

Είναι η εικόνα ενός προβλήματος, που παραμένει ανοιχτό και απαιτεί λύσεις.

Είναι μια υπενθύμιση, ότι κάθε ζωή έχει αξία.

Και ότι κανένα ζώο δεν πρέπει να θεωρείται αναλώσιμο.

Η δικαιοσύνη οφείλει να διερευνήσει πλήρως το περιστατικό της Γαστούνης.

Η κοινωνία οφείλει να απαιτήσει αλήθεια.

Και η Πολιτεία οφείλει να αποδείξει στην πράξη, ότι η προστασία των ζώων δεν είναι απλώς μια διακήρυξη καλών προθέσεων, αλλά θεμελιώδης υποχρέωση ενός σύγχρονου κράτους δικαίου. ©️ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους