Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η κοινωνία δεν μιλάει στα τηλέφωνα. Μιλάει στους δρόμους. Κάποτε ένας ιστορικός είχε πει ότι για να καταλάβεις πραγματικά μια εποχή, πρέπει να είσαι παρών στα γεγονότα και να ακούς τους ανθρώπους της.

Όχι να παρατηρείς την κοινωνία από απόσταση, αλλά να τη ζεις.

Το τελευταίο διάστημα βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από δημοσκοπήσεις.

Νέα ποσοστά, νέες μετρήσεις, νέες προβλέψεις.

Μια αδιάκοπη προσπάθεια να μας πείσουν ότι η κοινωνία σκέφτεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο και ότι το πολιτικό μέλλον είναι ήδη προδιαγεγραμμένο.

Όμως όποιος βρίσκεται καθημερινά ανάμεσα στους πολίτες ακούει μια διαφορετική πραγματικότητα.

Στις πλατείες, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στα καφενεία, οι άνθρωποι εκφράζουν αγωνία, θυμό, απογοήτευση αλλά και την ανάγκη για κάτι νέο.

Μια ανάγκη που συχνά δεν φαίνεται στην εικόνα που παρουσιάζεται από τα δημοσκοπικά ευρήματα.

Γι' αυτό και πολλοί αναρωτιούνται οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν την κοινωνία ή επιχειρούν να διαμορφώσουν την ψυχολογία της; Και η απάντηση είναι ξεκάθαρη, θέλουν να διαμορφώσουν άποψη, θέλουν να δημιουργήσουν αποχή . Γιατί όταν οι μετρήσεις προβάλλονται ασταμάτητα, ημέρα με την ημέρα, δεν λειτουργούν μόνο ως εργαλείο καταγραφής.

Λειτουργούν και ως μηχανισμός δημιουργίας πολιτικού κλίματος.

Δημιουργούν την αίσθηση ότι κάποιοι είναι ανίκητοι, ότι κάποιοι άλλοι δεν έχουν καμία πιθανότητα , κάποιοι άλλοι δεν έχουν πρόγραμμα και ότι οι εξελίξεις είναι ήδη αποφασισμένες.

Η δημοκρατία όμως δεν γεννήθηκε στα γραφεία των δημοσκοπήσεων.

Γεννήθηκε μέσα στην κοινωνία.

Ηκοινωνία δεν είναι ποσοστά και πίνακες.

Είναι άνθρωποι, και αυτούς τους ανθρώπους τους συναντάω καθημερινά . Γι' αυτό ας ακούσουμε περισσότερο τους πολίτες και λιγότερο τους κατασκευαστές εντυπώσεων.

Γιατί η πραγματική εικόνα μιας χώρας δεν βρίσκεται στα δελτία των οκτώ. Βρίσκεται εκεί όπου χτυπά η καρδιά της κοινωνίας. Γιώργος Οικονομοπουλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους