Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας μικρός, συνοικιακός θερινός κινηματογράφος στη Θεσσαλονίκη, ο «Απόλλων», ανακοίνωσε ότι θα παραχωρήσει τα έσοδα της ημέρας (που όλοι γνωρίζουμε πόσο σημαντικά είναι για εκείνον) σε έναν ιδιοκτήτη παρακείμενου συνεργείου, το οποίο κάηκε ολοσχερώς πρόσφατα.

Η ανταπόκριση του κοινού ήταν συγκινητική.

Τελικά, τοποθετήθηκε επιπροσθέτως ένα κουτί ενίσχυσης, με το ποσό που συγκεντρώθηκε από τους πελάτες του σινεμά να υπερβαίνει τα 7.500 ευρώ.

Ό,τι μπορούσε καθένας, ό,τι του περίσσευε.

Όλοι όσοι συνέδραμαν είναι κάτι παραπάνω από αξιέπαινοι.

Το παραπάνω θα μπορούσε να είναι το σενάριο μιας γαλλικής ρομαντικής κομεντί, που θα προβαλλόταν από τον ίδιο κινηματογράφο.

Αλλά είναι η πραγματικότητα.

Και συνέβη εδώ, στα μέρη μας.

Κάποιες φορές, η κανονική ζωή αποδεικνύεται εξίσου ή και περισσότερο ευφάνταστη από τα φιλμ.

Ανοίγουμε την τηλεόραση και τις ειδησεογραφικές σελίδες.

Γκώσαμε από δυσάρεστες ειδήσεις: γυναικοκτονίες, βιασμοί ανθρώπων και ζώων, ξυλοδαρμοί ηλικιωμένων, ληστείες, πρόωροι θάνατοι από ανίατες ασθένειες, πολιτικά σκάνδαλα, τροχαία δυστυχήματα, εργατικά ατυχήματα με ακρωτηριασμούς, μαζικές δηλητηριάσεις τετράποδων, γενοκτονίες, πόλεμοι.

Ψάχνουμε απελπισμένα το λουλουδάκι εκείνο που θα ανθίσει μέσα από τις τσιμεντένιες πλάκες, αναζητούμε επίμονα λίγο γαλάζιο, λίγο ροζ, λίγο πράσινο μέσα στο κατάμαυρο και το σταχτί που μας περιβάλλουν.

Πέφτουμε από τα ανεμοδαρμένα ύψη και τσακιζόμαστε, με τα κατάγματα να είναι συντριπτικά και τις πληγές ανεπούλωτες.

Ειδήσεις όπως αυτή, όμως, σε βοηθούν να σηκωθείς ξανά, έστω και δειλά, και να κοιτάξεις γύρω σου με περισσότερη αισιοδοξία.

Συνειδητοποιώντας πως, σε πείσμα των καιρών, έννοιες όπως συλλογικότητα, αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση και ενσυναίσθηση δεν έχουν εξαφανιστεί εντελώς από την κοινωνία μας.

Και πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι εκεί έξω.

Άνθρωποι στα καλύτερά τους, που τοποθετούν το «εσύ» και το «εμείς» πάνω από το «εγώ» και το «εμένα». Άνθρωποι που ζουν για το «δούναι» και όχι για το «λαβείν»...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους