Οι συγγραφείς δεν έχουμε συχνά την αίσθηση ότι είμαστε σπουδαία πρόσωπα, ακόμη κι όταν μας καλούν για να μας τιμήσουν. Η ιδέα ότι ο συγγραφέας αποτελεί μέρος ενός σημαντικού πολιτισμικού κεφαλαίου...
Οι συγγραφείς δεν έχουμε συχνά την αίσθηση ότι είμαστε σπουδαία πρόσωπα, ακόμη κι όταν μας καλούν για να μας τιμήσουν.
Η ιδέα ότι ο συγγραφέας αποτελεί μέρος ενός σημαντικού πολιτισμικού κεφαλαίου, που ρυθμίζει με ποικίλους τρόπους το φαντασιακό μιας κοινωνίας, δεν έχει ακόμη εδραιωθεί.
Αυτό το στερεότυπο, ανατράπηκε φέτος στο 1ο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας, όπου οι συγγραφείς αντιμετωπιστήκαμε, πράγμα σπάνιο, με απόλυτο σεβασμό γι’ αυτό που εκπροσωπούμε.
Η σκέψη ότι τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι την καλλιτεχνική φροντίδα είχαν δύο συγγραφείς, ο Αλέξης Πανσέληνος και η Λουκία Δέρβη, σίγουρα έχει βάση.
Ωστόσο νομίζω ότι η ρίζα αυτής της ξεχωριστής αντίληψης για τους συγγραφείς, και γενικότερα για τους καλλιτέχνες, βρίσκεται στους ανθρώπους πίσω από τη Στέγη Βιτσέντζος Κορνάρος, πρωτίστως στους Γιώργο και Αλίκη Γαλανάκη.
Τους ευχαριστούμε θερμά κι από εδώ, κι ευχόμαστε μακροημέρευση στη Στέγη και, γιατί όχι, στο Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Σητείας. Στέγη ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους