Ο άνθρωπος που ζει από την κρίση Αν αληθεύουν όσα αποκαλύπτει η Washington Post, τότε δεν μιλάμε απλώς για έναν ηγέτη που διαφωνεί με μια διπλωματική πρωτοβουλία. Μιλάμε για έναν πολιτικό που φέρεται...
Ο άνθρωπος που ζει από την κρίση Αν αληθεύουν όσα αποκαλύπτει η Washington Post, τότε δεν μιλάμε απλώς για έναν ηγέτη που διαφωνεί με μια διπλωματική πρωτοβουλία.
Μιλάμε για έναν πολιτικό που φέρεται διατεθειμένος να τορπιλίσει ακόμη και μια συμφωνία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, προκειμένου να διατηρήσει το προσωπικό του πολιτικό οξυγόνο. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει οικοδομήσει ολόκληρη την πολιτική του ύπαρξη πάνω στον φόβο, στη διαρκή ένταση και στην αίσθηση ότι ο πόλεμος βρίσκεται πάντα ένα βήμα μακριά.
Όσο η περιοχή φλέγεται, τόσο εκείνος εμφανίζεται ως αναγκαίος.
Όσο η ειρήνη πλησιάζει, τόσο κινδυνεύει η πολιτική του κυριαρχία.
Η τραγωδία της Γάζας έχει ήδη χαράξει ανεξίτηλα το όνομά του στην παγκόσμια ιστορία.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εκτοπίστηκαν, ολόκληρες συνοικίες εξαφανίστηκαν από τον χάρτη και δεκάδες χιλιάδες άμαχοι έχασαν τη ζωή τους.
Οι εικόνες από τη Γάζα δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν πίσω από κυβερνητικά ανακοινωθέντα και στρατιωτικές δικαιολογίες.
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί μια ανθρωπιστική καταστροφή χωρίς προηγούμενο στον 21ο αιώνα.
Και τώρα έρχεται ακόμη μία καταγγελία.
Ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ενδέχεται να επιδιώξει να υπονομεύσει μια πιθανή αμερικανοϊρανική συμφωνία.
Αν ισχύει, τότε το πρόβλημα ξεπερνά τα όρια του Ισραήλ και αφορά τη σταθερότητα ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.
Διότι μια συμφωνία, καλή ή κακή, αποτελεί τουλάχιστον προσπάθεια αποκλιμάκωσης.
Η τορπίλισή της σημαίνει επιστροφή στη λογική της μόνιμης σύγκρουσης.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι όλο και περισσότεροι αναλυτές, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνδέουν τις κινήσεις του Νετανιάχου όχι με το εθνικό συμφέρον του Ισραήλ αλλά με την προσωπική του πολιτική επιβίωση.
Έναν ηγέτη που αντιμετωπίζει εσωτερικές πιέσεις, δικαστικές περιπέτειες και βαθιά κοινωνική αμφισβήτηση. Η Ιστορία είναι γεμάτη από ηγέτες που πίστεψαν ότι μπορούν να επιβιώσουν πολιτικά συντηρώντας την ένταση.
Σχεδόν κανείς δεν δικαιώθηκε.
Γιατί στο τέλος οι λαοί θυμούνται τους ανθρώπους που έφεραν την ειρήνη και όχι εκείνους που χρειάζονταν τον πόλεμο για να παραμείνουν στην εξουσία.
Και αν ο Νετανιάχου καταγραφεί τελικά στη μνήμη των επόμενων γενεών, δύσκολα θα είναι για τις διπλωματικές του επιτυχίες.
Πολύ πιθανότερο να θυμούνται έναν ηγέτη που, μπροστά στο ενδεχόμενο της ειρήνης, έβλεπε πρωτίστως τον κίνδυνο για τον ίδιο του τον εαυτό. Και ως έναν εγκληματία πολέμου που δεν τιμωρήθηκε ποτέ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους