Είπα αρχικά να μη γράψω κάτι σχετικά με τον αποκλεισμό του Μωβ από το αντιρατσιστικό φεστιβάλ της Αθήνας, γιατί ούτε ευχάριστα είναι αυτά τα ρήγματα για να μιλήσω λες και θα έπρεπε να το...

Πλήρες Κείμενο:

Είπα αρχικά να μη γράψω κάτι σχετικά με τον αποκλεισμό του Μωβ από το αντιρατσιστικό φεστιβάλ της Αθήνας, γιατί ούτε ευχάριστα είναι αυτά τα ρήγματα για να μιλήσω λες και θα έπρεπε να το πανηγυρίσουμε ξέρω γω, ούτε το θεωρώ χρήσιμο να υποδαυλίζω διαμάχες από θέση τρίτου.

Ωστόσο, βλέποντας πόσο ανειλικρινείς είναι κάποιες δηλώσεις υποστήριξης που γράφονται προς την οργάνωση, προσπαθώντας να χτίσουν ένα αφήγημα κατάφορης αδικίας, τελικά υπερισχύει μέσα μου η ανάγκη να αποκαθίστανται τα στοιχειώδη και να σταματά κάπου η κοροϊδία μεταξύ μας.

Αν το Μωβ και οι σύμμαχοι του έλεγαν αλήθεια ότι η οργάνωση, τα μέλη και υποστηρίκτριες/υποστηρικτές της δεν έχουν εκφράσει ποτέ τους τρανσφοβία στον πολιτικό λόγο που παράγουν, δε θα χρειαζόταν να συνεχίζουν αυτό το κρυπτικό τρικ γύρω από το τι πραγματικά πιστεύουν και να περιφέρονται επαναλαμβάνοντας «δείξτε μας κάποιο terf κείμενο μας» - λες και δεν υπάρχουν στην τελική και αυτά και λες και ειλικρινά, το «δυσαπόδεικτο» της κατηγορίας αφορά κάτι παραπάνω από την πάγια απροθυμία οποίου εκφράζει προκαταλήψεις και υποστηρίζει αποκλεισμούς να δεχτεί ότι αυτό κάνει.

Θα ήταν υπεραρκετό να δηλώσουν ότι η θέση τους είναι ότι οι τρανς γυναίκες είναι γυναίκες, ότι έχουν εξίσου θέση στο φεμινιστικό κίνημα με κάθε άλλη γυναίκα και ότι οποιεσδήποτε πολιτικές διαφωνίες μπορεί να έχουν απέναντι σε θέσεις που εκφράζονται από τρανς υποκείμενα δεν το αναιρούν αυτό, άλλωστε τις ίδιες διαφωνίες έχουν με το ευρύτερο τρίτο κύμα του φεμινισμού κι όμως αυτό δεν καθιστά τις γυναίκες που το ασπάζονται λιγότερο φεμινίστριες, πόσο μάλλον λιγότερο γυναίκες.

Ή τουλάχιστο θα αρκούσε αυτό για να αντικρούσουν τυπικά τα επιχειρήματα υπέρ του αποκλεισμού τους από κάποιο αντιρατσιστικό φεστιβάλ.

Αλλά για κάποιο λόγο, είναι αδύνατο να υπάρξει μια τέτοια δήλωση από την πλευρά τους.

Ποιος να είναι αυτός; Εξίσου περίεργος θα μπορούσε να φανεί κάνεις σχετικά με το τι κοινό μπορεί να έχουν αναρχοπατέρες, άτομα που παρά τη φοβικότητα και τα λάθη τους στην προκειμένη, τρέχουν όντως για χρόνια στο κίνημα για πράγματα που μας καίνε, Συριζαίοι που βάλανε το χέρι τους σε μνημονιακές πολιτικές και άλλοι καριερίστες και διανοητές της καραγκιοζιάς, συν το φαν κλαμπ του Πούτιν, οι αντιιμπεριαλιστές από το Temu, αριστεροακροδεξιοί πολεμοκάπηλοι και θιασώτες της ευρύτερης «αντισυστημικής» ψέκας, ώστε όλοι αυτοί να ομονοούν όταν είναι να στηρίξουν το Μωβ και γενικότερα να αλληλεπιδρούν λες και δεν είναι καθόλου ανακόλουθη η έκταση της συντροφικότητας που υπάρχει ανάμεσα τους.

Για να μην αναφέρω κάτι κραυγαλέους τύπους που εκφράζουν για χρόνια το μισογυνισμό τους ακόμα και μέσω των social media και επίσης είναι ξαφνικά γεμάτοι αλληλεγγύη προς τη συγκεκριμένη γυναικεία οργάνωση.

Ούτε κάποιες σελίδες που διατηρούνταν από κάτι σέχτες, παράγοντας σχεδόν αποκλειστικά τρανσφοφικό περιεχόμενο μασκαρεμένο σε τρου φεμινισμό και έτρεξαν να χωθούν στο Μωβ μετά τα περσινά γεγονότα.

Φαίνεται ότι υπάρχει κάτι μοναδικό που τους καθιστά συμμάχους όλους αυτούς εδώ πέρα, αλλά ποιος ξέρει τι να είναι αυτό.

Δε χρειάζεται να ανήκεις σε μια συγκεκριμένη πλευρά όλου αυτού για να αναγνωρίσεις ότι ο πολιτικός κατακερματισμός είναι επιβλαβής για όλους μας.

Αυτό το λέει η συντριπτική πλειοψηφία, ανεξάρτητα από συγκεκριμένες πολιτικές τοποθετήσεις.

Αλλά αν υπάρχουν άνθρωποι που επιθυμούν να χτίζουν γέφυρες και να ξαναβρισκόμαστε σε κοινές, μαζικές δράσεις, όπου θα μετράνε περισσότερο όσα μας ενώνουν παρά όσα μας χωρίζουν, αντί οι μεταξύ μας αντιθέσεις να γίνονται ολοένα και λιγότερο διαχειρισιμες, θα μπορούσαν στην προκειμένη να δείξουν λίγη ενσυναίσθηση και να ανοίξουν έναν διάλογο που να δείχνει ότι προσπαθούν να κατανοήσουν τις ανησυχίες μιας κοινότητας που έρχεται αντιμέτωπη με ένα λόγο που καλεί σε ένα αποκλεισμούς της από το κίνημα ή ακόμα και σε θεσμικές διακρίσεις σε βάρος της.

Ειλικρινά, το να βλέπεις ανθρώπους που έχουν εμφανή άλυτα κολλήματα απέναντι στα τρανς άτομα και όχι μόνο, να προσπαθούν να πείσουν όχι ότι η αντίπαλη πλευρά έχει λανθασμένες θέσεις στην τάδε περίπτωση, αλλά ότι έχουμε όλοι μας αντιληπτικά προβλήματα και δεν καταλαβαίνουμε ότι οι ίδιοι δε λένε τίποτα επιλήψιμο κι όλα είναι στο κεφάλι μας, όλο αυτό το πολιτικό κρυφτούλι και η υποτίμηση της νοημοσύνης και το χάσμα ανάμεσα στα πράγματα που λένε μεταξύ τους και σε αυτά που αναφέρουν όταν ζητούν ευρύτερη υποστήριξη παριστάνοντας τα θύματα μπροστά στο ευρύτερο υποψήφιο κοινό τους, θυμίζουν για άλλη μια φορά κάτι πολύ συγκεκριμένο και δε χρειάζεται να αναφέρω τι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους