Θέλω πραγματικά να μνημονεύσω τον συχωρεμένο Γιάννη Μπαλεση όπου το 1988 άνοιξε ένα μαγαζί με άλλο αέρα άλλη λογική άλλα μουσικά ακούσματα, όπου μαζί με τον αδερφό του το Φάνη άλλαξαν πάρα πολύ τη...

Πλήρες Κείμενο:

Θέλω πραγματικά να μνημονεύσω τον συχωρεμένο Γιάννη Μπαλεση όπου το 1988 άνοιξε ένα μαγαζί με άλλο αέρα άλλη λογική άλλα μουσικά ακούσματα, όπου μαζί με τον αδερφό του το Φάνη άλλαξαν πάρα πολύ τη λογική της διασκέδασης στο νησί! Ο Γιάννης μου άνοιξε πάρα πολύ τα μυαλά διεύρυνε τις σκέψεις μου και με έκανε να βλέπω έξω από τη Σαλαμίνα παρόλο που τον χάσαμε πάρα πολύ νωρίς,ο Γιάννης ήταν ένας πολύ ωραίος εργοδότης που συνεργάστηκα μαζί του για τρεις σεζόν και παραμείναμε φίλοι αδελφικοί μέχρι τη στιγμή που τόσο άδικα τον χάσαμε από κοντά μας! Μετά από το Γιάννη συνεργάστηκα με το Νίκο και τον Σπύρο Κουτσοδήμο με αυτό το μαγαζί που άφησε ιστορία το γνωστό κύτταρο, πέρασα τρία υπέροχα χρόνια της ζωής μου εκεί με τους δεσμούς φιλίας μέχρι και σήμερα παρόλο που πριν 10 χρόνια χάσαμε το Νίκο! Έρχεται λοιπόν το 1993 που ήταν ένα σημείο αναφοράς για την καλοκαιρινή και χειμερινή διασκέδαση στη Σαλαμίνα, με τους αδελφούς Μιχάλη και Γιάννη Ευαγγέλου να αφήνουν το δικό τους αποτύπωμα! Είχα την τύχη από το πρώτο open των επιχείρησεων τους να βρίσκομαι εκεί για δύο καλοκαίρια ως resident DJ στο Blaze και παράλληλα τους χειμώνες στην άλλη μεγάλη clubάρα, το Baraz! Το Baraz ήταν ένα μαγαζί που για τα δεδομένα της Σαλαμίνας ήταν σε άλλο σύμπαν.

Ίσως μέσα στα καλύτερα underground μαγαζιά της εποχής στην Αττική, από θέμα διακόσμησης, ατμόσφαιρας, ήχου και φωτισμού! Αντίθετα το καλοκαίρι ήσουν σε ένα χώρο που έμοιαζε παράδεισος, μόνο με μια εντελώς μικρή παρέμβαση στο χώρο για την εξυπηρέτηση των πελατών μπαρ σε τρία επίπεδα όπου άφησαν το περιβάλλον με τα δέντρα την πισίνα να δημιουργούν ένα περιβάλλον εντελος αλλού και αυτό ήταν το Βlaze ,τα παιδιά εξαιρετικοι εργοδότες όλοι μαζί με τον συναίτερο τους το Δήμο και τον επίσης αδερφό τους Λευτέρη, εγώ πέρασα υπέροχα μαζί τους πολύ καλά παιδιά όλοι όπου έχουμε δεσμούς φιλίας μέχρι και σήμερα ! Μετά πήγαμε στις επιχειρήσεις του Τάσος Βιλιώτης ,Βαβυλωνία χειμώνα καλοκαίρι Βanana , το αξέχαστο beach bar όπου κάποια στιγμή ήρθε στα χέρια τα δικά μου του Κώστα του Παπαδά του Κωσταντίνου Σταματιάδη και του Πέτρου Γεωργακόπουλου που άφησε ιστορία και δε θα υπάρξει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο ! Αυτές οι αναμνήσεις δεν έχουν μείνει μόνο στο μυαλό μου αλλά και στην ψυχή μου, γιατί ήμουν πραγματικά τυχερός να συνεργαστώ με σπουδαίους επιχειρηματίες στο νησί σε μια εποχή που η διασκέδαση στη Σαλαμίνα ανθούσε, με πολύ καλά παιδιά ως συνεργάτες από σέρβις μπαρ υποδοχή πραγματικά μόνο τα καλύτερα έχουν από όλα αυτά τα χρόνια, τι να πρωτο θυμηθώ; Σχεδόν με όλα τα μαγαζιά αυτά από τα κλαμπ , μπαρ και beach bar συνεργάστηκα! Είχαμε τα κλαμπ: Νηρηίδες, Κύτταρο, Απογείωση, Cotton, Tamago, Μπλαζέ, Μπαράζ, Stone rose, Βαβυλωνία, Αμάν, Navis, Σκιές, Στοά, Red room, Βαρελάδικο, Πυροβολείο, Άβατον, Παλμύρα, Monkey, Χάντρες, Ακταίων, Βεράντα . Πιο παλιά υπήρχαν και: Discotech, Zodiac, Victoria, Crazy night, Dolphin, Highway, Φαραώ, Καλάμια.

Από μπαράκια: Δύο + 2, Διαχρονικό, Seven, Berlin, Take five, Ντιράμ, Πλατό, Memory’s, Πλατεία, Ραδιόφωνο, Surfing.

Beach bar: Φίτζι, Μπανάνα, Exo.

Η διασκέδαση άλλαξε δραματικά όμως από τότε ,σήμερα η επιλογή είναι πολύ περιορισμένη και ο κόσμος έχει βρει άλλους τρόπους να περνάει τον χρόνο του.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει ουσιαστικά ένα κλαμπ για όλο το νησί στο κέντρο Σαλαμίνα έχουμε τις Χάντρες και το Mojo στο Αιαντιο! Το Gala δεν λειτουργεί πλέον ως κλαμπ, αλλά έχει εξελιχθεί σε έναν πολύ όμορφο χώρο όπου μπορείς να απολαύσεις το ποτό, το κοκτέιλ σου, ωραίες μουσικές και φαγητό καθώς και την πισίνα που λειτουργεί όλη την εβδομάδα! Από μπαράκια έχουμε το la scala με πολύ ωραία μουσική, ωραία ποτά και φοβερό χώρο,τον Άνεμο με ωραία θεά , αλλά και το Belair όπου μπορείς επίσης να απολαύσεις το ποτό σου και επιλογές φαγητού, καθώς κι ένα άλλο beach bar το Μπαχάμα! Το ότι η Σαλαμίνα δεν έχει πλέον την έντονη νυχτερινή ζωή που είχε παλιά, δεν το θεωρώ ούτε καλό ούτε υγιές.

Η έλλειψη επιλογών σημαίνει λιγότερος ανταγωνισμός, λιγότερες ιδέες και λιγότερες εμπειρίες διασκέδασης και επιλογές για τον κόσμο.

Ίσως οι οικονομικές δυσκολίες κάνουν πολλούς να φοβούνται να επενδύσουν σε μια τέτοια επιχείρηση.

Όμως όταν η Σαλαμίνα γεμίζει από κόσμο με έξυπνες επιλογές, το ρίσκο να μην είναι τόσο μεγάλο όσο φαίνεται.

Πιστεύω ότι του χρόνου μπορεί να δούμε μεγάλες εκπλήξεις.

Κάτι μου λέει ότι η διασκέδαση μπορεί να ξαναγεννηθεί στο νησί 😊😉 Θα αναρωτιέστε τώρα γιατί τα λέω όλα αυτά ,διότι εντελώς τυχαία άκουσα ένα τραγούδι και μου ξύπνησε όλες αυτές τις μνήμες που αν κάτσω και σας πω ιστορίες θέλουμε ακριβώς 25 χρόνια🤣 Αν με ρωτάτε αν γύρναγε ο χρόνος πίσω τι θα έκανα;;;; Ακριβώς πάλι τα ΙΔΙΑ δεν θα άλλαζα τίποτα με όλα αυτά που έζησα, ίσως επαγγελματικά να έκανα κάτι δικό μου,αυτο ναι,είναι κάτι που έχω μετανιώσει ,γνώρισα πάρα πολύ κόσμο,έκανα πολλούς φίλους,παρέμεινα με άτομα φίλος μέσα από τη δουλειά, και δε φαντάζεστε πόσο χαίρομαι όταν συναντιόμαστε! Το τραγούδι ήταν αυτό: #ολοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους