Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άδωνις Γεωργιάδης: Από την ένταση στην πολιτική ωρίμανση; Δεν θα κρυφτώ: ποτέ δεν «ψήθηκα» με τον Άδωνι Γεωργιάδη.

Ο τρόπος του, ο έντονος λόγος του, πολλές φορές με έβρισκαν απέναντι.

Όμως η πολιτική δεν είναι στατική.

Και οφείλουμε να βλέπουμε και την εξέλιξη, όχι μόνο το παρελθόν.

Το τελευταίο διάστημα, ο Γεωργιάδης δείχνει –σε ορισμένες περιπτώσεις– μια διαφορετική προσέγγιση.

Όχι απαραίτητα πιο «ήπια», αλλά πιο στοχευμένη.

Κυρίως στις τοποθετήσεις του για τον Αλέξη Τσίπρα και το νέο του εγχείρημα, το κόμμα «ΕΛ.Α.Σ.». Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ άσκησε κριτική, δεν κινήθηκε μόνο με την κλασική αντιπολιτευτική υπερβολή.

Αντίθετα, σε κάποιες δηλώσεις του αναγνώρισε ακόμη και στοιχεία πολιτικής στρατηγικής στον Τσίπρα, μιλώντας για «rebranding του αιώνα» και παραδεχόμενος ότι πρόκειται για μια έξυπνη κίνηση.

Την ίδια στιγμή όμως, δεν δίστασε να πει και κάτι που πολλοί σκέφτονται αλλά λίγοι λένε: ότι ο Τσίπρας δεν πρόκειται να «μαζέψει» όλο τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αντίθετα, εκτίμησε πως θα κρατήσει μόνο ένα μέρος στελεχών, αφήνοντας αρκετούς εκτός παιχνιδιού.

Και εδώ είναι που προσωπικά συμφωνώ.

Γιατί η πολιτική πραγματικότητα δεν είναι απλή μεταφορά δυνάμεων.

Δεν παίρνεις ένα κόμμα και το μεταφέρεις αυτούσιο σε ένα νέο όνομα.

Υπάρχουν προσωπικές στρατηγικές, φιλοδοξίες και –κυρίως– πολιτικά όρια. Ο Άδωνις, σε αυτή τη φάση, φαίνεται να καταλαβαίνει καλύτερα αυτό το παιχνίδι.

Και ίσως για πρώτη φορά, σε ορισμένα σημεία, δεν μιλά μόνο ως κομματικός, αλλά ως πολιτικός αναλυτής της συγκυρίας.

Δεν σημαίνει ότι άλλαξε.

Ούτε ότι πρέπει ξαφνικά να συμφωνούμε μαζί του σε όλα.

Όμως η πολιτική ωρίμανση –αν πράγματι υπάρχει– φαίνεται ακριβώς σε αυτές τις στιγμές: όταν λες κάτι που δεν είναι απλώς «γραμμή», αλλά εκτίμηση.

Και σε αυτή την περίπτωση, ναι — αυτή τη φορά, σε κάποια από αυτά που λέει, είμαι μαζί του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους