Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο πόλεμος στο ποδόσφαιρο προτού φτάσει στην έναρξη του παιχνιδιού ξεκινάει από το επικοινωνιακό.

Ο αντίπαλος πρέπει να έχει λόγο να σε υπολογίζει.

Το μεγάλο στοίχημα είναι να τον κάνεις να νιώθει ανασφαλής ακόμα κι αν διαθέτει ποιοτικότερη ομάδα από σένα. Ο Ράζβαν σε όλο αυτό υπήρξε ο απόλυτος κυρίαρχος.

Και μόνο που υπήρχε στην άκρη του πάγκου τους προκαλούσες ανησυχία.

Ειδικά τη περίοδο που η ομάδα έπαιρνε μπρος τους κόβονταν τα πόδια.

Αναγκαστικά υποκλίνονταν.

Πρώτα κοιτούσαν τα νώτα τους και μετά τη πρόθεση νίκης.

Κι αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο στον ανταγωνισμό.

Να τους κάνεις να ψάχνονται πως να σε αντιμετωπίσουν και όχι πως θα τους αντιμετωπίσεις εσύ. Ο Ράζβαν Λουτσέσκου υπήρξε το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με ο,τι παρουσίαζε ο ανταγωνισμός.

Και πέρα από το αγωνιστικό δεν άφηνε τίποτα από τα πέριξ τα πέσει κάτω.

Αν μας αδικούσαν το έλεγε χωρίς υπεκφυγές.

Οι παίκτες είχαν έναν πραγματικό αρχηγό να τους καθοδηγεί.

Όταν δεν ήταν καλά αυτός δεν ήταν καλά ούτε η ομάδα.

Τις δύο αυτές φάσεις τις ζήσαμε φέτος σε όλη τους τη διάσταση.

Από την απόλυτη κυριαρχία στη κατάρρευση.

Ποιος πιστώνεται τη κυριαρχία? Εκείνος.

Η κατάρρευση είχε κι αυτή δική του συμμετοχή αλλά συνέβησαν τόσα που ο,τι κι αν έκανε αποτύγχανε.

Δε λέμε ότι είναι ο μοναδικός προπονητής του κόσμου που θα μπορούσε να κοουτσάρει με επιτυχία τον ΠΑΟΚ.

Λέμε ότι έχεις μπροστά σου τη πιο πετυχημένη συνταγή προπονητή αλλά επιλέγεις να ψάξεις το ΕΝΔΕΧΌΜΕΝΟ μια άλλης.

Φεύγεις από την ασφάλεια ενός δοκιμασμένου πλαισίου που υπέταξε τους πάντες για να πας στο ρίσκο ανεύρεσης ενός άλλου. Γιατί??? Κι όλα αυτά ενώ διανύουμε την επετειακή μας χρονιά... Αυτοχειρία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους