Original Post

Πλήρες Κείμενο:

⚽ “Εσύ μικρέ, κάτσε μπακότερμα…” Είναι εντελώς παράδοξο, αλλά ακόμα και σήμερα όταν κάθεσαι στον καναπέ να απολαύσεις το Μουντιάλ, ηχούν αραβικές λέξεις στ’ αυτιά σου.

Ήταν εκείνο το πρώτο ασπρόμαυρο Μουντιάλ του 1978 που παρακολούθησες και σε σημάδεψε ανεξίτηλα. Η ΕΡΤ τότε δεν μετέδιδε και τους 52 αγώνες, σε αντίθεση με την αιγυπτιακή τηλεόραση και εσύ ξημεροβραδιαζόσουν στο σπίτι του γείτονα που είχε γυρίσει την κεραία νότια για να «πιάνει Κάιρο». Μια ιδιότυπη παιδική ποδοσφαιρική τιμή σου επέβαλε να παρακολουθήσεις και τους 52 αγώνες, έστω και με αραβικό σπικάζ… Ήταν η εποχή που όλη η πιτσιρικαρία της Ελλάδας μάζευε μανιωδώς αυτοκόλλητα “Panini” με κάτι άγνωστες εξωτικές φάτσες ποδοσφαιριστών.

Ακόμα γελάς όταν θυμάσαι πόσο αστεία σου φαινόταν η εμφάνιση του Περού με την πλατιά κόκκινη διαγώνια ρίγα στη λευκή φανέλα.

Δεν υπήρχε αγόρι τότε στη χώρα που να μην έπαιζε μπάλα ατελείωτες ώρες καθημερινά.

Δύο πέτρες οριοθετούσαν το τέρμα σ’ ένα πατημένο χωράφι και μια αληθινή «δερμάτινη» μπάλα ποδοσφαίρου ήταν σπάνιος θησαυρός ανεκτίμητης αξίας.

Τα πλουσιόπαιδα, που συνήθως είχαν στην κατοχή τους τη μπάλα, γίνονταν πόλος έλξης στην παρέα και αποκτούσαν αυτομάτως το δικαίωμα να διαλέγουν τους παίκτες της ομάδας τους.

Και σε κάθε αμφισβητούμενη φάση, είχαν πάντα το δίκιο με το μέρος τους, αφού απειλούσαν πως θα πάρουν τη μπάλα και θα φύγουν.

Μη μιλήσουμε βέβαια καθόλου για ποδοσφαιρικά παπούτσια με τάπες, τα πόδια σου έχουν μέχρι σήμερα σημάδια από τις πληγές, αφού έπαιζες ξυπόλυτος.

Ακόμα ανατριχιάζεις όταν θυμάσαι τη σκηνή που η γριά γειτόνισσα «έσφαξε» με το κουζινομάχαιρο τη δερμάτινη μπάλα, επειδή πετάχτηκε στην αυλή της.

Θλίψη και οδυρμός στη γειτονιά, με τα ακόλουθα αντίποινα: Μια ρημαγμένη μουσμουλιά στον κήπο της, μια καλοζυγισμένη πέτρα στο τζάμι της κουζίνας της και μια ενοχλητική ακολουθία χτυπημάτων στο κουδούνι της κάθε μεσημέρι την ώρα της σιέστας.

Ευτυχώς ένας πατέρας υπέκυψε στα παρακάλια του γιου του και μια νέα δερμάτινη μπάλα έκανε τη συμμορία σου να αφήσει ήσυχη τη γειτόνισσα… Συνήθως έπαιζες με παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και παρότι ήθελες να κινείσαι μπροστά και να βάζεις γκολ, συνεχώς άκουγες την φράση: «Εσύ μικρέ κάτσε μπακότερμα…». Όλη τη δόξα την έπαιρνε ο γκολτζής, και τα κορίτσια εκείνον κοίταζαν με θαυμασμό και αποθέωναν, εσένα ποτέ.

Εσένα η μαύρη μοίρα σου ήταν να κάθεσαι πίσω και να παίζεις μπακότερμα, κολυμπώντας στη χλεύη σε κάθε γκολ που έτρωγες.

Και έτρωγες πολλά… Δεν σε άφηναν οι μεγαλύτεροι να ξεδιπλώσεις το πηγαίο ποδοσφαιρικό σου ταλέντο και να μοιάσεις στον μάγο Πελέ, που το δισύλλαβο ευκολομνημόνευτο όνομά του άκουγες δεκάδες φορές καθημερινά.

Κι ας ήσουν ο μόνος που ήξερε απ’ έξω το αληθινό του όνομα και κοκορευόσουν στα άλλα πιτσιρίκια, καθώς απήγγειλες το σιδηρόδρομο με στόμφο και λατινοαμερικάνικη χάρη: «Έντσον Αράντες Ντο Νασιμέντο». Δεν τον πρόλαβες βέβαια ποτέ να παίζει «ζωντανά» σε Μουντιάλ, θυμάσαι μόνο, πολύ μικρός, να διαβάζεις στην ασπρόμαυρη εφημερίδα του μπαμπά σου ότι πήρε μεταγραφή στην ομάδα «Κόσμος» της Νέας Υόρκης.

Σου φάνηκε λογικό τότε, τέτοιος παικταράς που ήταν, να πάει στην Αμερική να παίξει και χρειάστηκαν χρόνια για να καταλάβεις ότι πήγε να κάνει μια τελευταία αρπαχτή, να κολλήσει ένσημα για τη σύνταξη.

Αυτό κάνουν ακόμα και σήμερα αρκετοί διάσημοι γηρασμένοι αστέρες, μετακομίζοντας είτε στη άγρια δύση, είτε στη γη του πετρελαίου… Οι αρχαίοι μετρούσαν τον χρόνο με Ολυμπιάδες, εσύ μετράς τον χρόνο με Μουντιάλ.

Θυμάσαι ακόμα με κάθε λεπτομέρεια ένα-προς-ένα όλα τα Μουντιάλ της ζωής σου και αναπολείς τις παράλληλες ξεθωριασμένες δικές σου ιστορίες.

Δεν ταυτίστηκες ποτέ με καμιά ομάδα, παρά μόνο με πρόσωπα παικτών.

Στο δικό σου πάνθεον ηρώων, θα έχουν για πάντα θέση ο Ντίνο Τζοφ, ο Πωλ Μπράιτνερ, ο Ρομπέρτο Φαλκάο, ο Κλαούντιο Κανίγια και ο Ρομπέρτο Μπάτζιο.

Κάθεσαι και φέτος στον καναπέ εθισμένος να χαζέψεις τις τρίπλες του προικισμένου Λιονέλ, στο ένατο Μουντιάλ της ζωής σου και σε κάθε αγώνα το μυαλό σου ταξιδεύει σ’ εκείνες τις άγουρες ξυπόλυτες εποχές.

Έλα παραδέξου το, πέρασαν πια τα χρόνια. Δεν ήξερες καθόλου μπάλα όταν ήσουν μικρός, γι’ αυτό σε έβαζαν μπακότερμα… 📰 Γιάννης Φαρσάρης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους