Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπορούμε να κάτσουμε παρέα, με τσίπουρο, ορεκτικά και ψιψιψόνια, και να βρούμε σβηστά, δέκα καλύτερα στόπερ από τον Τόμας τον Κεντζιόρα.

Μέσα από την υπερβολή, κι όσο το πιοτί σα βάλσαμο θα ρέει, θα πούμε "τι δέκα; Είκοσι!", και πολύ πιθανό να πούμε και "Είκοσι; Τριάντα σε βρίσκω εγώ σε 5', και πες να μας φέρει άλλο ένα και λίγο πάγο". Και παίζει αυτή η προσέγγιση, να μην είναι και τελείως λάθος. Αλλά.

Αλλά όταν φέρνεις τον Τόμας τον Κεντζιόρα ως εναλλακτική λύση στη θέση του δεξιού μπακ, όταν στα πλέι οφ εκείνης της ίδιας χρονιάς, δεν έφτανε που τραυματίστηκε ο Ίνγκασον, αλλά κι ο Κάργας, εεεε, ο Κάργας απλά έκανε τον Κάργα όσο έπαιξε, κι έτσι τον έκανες τον Τόμας τον Κεντζιόρα στόπερ, όταν με το ξεκίνημα της νέας σεζόν, τον ανακοινώνεις ως πρώτη μεταγραφή (επέκταση δανεισμού, μην τρελαίνεστε κι εσείς), όταν πήγες να βγάλεις εκείνη τη σεζόν πουλώντας μεν τον Ίνγκασον, αλλά φέρνοντας τον εξαιρετικό επαγγελματία (λολ) Τροστ Κινγκ Κονγκ (ο οποίος πήγε να παίξει Κόπα Άφρικα, με κομμένο τένοντα, το ταγάρι), και καθιερώνεις ξανά τον Τόμας τον Κεντζιόρα ως βασικό στόπερ, όταν ξεκινάς τη χρονιά που θα ξεκινούσες ως κάτοχος του τίτλου, και πουλάς τον βασικό παρτενέρ του Πολωνού, και φέρνεις για αντικατάσταση, δύο παλαίμαχους, απλά ο ένας τουλάχιστον (ο Λόβρεν), ήταν παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο άλλος (ο Κόλεϊ) ήταν παλαίμαχος κομπιναδόρος, όταν ξεκινάς τη χρονιά που θα παίξεις στα 100 χρόνια, και για ενίσχυση στην άμυνα, αποφασίζεις να κρατήσεις τον έναν παλαίμαχο, και να φέρεις (μαντέψτε: δανεικό!) έναν Ιταλό μπιριμπόνγκο, με φράντζα, χωρίστρα, αλλά ούτε στο ελάχιστο κάτι από το στυλ έστω του Μίρκο Σαβίνι, και καθιερώνεις ξανά βασικό τον Τόμας τον Κεντζιόρα, ο οποίος Κεντζιόρα παίζει σε αυτά τα 3 χρόνια, να έχει λείψει μόνο στο FIFA, ε συγγνώμη, αλλά δεν μας φταίει κανένας Κεντζιόρα.

Το παιδί τρυπούσε ξανά και ξανά και ξανά το ταβάνι του, έχει πραγματοποιήσει (δίπλα στον Κούλιε) ορισμένες ΕΠΙΚΕΣ εμφανίσεις, αποτέλεσε έναν από τους πυλώνες του πιο μάγκικου πρωταθλήματος της ιστορίας των αθλημάτων όλων των εποχών, και εκτέθηκε μόνο σε πολύ λογικά πλαίσια, και σε καταστάσεις που πραγματικά θα ήταν απάνθρωπο να ζητήσει κανείς κάτι παραπάνω.

Το οποίο κάτι παραπάνω, το έδινε από μόνος του, ξανά και ξανά, game by game, παίζοντας συνεχώς στα όρια της κατάρρευσης, αλλά και ξεπερνώντας ξανά και ξανά, τα όρια τα δικά του.

Δεν ήταν ο παίκτης που θα γίνει σύνθημα (αν και με την κερκίδα που έχουμε, έχουν κοπεί και αυτά τα τελευταία χρόνια), δεν ήταν ο ποδοσφαιριστής που θα βγάλει τον πύρινο λόγο στα αποδυτήρια, αλλά ήταν πάντα εκεί, σε αυτή την τριετία (και κάτι) η οποία ήταν γεμάτη από πολύ όμορφες στιγμές on the pitch, που θα έλεγε κι ο απερχόμενος Στρατηγός, δεν νομίζουμε ότι υπάρχει μεγάλο παιχνίδι, μεγάλη εμφάνιση, μεγάλη νίκη, στην οποία ο Τόμας ο Κεντζιόρα, να μην έχει καταγράψει συμμετοχή.

Σε μία από τις παραλίγο επικότερες αυτής της περιόδου, σε ένα εκπληκτικό μονότερμα μέσα στη Λεωφόρο, είναι αυτός που σκοράρει για το 0-2 , το σκορ πρόκρισης στον τελικό του κυπέλλου, αλλά για να αποκλειστείς, έπρεπε να συμβούν πράγματα που σε ταινία αν τα έβλεπες, θα έλεγες "έλα τώρα, μ@λακίες, αυτά δε γίνονται στην κανονική ζωή". Η πόρτα έχει ανοίξει ήδη, ο τελευταίος ας την κλείσει καλού κακού (εκτός αν με κάποιον τρόπο φύγουν από αυτήν και οι τσατσοι του υιού), και σήμερα αποχαιρετάμε έναν incredible champion.

Τίμιε και πιστέ στρατιώτη Τόμας Κεντζιόρα, καλή επιτυχία σε οτιδήποτε κάνεις από δω και πέρα στη ζωή σου.

Λογικά στη σελίδα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ 2.0 θα σου έχουν βάλει "κορδέλα και αεροδρόμιο", αλλά να ξέρεις ότι υπάρχουν και κάποιοι που δεν ξεχνάμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους