Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν με ενδιαφέρει να κουνήσω το δάχτυλο σε κανέναν άνθρωπο που δεν πήγε να ψηφίσει.

Τον καταλαβαίνω.

Όταν για χρόνια βλέπεις υποσχέσεις που δεν τηρούνται, σκάνδαλα που δεν τιμωρούνται, κόμματα που χρωστούν, θεσμούς που δεν πείθουν, πολίτες που πιέζονται καθημερινά και ένα πολιτικό σύστημα που μοιάζει να ανακυκλώνει τον εαυτό του, είναι λογικό κάποια στιγμή να πεις «όλοι ίδιοι είναι» και να γυρίσεις την πλάτη.

Όμως εδώ είναι το κρίσιμο σημείο: αυτή η αποχή, όσο δικαιολογημένη κι αν μοιάζει συναισθηματικά, τελικά αφήνει τους ίδιους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.

Ο βολεμένος θα πάει να ψηφίσει.

Ο κομματικός στρατός θα πάει να ψηφίσει.

Εκείνος που έχει συμφέρον να μη αλλάξει τίποτα, θα πάει να ψηφίσει.

Το ερώτημα είναι τι θα κάνει εκείνος που δεν αντέχει άλλο αυτή την κατάσταση.

Εσύ που δεν πήγες γιατί απογοητεύτηκες.

Εσύ που δεν ασχολήθηκες γιατί πίστεψες ότι τίποτα δεν αλλάζει.

Εσύ που έμεινες σπίτι γιατί δεν ήθελες να δώσεις άλλοθι σε κανέναν.

Ίσως τώρα είναι η δική σου ώρα.

Όχι για να πιστέψεις σε σωτήρες, αλλά για να πάρεις πίσω τη δύναμη που σου ανήκει.

Η ψήφος δεν είναι μαγικό ραβδί.

Είναι όμως το πρώτο βήμα για να πάψει η χώρα να αποφασίζεται μόνο από τους λίγους, τους βολεμένους, τους οργανωμένους και τους μηχανισμούς.

Αν θέλουμε να αλλάξει το πολιτικό τοπίο, δεν θα αλλάξει από αυτούς που βολεύονται σε αυτό.

Θα αλλάξει από εκείνους που μέχρι χθες είχαν παραιτηθεί, αλλά σήμερα αποφασίζουν να σηκωθούν.

Δεν σου λέω ποιον να ψηφίσεις.

Σου λέω μόνο να μη χαρίσεις ξανά τη φωνή σου σε κανέναν. Γιατί όσο οι απογοητευμένοι μένουν σπίτι, οι βολεμένοι γράφουν το αποτέλεσμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους