Στην φωτογραφία ο Γιωτοπουλος 82 χρονών, με το σακ βουαγιάζ στο χέρι, περπατάει προς το ταξί που θα τον οδηγήσει πάλι στον Κορυδαλλο, να εκτίσει τους λίγους μήνες που του μένουν για την ποινή των 25...

Πλήρες Κείμενο:

Στην φωτογραφία ο Γιωτοπουλος 82 χρονών, με το σακ βουαγιάζ στο χέρι, περπατάει προς το ταξί που θα τον οδηγήσει πάλι στον Κορυδαλλο, να εκτίσει τους λίγους μήνες που του μένουν για την ποινή των 25 ετών. Ο Γιωτόπουλος ήταν μόνος του, σιωπηλός και αξιοπρεπέστατος όλα τα χρόνια που τον γνωρίζουμε, διαρκώς.

Μόνος μπροστά στους δικαστές που αφού ο νόμος δεν αναγνωρίζει πολιτικούς λόγους για εκτελέσεις εφοπλιστών και διευθυντών της CIA, του φόρτωσαν την κατηγορία/αέρα κοπανιστό του "ηθικού αυτουργού" στις δράσεις της 17 Νοέμβρη.

Δεν υπάρχει Ηθικός αυτουργός στις επαναστατικες ομάδες, όλα συναποφασίζονται.

Η 17 Νοέμβρη κι οι Ερυθρές Ταξιαρχίες κι η Μπάντερ Μάινχοφ δεν είναι Νέα Δημοκρατία για να έχουν αρχηγό που αποφασίζει και διατάζει, ή τέλος πάντων πηγαίνει την ομάδα όπου του καπνίσει.

Αλλά έστω ότι υπάρχει ηθικός αυτουργός, το Δικαστήριο δεν όφειλε να αποδείξει με μαρτυρίες πως αυτός ήταν ο Γιωτόπουλος; Από πού τεκμαίρεται η ενοχή του; Μόνος του και στην φυλακή, χωρίς δημόσιες δηλώσεις, χωρίς βοήθεια από τον κινηματικό κόσμο, χωρίς κανέναν εκτός από την συντροφό του που τον επισκεπτόταν.

Την απουσία των κινηματικών την βλέπουμε και σήμερα: πού ειναι οι πορείες διαμαρτυρίας για την επαναφυλάκισή του; Φυσικά καλύτερα έτσι, διάβασε για το μεταπτυχιακό του κι έγινε διδάκτωρ Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Δεν χρειάστηκε ο πατέρας του να χτίσει μια πτέρυγα στο Χάρβαρντ για να καταφέρει να πάρει το πτυχίο του, όπως διάφορα επιφανή τούβλα της πολιτικής.

Το πήρε μόνος του γράφοντας και διαβάζοντας μέσα στο κελί του.

Μόνος του από την νεότητα.

Γιος ενός επιφανούς άντρα, αλλα επιφανούς στο πνεύμα.

Είχε στην διάθεσή του τα βιβλία του πατέρα του, την γνώση, τις συζητήσεις που έκαναν, αλλά τίποτα αλλο: ούτε χρήματα, ούτε ένα κάπως ασφαλές πολιτικό περιβάλλον.

Τον μισούσαν και οι δεξιοί και οι κομμουνιστές, τόσο στο Παρίσι, όσο κι εδώ.

Οι δεξιοί λογικό, γιατί είναι ρεαλιστικός κίνδυνος για την ύπαρξη τους.

Οι αριστεροί, επειδή δεν είναι αληθινά αριστεροί, είναι θεωρητικοί της σαχλαμάρας ή αλλιώς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας κι απορρίπτουν την δράση.

Ο πατέρας του ήταν ακραίος, αρχειομαρξιστής και τροτσκιστής, αλλά ο Γιωτοπουλος το τράβηξε πιο πολύ στα άκρα, διαλέγοντας την ένοπλη πάλη.

Μόνος του πήρε τον δρόμο της ενοπλης πάλης και τον έφερε εις πέρας με άριστα αποτελέσματα.

Ποτέ δεν θα περιγραφεί σωστά η ανακούφιση των ανθρώπων στις φτωχές συνοικίες της Αθήνας, στο Κερατσίνι και στο Πέραμα για κάθε δράση της 17 Νοέμβρη.

Κανένας μη πληττόμενος από την δράση των "θυμάτων" της 17 Νοέμβρη δεν καταλαβαίνει πόσο ανέλπιστη χαρά έδωσαν αυτοί οι θάνατοι στα θύματα των "θυμάτων". Και που πέθανε ο Μπάμπαλης ή ο Περατικός, η ζημιά στο κοινωνικό σύνολο είχε γίνει, αλλά τουλάχιστον κάποιος εκδικήθηκε το τόσο κακό που έκαναν όσο ζούσαν, έτσι, για το γαμώτο.

Αν υπήρχε ευνομούμενη Πολιτεία δεν θα χρειαζόταν τίποτα από αυτά, αλλά δυστυχώς, οι φίλοι του Περατικού έφτιαχναν τους νόμους κι ο Περατικος δράττονταν της ευκαιρίας να πλουτίσει περαιτέρω.

Η 17 Νοέμβρη κάλυψε το κενό του νόμου, κι εμείς οι φτωχοί της Αθήνας ευχαριστούμε τον Γιωτοπουλο που ήταν μέλος της. Ο Γιωτόπουλος λοιπόν μόνος και στην φωτογραφία και παντού.

Μια αληθινή μειοψηφία, ένας μόνο άνθρωπος ανά εκατομμύριο πληθυσμού, ευφυής, αποφασισμένος, ικανός, δίκαιος, αξιοπρεπής. Αυτό δεν πρόκειται καμία κυβέρνηση να του το συγχωρήσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους