Καμιά φορά συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Να όπως ο τρόπος με τον οποίο μία επιλογή μη βραβευσης φέρνει ένα «βραβείο» κοινού με ψηφοφορία δια σοσιαλμηντιακής βοής. Εξηγούμαι: δεν έχω δει το “Πολύ...
Καμιά φορά συμβαίνουν περίεργα πράγματα. Να όπως ο τρόπος με τον οποίο μία επιλογή μη βραβευσης φέρνει ένα «βραβείο» κοινού με ψηφοφορία δια σοσιαλμηντιακής βοής.
Εξηγούμαι: δεν έχω δει το “Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ”του Γιώργου Γεωργόπουλου που σάρωσε τα Ίρις αλλά είμαι σίγουρη ότι αξίζει τη μεγάλη διάκριση απ΄όσα διαβάζω και ακούω.
Την ίδια στιγμή και σ΄ένα τελείως άλλο επίπεδο πέραν του Γεωργόπουλου, μου φαίνεται αδιανόητο η σύγχρονη τραγωδία «Σπασμένη Φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη να περνάει στο ντούκου από την ελληνική κινηματογραφική κοινότητα.
Αποτέλεσμα: η απουσία της «Σπασμένης Φλέβας» από τα Ίρις επισημανθηκε στον καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό χώρο πολύ περισσότερο απ΄ό,τι εάν είχε πάρει 1-2 βραβεία παραπάνω-πέρα από το, εξ ημισείας μάλιστα, της Μπέτυς Αρβανίτη.
Ίσως για τον Οικονομίδη που είχε προβλέψει την απουσία του, αυτό να συνδέεται με κάποια πικρία.
Όμως το σινεμά του δεν έχει ενδιάμεσες αποχρώσεις.
Ή σου αρέσει φανατικά ή καθόλου.
Πάντως δεν αδιαφορείς, πράγμα που εν προκειμενω υπογράμμισε μετ΄επιτάσεως και ερωτηματικού την αδιαφορία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και χάρισε στον Οικονομίδη το δικό μας ανταποδοτικό «βραβείο». Τελικά το μόνο που θεωρω κρίμα είναι ότι θεσμικά η τοσο χαρακτηριστική απουσία του, διαβάζεται και ως μικρόψυχη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους