Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η στενή συνεργάτιδα της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού και δικηγόρος, η κυρία Μαρία Γρατσία, ρωτήθηκε (στο Mega) για τις γυναικοκτονίες και τον όρο "γυναικοκτονία". Απάντησε: «Η αξία του ανθρώπου είναι η ίδια, ανεξαρτήτως φύλου Άρα δεν μπορούμε να πούμε άκριτα, δηλαδή χωρίς να εμβαθύνουμε, να εισάγουμε κάποιες διακρίσεις (…) για τον όρο “γυναικοκτονία” λέω ότι δεν μπορώ τόσο παρορμητικά να τοποθετηθώ επί της συγκεκριμένης λέξης, γιατί εισάγει μια διάκριση Ετσι, μετά τις δηλώσεις για τις αμβλώσεις, μετά τις δηλώσεις για τους μετανάστες, τα… περίεργα από το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού, συνεχίζονται.

Η απόρριψη του όρου “γυναικοκτονία” από το κόμμα της, με βάση όσα είπε η συνεργάτης της, κινούνται στην γνώριμη υποκριτική επιχειρηματολογία όσων αρνούνται ευθέως να δουν σε βάθος το ζήτημα της έμφυλης βίας και αυτό πάντα στο όνομα της μη εισαγωγής… διακρίσεων.

Εχουμε τοποθετηθεί αναλυτικά στο ζήτημα (παρακαλώ διαβάστε εδω: https://www.imerodromos.gr/eimai-gunaika-gi-auto-me-skotoneis/ ) ωστόσο ας επαναλάβουμε κάποια αυτονόητα: Γιατί «γυναικοκτονία»; Μα επειδή ο όρος είναι σαφής.

Και είναι τόσο σαφής, όσο και το αίτιο που τον έχει δημιουργήσει.

Η «γυναικοκτονία» ως όρος υπάρχει επειδή υπάρχει το πρόβλημα.

Και αποτελεί εργαλείο για την ανάδειξη ενός προβλήματος, ενός ειδεχθούς και επαναλαμβανόμενου εγκλήματος, που κάποιοι θα ήθελαν να περνά σαν κάτι ανύπαρκτο μπροστά από τα μάτια και κυρίως από την συνείδηση των ανθρώπων.

Ακούμε στον δημόσιο διάλογο εκείνους που απορρίπτουν τον όρο γυναικοκτονία από την σκοπιά της υπεράσπισης, όπως λένε, της ανθρώπινης ιδιότητας των γυναικών. “Ανθρωποκτονία” είναι, λένε.

Μα προφανώς! Τι σοφιστεία! Λένε ότι τάχα... αμφισβητείται (!) η ανθρώπινη ιδιότητα των γυναικών χρησιμοποιώντας τον όρο γυναικοκτονία.

Τι δεν λένε; Οτι, στην πραγματικότητα, δεν θέλουν την απόδοση της μέγιστης απαξίας - και μέσα από την νομική θωράκιση - απέναντι στους δράστες του εγκλήματος της δολοφονίας γυναικών, που τις δολοφονούν επειδή ακριβώς είναι γυναίκες. Αλλά: Εάν αυτή η λέξη δημιουργεί στο μυαλό τους αυτή την αντίδραση, υπό το πρόσχημα ότι αμφισβητείται η ανθρώπινη ιδιότητα του θύματος, τότε όταν λέμε «πατροκτονία», αμφισβητούμε μήπως την ανθρώπινη ιδιότητα του πατέρα που έπεσε θύμα; Όταν λέμε «μητροκτονία», αμφισβητούμε την ανθρώπινη ιδιότητα της μητέρας που έπεσε θύμα; Όταν λέμε «παιδοκτονία» αμφισβητούμε την ανθρώπινη ιδιότητα του παιδιού που έπεσε θύμα; Ή μήπως όταν τα λέμε αυτά, το κάνουμε για να δείξουμε και να αναδείξουμε ακριβώς το μέγεθος της απαξίας αυτού του είδους των εγκλημάτων; “Γυναικοκτονία”, λοιπόν.

Δηλαδή - το τονίζουμε - το έγκλημα όπου άντρας σκοτώνει γυναίκα επειδή, ακριβώς, είναι γυναίκα.

Και επειδή εκείνος θεωρεί ότι έχει δικαίωμα στη ζωή της αφού ζυγίζει πως η δική του η ζωή και το δικό του "θέλω" έχει μεγαλύτερη αξία, τόση μάλιστα ώστε να διαφεντεύει, ακόμα και να παίρνει τη ζωή της γυναίκας, αφού την θεωρεί “κτήμα” του.

Αυτή είναι η ουσία.

Όταν, συνεπώς, ένα πολιτικό πρόσωπο δυσκολεύεται να αντιληφθεί - και μάλιστα στις σημερινές τραγικές συνθήκες - την σημασία του του δραματικά επαναλαμβανόμενου φαινομένου και ισχυρίζεται ότι η μέγιστη δυνατή απαξία και τιμωρία ενός τέτοιου εγκλήματος «εισάγει διάκριση», τούτο γεννά εύλογα ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνεται την έμφυλη βία και τις πολιτικές που απαιτούνται για την αντιμετώπισή της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους