Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήθελα από καιρό να γράψω κάποιες σκέψεις για τη χρονιά που ολοκληρώθηκε στο ποδόσφαιρο.

Βέβαια με το μπάσκετ, τα πλέι οφ, το φάιναλ φορ, την κατάκτηση της Ευρωλίγκας και την κατάκτηση του πρωταθλήματος, πήγαν όλα πίσω.

Θα χωρίσω σε 2 ενότητες τη φετινή ποδοσφαιρική χρονιά.

Στην ευρωπαϊκή πορεία και την πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα και Κύπελλο.

Έτσι όπως φάνηκε πως το χώρισαν στο μυαλό τους και οι παίκτες μας, γιατί άλλο πρόσωπο έδειξαν στην Ευρώπη και στο Τσάμπιονς Λιγκ και άλλο πρόσωπο έδειξαν στις εγχώριες διοργανώσεις.

Δεν τους αδικώ.

Ναι, επαγγελματίες είναι και πρέπει να δείχνουν την ίδια διάθεση και να μπαίνουν σε κάθε αγώνα με την ίδια συγκέντρωση, αλλά δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίζεις το ίδιο ένα ματς με την Μπαρτσελόνα και ένα ματς με τον Αστέρα Τρίπολης.

Ας ξεκινήσουμε από το καλοκαίρι και από τις μεταγραφές.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έγινε σωστός προγραμματισμός και δεν έγιναν τα χατίρια του προπονητή σχετικά με τους παίκτες που ήθελε.

Αντί για Μίγια, Σαραγόσα, Χιλ, Βιθέντε και όποιον άλλον είχε προτείνει, η διοίκηση έφερε τον Νασιμέντο, τον Σιπιόνι, τον Στρεφέτσα, τον Μάντσα και ήρθαν και προς το τέλος της μεταγραφικής περιόδου οι Ταρέμι και Ποντένσε.

Θεωρώ ότι η διοίκηση "γλυκάθηκε" από τα 40 εκατομμύρια της μεταγραφής Κωστούλα στην Μπράιτον και αντί να πάρει ένα κράμα έμπειρων παικτών που ήθελε ο προπονητής και κάποιους νεαρούς εξελίξιμους που θα έβρισκε από το δίκτυο των σκάουτερ, έκανε μόνο το δεύτερο.

Με αποτέλεσμα αρκετοί από αυτούς να μην μπορέσουν να βοηθήσουν τα αναμενόμενα και να δώσουν τις ανάσες και την ποιότητα όταν έβγαινε ο βασικός κορμός που ήξερε και εμπιστευόταν ο προπονητής τα προηγούμενα χρόνια.

Η ομάδα είχε δύσκολο έργο στον διευρυμένο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ με αντιπάλους την Άρσεναλ, τη Ρεάλ, την Μπαρτσελόνα, την Αϊντχόφεν, τον Άγιαξ, την Μπάγερν Λεβερκούζεν, την Πάφο και την Καϊράτ.

Είχε πολύ καλές εμφανίσεις με την Άρσεναλ εκτός, με την Μπαρτσελόνα εκτός, με τη Ρεάλ εντός, αλλά ηττήθηκε και στα τρία αυτά ματς.

Ξεκίνησε με μια γκέλα 0-0 με την Πάφο εντός, είχε μια άτυχη βραδιά που έπρεπε να κερδίσει άνετα την Αϊντχόφεν και ισοφαρίστηκε στο τέλος στο Καραϊσκάκη και έφτασε στο σημείο να θέλει τρεις νίκες στα τρία τελευταία παιχνίδια με Μπάγερ Λεβερκούζεν εντός και με Καϊράτ και Άγιαξ εκτός έδρας και όμως τα κατάφερε και πέρασε στην ενδιάμεση φάση όπου έπεσε ξανά σε νοκ άουτ αγώνες με την Μπάγερ Λεβερκούζεν, όπου πάλεψε αλλά αποκλείστηκε.

Η πολύ καλή πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ και η ενέργεια που έβγαζαν οι παίκτες στο γήπεδο επηρέαζαν την ομάδα στις εγχώριες διοργανώσεις.

Όπως προείπα, δεν βοήθησαν όπως έπρεπε και οι νέοι παίκτες στο να δώσουν το κάτι παραπάνω σε όσα παιχνίδια κλήθηκαν να συνεισφέρουν και έτσι είχαμε αρκετές απώλειες βαθμών.

Ευτυχώς το ίδιο μέχρι ένα σημείο συνέβαινε και με τους αντιπάλους μας και έτσι μείναμε σχεδόν με την ίδια βαθμολογική συγκομιδή μέχρι τον Γενάρη με ΑΕΚ και ΠΑΟΚ. Ο Παναθηναϊκός είχε μείνει αρκετά πίσω.

Εκεί που περίμενες η διοίκηση να βοηθήσει την ομάδα που θα έπαιζε και στην ενδιάμεση φάση του Τσάμπιονς Λιγκ για την είσοδο στους 16, παίρνοντας έναν εξτρέμ, έναν επιθετικό και ένα στόπερ στη θέση των Στρέφετσα, Γιάρεμτσουκ και Μάντσα που έφυγαν δανεικοί, ήρθαν από τη Ρίο Άβε ο Κλέιτον και ο Αντρέ Λουίζ, οι οποίοι ήταν ξένοι μη κοινοτικοί και δημιούργησαν ένα έξτρα πρόβλημα στον προπονητή, που θα έπρεπε σε κάθε παιχνίδι στο πρωτάθλημα να αφήνει 2 από τους 7 που είχαμε εκτός αποστολής.

Αυτό θεωρώ μπέρδεψε περισσότερο την ομάδα και σε συνδυασμό με το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα πολύ σημαντικών παικτών που πρόσφεραν τα μέγιστα πέρσι για να πάρουμε το νταμπλ, όπως ο Κοστίνια, ο Τσικίνιο, ο Μουζακίτης, ο Ελ Καμπί αλλά και η μέτρια απόδοση φέτος του Ποντένσε που δεν ήταν ο ίδιος της σεζόν της κατάκτησης του Κόνφερενς, έφεραν την ομάδα να κατακτήσει τελικά τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα πίσω από την ΑΕΚ και να αποκλειστεί από τον ΠΑΟΚ στα ημιτελικά του Κυπέλλου.

Θα μου πεις ρε Άρτζι, μόνο η διοίκηση και οι παίκτες είχαν ευθύνη για τη φετινή αποτυχία να κατακτήσει η ομάδα μας το πρωτάθλημα και το Κύπελλο; Όχι, εννοείται ότι ευθύνη σε μια αποτυχία έχουν όλοι.

Και ο κόουτς, αλλά θεωρώ ότι ο κόουτς είχε τη μικρότερη και γι' αυτό θεωρώ και πολύ σοφή την κίνηση της διοίκησης να σεβαστεί την προ μηνών συμφωνία να συνεχίσουν μαζί και δεν άκουσε τους προπονητές των σόσιαλ που ήθελαν το κεφάλι του Μεντιλίμπαρ σε τραπεζάκι έξω από την πλατεία Αλεξάνδρας.

Ας ελπίσουμε αυτό το καλοκαίρι να του κάνουμε τα χατίρια στις μεταγραφές για να μπορεί να κριθεί για μια ομάδα που θα έχει φτιάξει με τις δικές του πινελιές.

Φυσικά και στα σχόλια θα είναι χαρά μου να διαβάσω οποιαδήποτε αντίθετη άποψη και να τη συζητήσουμε. Καλή ερυθρόλευκη ποδοσφαιρική σεζόν να έχουμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους