Το Σύνταγμα είναι ο Θμελιώδης Νόμος του Κράτους. Είναι βαθιά ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, η ΕΥΚΑΙΡΙΑΚΗ " a la carte " αναθεώρηση του, για " απροκάλυπτη εξυπηρέτηση οφθαλμοφανών πολιτικών σκοπιμοτήτων" Προκόπης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από την ομιλία του. «Ο τρόπος με τον οποίο έχει διατυπωθεί η πρόσφατη κυβερνητική πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος, παρά τις όποιες θετικές πλευρές της, αποκαλύπτει ένα αρνητικό διακριτικό γνώρισμά της: Εκείνο των εκτεταμένων πλεονασμών οι οποίοι, αντί να κατατείνουν στην κανονιστική τόνωση των προς αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, οδηγούν και σε ένα είδος κανονιστικής απαξίωσής τους.

Διότι τί άλλο, άραγε, σηματοδοτούν και συνεπάγονται προτάσεις που προοιωνίζονται αλλαγές, οι οποίες από την μια πλευρά ουδέν προσθέτουν στο ήδη ισχύον κανονιστικό πλαίσιο των προς αναθεώρηση διατάξεων και, από την άλλη, οιονεί προπαγανδίζουν την δήθεν ρυθμιστική ανεπάρκειά του; Το, κατά τ’ ανωτέρω, αρνητικό διακριτικό γνώρισμα της κυβερνητικής πρότασης επιδεινώνει περαιτέρω το γεγονός ότι τέτοιοι πλεονασμοί πλήττουν τις μισές, σχεδόν, επί μέρους αναθεωρητικές προτάσεις.

Υπ’ αυτά τα δεδομένα, η νέα αναθεωρητική πρωτοβουλία μάλλον θα μείνει στην συνταγματική μας ιστορία ως η αναθεώρηση των συνταγματικών πλεονασμών. Ενδεικτικά.

Στήν πρόταση ἀναθεώρησης τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος προβλέπεται: Α. “Λήψη μέτρων γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ φαινομένου τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, τήν ἀποτελεσματική διαχείριση τῶν ὑδάτινων πόρων, τήν ἐνίσχυση τῶν ἀνανεώσιμων πηγῶν ἐνέργειας, τήν κατοχύρωση τοῦ περιβαλλοντικοῦ ἰσοζυγίου σέ κάθε κρατική παρέμβαση καί τήν προστασία τῶν ζώων”.Ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ πρόταση φαίνεται ἐντελῶς “ἀθῶα”. Θά μποροῦσε, ἐπιπροσθέτως, νά ὑποστηριχθεῖ ὅτι καί ἡ πρόταση αὐτή εἶναι ἁπλῶς περιττή.

Καί τοῦτο, διότι ὅλοι οἱ στόχοι πού θέτει εἶναι καί σήμερα ἐφικτό νά ἐπιτευχθοῦν κάλλιστα, με νομοθετικές ρυθίσεις.

Ἕνα ὅµως σηµεῖο τῆς ὡς ἄνω πρότασης γεννᾶ δυσοίωνα ἐρωτηµατικά.

Συγκεκριµένα, πρόκειται γιά τό σηµεῖο τῆς πρότασης περί λήψης µέτρων "γιά τήν ἐνίσχυση τῶν ἀνανεώσιµων πηγῶν ἐνέργειας". Σέ τί, ἄραγε, ἀποσκοπεῖ ἡ προσθήκη στό Σύνταγµα µίας τέτοιας πρόβλεψης; Δέν µποροῦν µέ τίς ἰσχύουσες ρυθµίσεις τοῦ Συντάγµατος νά θεσπισθοῦν νοµοθετικώς μέτρα για την ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας; Κάπως ἔτσι δημιουργοῦνται τά ἐρωτηματικά.

Ἐρωτηματικά ποῦ συνοψίζονται εὐκρινῶς στό ἐξῆς: Μήπως αὐτή ἡ «ἐνίσχυση τῶν ἀνανεώσιμων πηγῶν ἐνέργειας» σηματοδοτεῖ τήν δυνατότητα ἐγκατάστασής τους σέ περιοχές ὅπου, σύμφωνα μέ τίς κείμενες συνταγματικές διατάξεις καί τήν νομολογία τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, κάτι τέτοιο δέν ἐπιτρέπεται; Μήπως αὐτό στό ὁποῖο ἀποσκοπεῖ ἡ κυβερνητική πρόταση ἀναθεώρησης εἶναι νά ἐπιτραπεῖ στό μέλλον ἡ δίχως περιορισμούς ἐγκατάσταση, ὅπου αὐτό κρίνεται οἰκονομικῶς σκόπιμο καί προσοδοφόρο, τῶν κάθε μορφῆς ἀνανεώσιμων πηγῶν ἐνέργειας; Μάλλον πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διαχρονικές κακοδαιμονίες του αρτιότερου Θεμελιώδους Νόμου στην Συνταγματική Ιστορία μας — πάνω στον οποίο εδραιώθηκε βεβαίως με σταθερότητα η δομή και η λειτουργία της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας μας, όχι όμως και η ποιότητά της-, εκπορεύονται όχι μόνον από την στρεβλή ερμηνεία και εφαρμογή του στην πράξη, αλλά και από τις αστοχίες και σκοπιμότητες συγκεκριμένων αναθεωρητικών παρεμβάσεων επί του αρχικού κανονιστικού πλαισίου.

Ερχεται (σήμερα) να προστεθεί μία αναθεωρητική πρωτοβουλία, στο πλαίσιο της οποίας πλειάδα προτάσεων εμφορείται από το σύνδρομο αφρόνων κανονιστικών πλεονασμών – από τούς οποίους δεν λείπουν και επικίνδυνες ύστερόβουλες διαθέσεις απομείωσης τής κανονιστικής δυναμικής συγκεκριμένων διατάξεων τοῦ Συντάγματος.

Όσοι μετέρχονται τέτοιων, θεσμικώς ανεπίτρεπτων ή καί επικίνδυνων για την Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία μας, μεθόδων μάλλον δεν θέλουν να αντιληφθούν το αυτονόητο: Ως κατακλείδα της αξιολόγησης της κυβερνητικής πρότασης αναθεώρησης ταιριάζει περισσότερο μία γενικότερη ανάλογη αποτίμηση των έως σήμερα αναθεωρητικών εγχειρημάτων.

Καί, κατά τούτο, μάλλον πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι διαχρονικές κακοδαιμονίες του αρτιώτερου Θεμελιώδους Νόμου στην Συνταγματική Ιστορία μας —πάνω στον οποίο εδραιώθηκε βεβαίως με σταθερότητα η δομή και η λειτουργία της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας μας, όχι όμως και η ποιότητά της— εκπορεύονται όχι μόνον από την στρεβλή ερμηνεία και εφαρμογή του στην πράξη, αλλά και από τις αστοχίες και σκοπιμότητες συγκεκριμένων αναθεωρητικών παρεμβάσεων επί του αρχικού του κανονιστικού πλαισίου.Επανειλημμένως έχει αναδειχθεί στο πεδίο της συνταγματικής θεωρίας το φαινόμενο προσχηματικών αναθεωρήσεων του, ήτοι αναθεωρήσεων που συνετελέσθησαν , ´οχι γιατί το κανονιστικό του περιεχόμενο ήταν ανεπαρκές ή παρωχημένο, αλλά για την απροκάλυπτη εξυπηρέτηση οφθαλμοφανών πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Αναφέρεται, ενδεικτικώς, η αναθεώρηση του Συντάγματος 2019, η οποία ανέτρεψε εκ βάθρων την συναινετική ανάδειξη του Προέδρου της Δημοκρατίας και οδήγησε στην εκλογή του ακόμη και από ευκαιριακές μονοκομματικές πλειοψηφίες. Το Σύνταγμα, από την ίδια την θεσμική και πολιτική ιδιοσυστασία του, αποδυναμώνεται ή και ευτελίζεται, εν τέλει, όταν η κανονιστική ισχύς του και το αντίστοιχο κύρος του «τεμαχίζονται» ανευθύνως πάνω στην «προκρούστεια κλίνη» των κομματικών σκοπιμοτήτων. 🐬 ΣΗΜ. 1.Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ψήφισε τον Προκόπη Παυλόπουλο στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας στις 18 Φεβρουαρίου 2015.

Αν και η Νέα Δημοκρατία στήριζε επίσημα την υποψηφιότητα Παυλόπουλου, ο τότε βουλευτής της ΝΔ διαφοροποιήθηκε και απείχε από την ψηφοφορία, δηλώνοντας ότι δεν θεωρούσε τον Παυλόπουλο τον καταλληλότερο για το αξίωμα.

Στη δήλωσή του είχε αναφέρει ότι τον τιμά ως καθηγητή και δάσκαλο, αλλά διαφωνούσε πολιτικά με πτυχές της διαδρομής του και για αυτό δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία. Ο Προκόπης Παυλόπουλος τελικά εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας με 233 ψήφους, έχοντας τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και της ΝΔ, με τον Μητσοτάκη να είναι μία από τις ελάχιστες απουσίες από τη διαδικασία.

Ενώ ο Τασούλας, έχει φοβερή επιστημονική και πολιτική διαδρομή.

O tempora o mores. 2. Μόνο το Η.Β δεν έχει γραπτό Σύντγμα, και εθιμικά η Δημοκρατία του εδράζεται στην " Magna carta" που παραχώρησε ο Ιωάννης ο Ακτήμων( αδελφός του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου) στους ισχυρούς βαρόνους, όχι στον Λαό.

Κυριότερο στοιχείο της, ότι ο Βασιλιάς δεν είναι υπεράνω του Νόμου, αλλά υπόκειται σαυτόν.( Αυτά και για την ευθύνη Υπουργών).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους