Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει ο Γιώργος Τσιβελέκος για το νέο #μυθιστόρημα της Eleni Ispoglou: Η Ελένη Ισπόγλου, παρουσιάζοντας εμφανή βελτίωση στον τρόπο γραφής της, επιστρέφει με το δεύτερο μυθιστόρημά της για να μας δείξει πως δεν πρέπει να κάνουμε εκπτώσεις στα όνειρα και τις επιθυμίες μας.

Αντίθετα, οφείλουμε να επιμένουμε και να αγωνιζόμαστε για αυτά μέχρι τέλους.

Αυτήν τη στάση προσπαθεί να εφαρμόσει και η ίδια η ηρωίδα, η Θάλεια, στην επαγγελματική της ζωή, η οποία αποτελεί έναν από τους τρεις βασικούς άξονες της ιστορίας.

Οι άλλοι δύο αφορούν την ερωτική της ζωή και τη σχέση της με τη μητέρα της.

Ως προς το τελευταίο σκέλος, αξίζει να αναφερθεί πως θίγονται σημαντικά ζητήματα σχετικά με τα προσωπικά όρια, τους υγιείς οικογενειακούς δεσμούς και την ψυχολογική χειραγώγηση, μεταξύ άλλων.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενισχύει την ταύτιση του αναγνώστη με την ηρωίδα, ενώ τα σύντομα κεφάλαια και οι εναλλαγές σε χρόνο και τόπο διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον.

Το απλό λεξιλόγιο και η γρήγορη εξέλιξη της πλοκής δεν κουράζουν, καθιστώντας το βιβλίο ευκολοδιάβαστο και προσιτό.

Παράλληλα, η ουσία του περιεχομένου του δικαιολογεί απόλυτα την έκδοσή του. Η Θάλεια αναρωτιέται μήπως η συγχώρεση αποτελεί τη βαθύτερη μορφή δύναμης που θα της επιτρέψει να προχωρήσει.

Αναμφίβολα ναι.

Ωστόσο, εξίσου σημαντικές είναι η συμφιλίωση με το παρελθόν που οδήγησε στο παρόν και η αποδοχή της ιδέας ότι όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο, συνήθως για να οδηγήσουν σε κάτι καλύτερο.

Το «Πώς να σε συγχωρήσω;», λοιπόν, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα οδοιπορικό προς αυτήν τη στάση ζωής. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στη συγγραφέα για αυτήν την άρτια λογοτεχνική κατάθεση! #κριτική #άποψη #βιβλίο #λογοτεχνία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους