Γίνονται συζητήσεις, αναλύσεις, αντιπαραθεσεις και ...εκδίδονται απαγορευτικά, για την τύχη και πορεία της κεντροαριστερας, πριν και μετά τις εθνικες εκλογές του 2026 ή 2027. Μετά 2028 θα...
Γίνονται συζητήσεις, αναλύσεις, αντιπαραθεσεις και ...εκδίδονται απαγορευτικά, για την τύχη και πορεία της κεντροαριστερας, πριν και μετά τις εθνικες εκλογές του 2026 ή 2027.
Μετά 2028 θα ακολουθήσουν οι αυτοδιοικητικές.
Έχουμε 2 χρονια μπροστά μας για ασκήσεις επι χάρτου, κόντρες στα τηλεπαραθυρα, αλλά και επι της ουσίας αποφάσεις.
Αν έρθουμε ως τρίτοι, παρατηρητές και αναλυτές των δεδομένων και έστω ότι μιλούσαμε για μία πολιτική σκηνή, μιας άλλης χώρας, θα είχε ενδιαφέρον το τι θα λέγαμε.
Δυνατή κέντρο αριστερά ή διασπασμενη; Αίτημα εξουσίας και αλλαγής ή μάχη για την 2η θέση; Πολιτική με διακύβευμα το αύριο της χώρας ή μουσικές καρέκλες μετεγγραφών υποψηφιών; Ως τρίτοι, μακρυά από τις αλήθειες της ιστορίας, αποστειρωμενοι, από πρόσωπα και καταστάσεις, θα επιλέγαμε την μεγάλη εικόνα.
Φταίνε τα πρόσωπα, οι επιλογές τους και οι φιλοδοξίες, για την τύχη της κεντροαριστερας; Σαφώς.
Όπως όμως φταίει στο ότι αδυνατεί να αφηγηθεί στην κοινωνία το πως και το γιατί μπορεί να απαντήσει στο μωσαϊκό των κοινωνικών, περιφερειακών, γενεακών και πολιτισμικών ανισοτήτων και αντιθέσεων.
Δεν υπάρχει οδικός χάρτης.
Υπάρχει τμήμα δρομου, μισό λιμάνι και μικρή γέφυρα.
Τώρα αν το Χ κόμμα πάρει κάτι από τα κομμάτια και πάλι δεν πάμε πουθενά, ως Χώρα και Προοδευτική Διακυβέρνηση, πέραν της πολιτικής επιβίωσης προσώπων, σε ρόλους.
Η δεξιά δεν τη νοιάζει το αφήγημα, το συμβόλαιο με τον κόσμο για ένα δίκαιο αύριο.
Μοιράζει το κράτος, διανέμει αλλού επιδόματα, αλλού δικαιώματα και πλουτο.
Η μεγάλη εικόνα για την πολιτική σκηνή της χώρας είναι έχει και αυτή ισχυρές αντιθέσεις.
Το αίτημα για ισχυρή κυβέρνηση που θα θέσει η δεξιά δεν απαντά στο ότι είναι κακή για την κοινωνία κυβέρνηση, γιατί μεγενθυνε και τη φτώχεια και την αδικία και την παρέμβαση της στους θεσμούς.
Στο αίτημα για αλλαγή κ δικαιοσύνη βρίσκουν πεδίο και πολιτικό χώρο κόμματα με αναχρονιστικές θέσεις και δεσμούς με κύκλους πέραν της πολιτικής.
Κόμματα που φέρνουν άφωνους επι χρονια μεσσίες, ως καταλύτες αλλαγής και αριστεροσυνης, έχουν χορηγούς, εφοπλιστές και αρχηγούς παε.
Κόμματα των πέντε ηπείρων και επτά θαλασσών, βλέπουν να βολέψουν ισορροπίες εσωκομματικά, πότε μιλώντας για σιωπή και άλλοτε για ορθολογισμό.
Sorry χάσαμε.
Εμείς οι σκεπτόμενοι προοδευτικοί - λέμε τώρα- εντός κοινωνίας ή από το βολεμα του καναπέ, συγνώμη, χάσαμε.
Αυτή τη φορά θα ταλαιπωρηθουν μαζί μας και όλοι οι αρχηγοί νυν και εκκολαπτόμενοι.
Γιατί η προοδευτική αντίληψη και διακυβέρνηση δεν θέλει πολίτες που ακολουθούν.
Θετει την κοινωνία πρωτοπορια, να συμμετέχει, να συναποφασισει, να συγκρουστούν ιδέες και απόψεις.
Προοδευτική απάντηση για το διακύβευμα του αύριο στη Χώρα, δεν θα τη φερουν ούτε οι μεσσίες, ούτε οι βολεμένοι μιας έδρας.
Τα τελευταία χρόνια δεν έγιναν μάθημα στην κεντροαριστερα.
Ο χώρος μικραίνει και διαιρείται από την έλλειψη ανάληψης ευθύνης έναντι των εποχών.
Οι επιλογές σε δεδομένες στιγμές ναι άφησαν σημάδια.
Το ερώτημα για να πάμε παρακάτω δεν είναι να κλείσουν- μαγικά δεν γίνεται βέβαια- οι πληγές.
Το ερώτημα είναι σήμερα τι επιδιώκουν πρόσωπο και σχήματα.
Κυρίαρχια με αφανισμό του άλλου;; Μάχη με ταμπέλες και συνθήματα;; Ευχολόγια να αγαπηθούμε όλοι;; Όλα αυτά και άλλα πολλά που κ υπάρχουν ή και μπορεί να εφευρέθουν, όλα στο τραπέζι.
Το εναλλακτικό είναι οδικός χάρτης για ένα ισχυρό Προοδευτικό κίνημα, όσο και αν μας ξεβολευει ή μας ενοχλεί ή ακόμη και αν θεωρούμε ότι λείπουν τα πρόσωπα με τη φερεγγυότητα και το πάθος της ευθύνης να το εγγυηθουν.
Θα γίνει αυτός ο οδικός χάρτης;; Μάλλον όχι Δεν είναι στις προτεραιότητα κανενός "ισχυρού", εντός και εκτός κομμάτων.
Θα πορευθουμε, όλοι,για το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα & μετά έχει ο Θεός, εφόσον και όσο οι άνθρωποι σιωπούν.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους