Μάθαμε πόσο κάνει η πλατφόρμα posokanei.gov.gr / Τουλάχιστον 370.000 ευρώ για μια πλατφόρμα που μας ενημερώνει πόσο κάνουν περίπου 8.000 προϊόντα στα σούπερ μάρκετ. Λονγκ στορι σορτ: Πριν λίγες μέρες...
Μάθαμε πόσο κάνει η πλατφόρμα posokanei.gov.gr / Τουλάχιστον 370.000 ευρώ για μια πλατφόρμα που μας ενημερώνει πόσο κάνουν περίπου 8.000 προϊόντα στα σούπερ μάρκετ.
Λονγκ στορι σορτ: Πριν λίγες μέρες είδα φευγαλέα τον δημιουργό του Timoula , έναν νέο άνθρωπο που δεν γνωρίζω προσωπικά και, αν κατάλαβα σωστά, είναι developer.
Το timoula είναι μια δωρεάν εφαρμογή που βοηθά τους καταναλωτές να συγκρίνουν τιμές προϊόντων σούπερ μάρκετ σε ελληνικές αλυσίδες.
Ο χρήστης μπορεί να βλέπει προσφορές, να συγκρίνει το ίδιο προϊόν σε διαφορετικά καταστήματα, να αποθηκεύει αγαπημένα ή συνηθισμένα προϊόντα και να λαμβάνει ειδοποιήσεις όταν πέφτει η τιμή τους.
Αντίστοιχα υπάρχουν και άλλες πλατφόρμες, όπως το Bigle και το Zuper Market, που κινούνται στην ίδια λογική: σύγκριση τιμών, αναζήτηση προϊόντων, ενημέρωση του καταναλωτή.
Ψαχουλεύοντας λίγο το posokanei.gov.gr και συγκρίνοντάς το με τέτοιες εφαρμογές, βλέπεις ότι η κρατική πλατφόρμα προσφέρει περίπου αυτό που ήδη προσφέρουν αρκετές ανεξάρτητες προσπάθειες: αναζήτηση προϊόντων, σύγκριση τιμών, καλάθι, ιστορικό τιμών. -Βρε μπας και η κυβέρνηση, αντί να ανταγωνιστεί την ακρίβεια, αποφάσισε να ανταγωνιστεί τις εφαρμογές που την καταγράφουν;- Όχι νταξ, το ερώτημα λοιπόν είναι άλλο: Πόσο πραγματικά αξίζει μια πλατφόρμα που μας λέει πόσο κάνει το γάλα, το ρύζι και το απορρυπαντικό; Και κυρίως: Τι ακριβώς προσθέτει στη μάχη κατά της ακρίβειας; Με τα λίγα που ξέρω, η ακρίβεια αντιμετωπίζεται με ελέγχους, κανόνες, πίεση στα καρτέλ, προστασία του εισοδήματος και ουσιαστικές παρεμβάσεις στην αγορά.
Μια πλατφόρμα μπορεί να βοηθήσει τον καταναλωτή να δει πού είναι φθηνότερο ένα προϊόν.
Δεν αλλάζει όμως την τιμή στο ράφι.
Δεν σταματά την αισχροκέρδεια.
Δεν κάνει το σούπερ μάρκετ λιγότερο ακριβό.
Και την ίδια ώρα που για κάθε κοινωνικό μέτρο ακούμε την κλασική ερώτηση «πού θα βρεθούν τα λεφτά;», εδώ βλέπουμε ότι για ψηφιακά έργα τα χρήματα βρίσκονται.
Θα μπορούσαν λοιπόν να βρεθούν από εκεί που βρέθηκαν και τόσα χρήματα για πλατφόρμες, εφαρμογές, ψηφιακά έργα και επικοινωνιακές βιτρίνες.
Η τεχνολογία έχει αξία όταν λύνει πραγματικά προβλήματα και όχι όταν γίνεται η ψηφιακή κορδέλα σε μια πολιτική που αφήνει τον πολίτη μόνο του απέναντι στην ακρίβεια.
Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι αν το "Πόσο Κάνει" λειτουργεί.
Το ζήτημα είναι αν άξιζε να κοστίσει τόσο, για να μας πει αυτό που οι πολίτες ήδη ξέρουν κάθε εβδομάδα στο ταμείο: ΟΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΛΥ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους