Στις 19 Ιουνίου 1920, στην Τιφλίδα (σημερινή Τιμπλίσι), στην οδό Γκολόβιν (σημερινή λεωφόρος Ρουσταβέλι), ο Αρμένιος εκδικητής Αράμ Γεργανιάν δολοφόνησε τον Φαταλί Χαν Χοϊσκι, πρωθυπουργό της πρώτης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ενέργεια αυτή αποτέλεσε μία από τις πρώτες επιχειρήσεις της Επιχείρησης Νέμεσις, μιας μυστικής εκστρατείας που εγκρίθηκε στο 9ο Γενικό Συνέδριο της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) το 1919. Ο Χοϊσκι, μαζί με τον υπουργό Εσωτερικών Μπεϊμπούντ Χαν Τζαβανσίρ, φέρεται να διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στην οργάνωση των σφαγών Αρμενίων στο Μπακού, στο Σαμαχί, στο Γκαντζάκ (σημερινή Γκάντζα) και σε άλλες περιοχές το 1918.

Οι θηριωδίες αυτές διαπράχθηκαν από τουρκικές δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Νουρί Πασά, με άμεση υποστήριξη της κυβέρνησης των Μουσαβάτ, οδηγώντας στη μαζική εξόντωση Αρμενίων αμάχων. Ο Αράμ Γεργανιάν, ο οποίος άνοιξε πυρ μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, συμβόλιζε την αποφασιστικότητα των Αρμενίων επιχειρησιακών στελεχών να επιδιώξουν δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο Χοϊσκι αντιλήφθηκε τον Γεργανιάν μια στιγμή πριν από τον πυροβολισμό, αλλά δεν είδε τίποτε μετά. Η Επιχείρηση Νέμεσις ήταν μια μυστική εκστρατεία δολοφονιών που διεξήχθη από ειδική μονάδα της ARF μεταξύ 1920 και 1922.

Στόχος της ήταν ο εντοπισμός και η εξόντωση Οθωμανών και περιφερειακών αξιωματούχων που θεωρούνταν υπεύθυνοι για τη Γενοκτονία των Αρμενίων και συναφείς σφαγές.

Η επιχείρηση περιλάμβανε εκτεταμένη συλλογή πληροφοριών, συντονισμό σε πολλές χώρες και στοχευμένη εκτέλεση των αποστολών της.

Μεταξύ των πιο γνωστών ενεργειών της ήταν η δολοφονία του Ταλαάτ Πασά στο Βερολίνο το 1921, ενός από τους βασικούς αρχιτέκτονες της Γενοκτονίας του 1915.

Η δολοφονία του Φαταλί Χαν Χοϊσκι αποτέλεσε την πρώτη υψηλού προφίλ ενέργεια της Επιχείρησης Νέμεσις.

Δημιούργησε το προηγούμενο για μια σειρά στοχευμένων δολοφονιών που αποσκοπούσαν όχι στη συλλογική τιμωρία, αλλά στην ατομική λογοδοσία, εκεί όπου τα επίσημα συστήματα δικαιοσύνης είχαν αποτύχει να δράσουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους