Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στα κρυφά βάθη της ύπαρξης υπάρχει ένας νόμος που οι πολλοί αγνοούν και οι σοφοί αναζητούν.

Η ψυχή δεν ανυψώνεται μέσω της υπερηφάνειας, ούτε φωτίζεται μέσω της επίδειξης δύναμης.

Αντίθετα, η αληθινή της ισχύς γεννιέται μέσα από την ταπείνωση, εκεί όπου το εγώ σιωπά και η Θεία Παρουσία αρχίζει να μιλά.

Ο άνθρωπος που κυριαρχείται από την αλαζονεία μοιάζει με δοχείο γεμάτο από τον εαυτό του.

Δεν υπάρχει χώρος για το φως.

Οι σκέψεις του θολώνουν από την αυταπάτη, οι επιθυμίες του τον δένουν με αόρατες αλυσίδες και η καρδιά του παραμένει κλειστή στο μυστήριο της αλήθειας.

Όσο περισσότερο υψώνει τον εαυτό του, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από την πηγή της πραγματικής δύναμης.

Η ταπείνωση δεν είναι υποτίμηση ούτε αδυναμία.

Είναι η ιερή γνώση του μέτρου.

Είναι η στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος αντικρίζει τον εσωτερικό του κόσμο χωρίς ψευδαισθήσεις και αναγνωρίζει τόσο τις αδυναμίες όσο και τη θεϊκή σπίθα που κατοικεί μέσα του.

Καθώς ταπεινώνεται, τα στρώματα του εγωισμού διαλύονται όπως η ομίχλη μπροστά στον ήλιο.

Οι φόβοι χάνουν την εξουσία τους.

Η ανάγκη για αναγνώριση εξασθενεί.

Η οργή μετατρέπεται σε κατανόηση και η σύγχυση σε εσωτερική διαύγεια.

Η ψυχή αποκτά γαλήνη, όχι επειδή οι δυσκολίες εξαφανίζονται, αλλά επειδή παύει να πολεμά την πραγματικότητα.

Μέσα σε αυτή τη σιωπηλή κάθαρση γεννιέται η σύνδεση με τον Θεό.

Ο άνθρωπος αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι αποκομμένος από το Θείο, αλλά μέρος ενός ανώτερου σχεδίου.

Η προσευχή παύει να είναι απλή λέξη και γίνεται κατάσταση ύπαρξης.

Η καρδιά μετατρέπεται σε ναό και η συνείδηση σε καθρέφτη που αντανακλά το φως του Δημιουργού.

Τότε εμφανίζεται μια δύναμη διαφορετική από κάθε γήινη δύναμη.

Δεν είναι η δύναμη της επιβολής, αλλά η δύναμη της αντοχής.

Δεν είναι η δύναμη της κυριαρχίας, αλλά η δύναμη της σοφίας.

Ο άνθρωπος μπορεί να περπατά μέσα από θύελλες χωρίς να χάνει την εσωτερική του ισορροπία.

Μπορεί να συγχωρεί εκεί όπου άλλοτε θα μισούσε.

Μπορεί να παραμένει ακλόνητος εκεί όπου άλλοτε θα κατέρρεε.

Όσο βαθύτερη γίνεται η ταπείνωση, τόσο περισσότερο η ψυχή γεμίζει από θεϊκή ενέργεια.

Η εσωτερική όραση οξύνεται, η διαίσθηση αφυπνίζεται και η ζωή αποκτά βαθύτερο νόημα.

Ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει πίσω από τα φαινόμενα, να διακρίνει την ενότητα μέσα στην πολλαπλότητα και να αναγνωρίζει το χέρι του Θεού ακόμη και μέσα στις δοκιμασίες.

Το μεγαλύτερο μυστικό είναι ότι η ψυχή δεν γίνεται ισχυρή όταν κατακτά τον κόσμο, αλλά όταν παραδίδεται στο Θείο Θέλημα.

Εκεί όπου το εγώ μειώνεται, το Φως αυξάνεται.

Εκεί όπου η υπερηφάνεια πεθαίνει, γεννιέται η σοφία.

Και εκεί όπου η καρδιά ενώνεται με τον Θεό, ο άνθρωπος ανακαλύπτει την αληθινή του φύση: ένα ον προορισμένο να μεταμορφωθεί από ύλη σε φως, από φόβο σε αγάπη, από περιορισμό σε πνευματική ελευθερία.

Η ταπείνωση είναι η πύλη.

Η ένωση με τον Θεό είναι ο δρόμος. Και η αληθινή δύναμη της ψυχής είναι ο καρπός αυτού του ιερού ταξιδιού. Νους Διός ©

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους