Στα χρόνια που πέρασαν έχω πάρει τόσες συνεντεύξεις είτε γραπτά είτε σε podcast. Ένιωθα ευθύνη στο να προβάλω ανθρώπους του πολιτισμού ή που έχουν προσφέρει σε αυτόν ή να αναδείξω κοινωνικοπολιτικά...
Στα χρόνια που πέρασαν έχω πάρει τόσες συνεντεύξεις είτε γραπτά είτε σε podcast.
Ένιωθα ευθύνη στο να προβάλω ανθρώπους του πολιτισμού ή που έχουν προσφέρει σε αυτόν ή να αναδείξω κοινωνικοπολιτικά ζητήματα.
Κανείς δεν ασχολήθηκε.
Views μετρημένα αλλά ένιωθα πίστη σε αυτό που υπηρετούσα για όσο μπορούσα.
Θεωρώ ότι ήμουν τυχερή στο να κάνω κουβέντα με αξιόλογα πλάσματα και έλπιζα-όσο μπορούσα- να έμειναν ψηφιακά φυλαγμένες ωφέλιμες συζητήσεις κι ευχαριστώ κυρίως την Εφημερίδα Λεμεσός και το Lemesos Tv που μου έδινε την ελευθερία χωρίς παρεμβάσεις.
Κυκλοφορεί από τον Φειδία ένα απόσπασμα -με αποσπάσματα- ενός podcast που απλά συμμετέχω ως σχολιαστής.
Στο συγκεκριμένο απόσπασμα σχεδόν δεν φαίνομαι κιόλας, απλά σχολιάζω ότι δημοκρατικά εκλέχθηκε -και στο προφανώς νόμιζα αυτονόητα-αστείο της Αντριάνας, της φιλοξενούμενης μας, ότι το να ψηφίζουμε δημοκρατικά δεν φέρνει πάντα καλά αποτελέσματα λέω "συμφωνώ". Όχι δεν υποστηρίζω κατάργηση της Δημοκρατίας απλά υπονοώ ότι αν δούμε εκλογικά αποτελέσματα κι εδώ και σε άλλες χώρες βλέπε Τραμπ, ε υπάρχει μια παραδοξότητα.
Για αυτό το απόσπασμα που κυκλοφόρησε ο Φειδίας, χωρίς άδεια από το Lemesos Tv κι ενώ βολικά κάποιοι κατέβασαν ολόκληρη τη συζήτηση, έχουν γράψει για το τι πλαστικές έχω κάνει, ότι κάνω βίζιτες, έχω only fan λογαριασμό, είμαι τραβηγμένη αλλά ταυτόχρονα ζαρωμένη.
Πραγματικά δεν παύει να με εκπλήσσει ότι όλοι μιλάμε για πολιτισμό και ωφελιμότητα αλλά δεν ξέρω αν όντως αφορούν τον οποιονδήποτε.
Είμαστε στην εποχή της ματαιότητας και του τίποτα.
Των δευτερολέπτων που κρίνουν ολόκληρα χρόνια. Δεν ξέρω αν χωράω στα social media και καιρό το σκέφτομαι αυτό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους