Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΠΙΟ ανάγλυφη προσωποποίηση της πολιτικής υποκρισίας και του καθωσπρεπισμού είναι αυτή της Άννας Διαμαντοπούλου.

Πιο κυνικό πρόσωπο προσποιητής και άκαμπτης σοβαρότητας, με την οποία μπορεί να πει ότιδήποτε, δε θυμάμαι.

Ισχυρίστηκε σε συνέντευξή της πως για τα σκάνδαλα και τις υποκλοπές δεν αποδείχθηκε τίποτα για τον πρωθυπουργό..., και ό,τι οι υποκλοπές είναι κάτι που συζητάει η Ευρώπη.

Κάτι, σαν να τις κατανοεί... Αν είναι δυνατόν.

Εμφανίζεται ως γκουρού του πολιτικού ορθολογισμού, ενώ στη σκιά μακιγιαρίστηκε για να περάσει από τη σοσιαλιστική αριστερά του Ανδρέα Παπανδρέου, στη δεξιά του Μητσοτάκη, του οποίου ο πατέρας ζήτησε το 89 την κεφαλή του Παπανδρέου επί πίνακι... Η κ. Διαμαντοπούλου μου δίνει την εντύπωση θα μιλούσε με την ίδια υπεροψία πολιτικής ορθότητας, για λογαριασμό οποιουδήποτε κόμματος υποστήριζε, σαν να έχει την αποκλειστικότητα της λογικής και της δημοκρατίας.

Ο κυνισμός του "πρέπει" της προσωπικής μεταβαλλόμενης στάσης της, είναι ακριβώς αυτό στο οποίο αναφερόταν ο Ελύτης λέγοντας πως το ΠΡΕΠΕΙ είναι ανάγκη να το γδάρουμε από το "Πι" έως το "Γιώτα", και να το πετάξουμε. Αλλά ο Ελύτης δεν απευθυνόταν σε πολιτικές καρικατούρες, αλλά σε σκεπτόμενους ανθρώπους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους