Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξέρουμε καλά πως η φίμωση και ο περιορισμός της γυναικείας φωνής από τη δημόσια σφαίρα έχει άμεσες επιπτώσεις στην ποιότητα, το περιεχόμενο και την πολυσυλλεκτικότητα.

Αποσιωπάται ένα τεράστιο κεφάλαιο βιωμένης έμφυλης εμπειρίας με στόχο να διαιωνιστεί η ηγεμονία του ανδρικού προνομίου στον λόγο.

Ωστόσο, προσωπικά αντλώ αισιοδοξία από την επιμονή αρκετών γυναικών δημοσιογράφων και δημιουργών να μην σιωπούν, να διατρανώνουν την ύπαρξη τους μέσα στην καρδιά της πατριαρχίας και να μη συμμορφώνονται με τις νουθεσίες.

Γυναίκες που υφίστανται σχεδόν καθημερινά ψηφιακή βία έχουν ανυπολόγιστη συμβολή σε ορισμένες από τις σημαντικότερες έρευνες των τελευτών χρόνων (ενδεικτικά αναφέρω τις υποκλοπές, το προσφυγικό και τις επαναπροωθήσεις, τα Τέμπη), καθώς και στη διάρρηξη της σεξιστικής και ομοτρανσφοβικής μιντιακής κουλτούρας με συστηματική και ακούραστη ενασχόληση με ζητήματα έμφυλης και σεξουαλικής βίας, αναπαραγωγικών δικαιωμάτων, έμφυλης καταπίεσης, σύγχρονων εννοιολογήσεων της μητρότητας και της μη μητρότητας, εργασιακής ανισότητας, φεμινισμού.

Η πατριαρχία ποτέ δεν αναγνωρίζει την αξία μας, πάντα μας βγάζει λίγες.

Έχει σημασία, λοιπόν, να το αναγνωρίσουμε εμείς στις εαυτές μας και η μια στην άλλην.

Η μεταξύ μας αλληλοεκπαίδευση και αλληλεγγύη είναι το μεγαλύτερο αντίδοτο στο μισογυνισμό.

Αναλυτικά σήμερα στο Ladylike Pinelopi Bostantzoglou ευχαριστώ για τη σκέψη Iliana Papangeli Jenny Tsiropoulou Ήταν ωραία που ήμασταν μαζί

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους