Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποτε οι ποιητές έγραφαν ποιήματα και οι ηθοποιοί τα απήγγελλαν. Ύστερα ήρθε η εποχή της μεγάλης μεταμόρφωσης.

Οι ηθοποιοί έγιναν ποιητές, οι ποιητές έγιναν ηθοποιοί, και το κοινό προσπαθεί ακόμη να καταλάβει ποιος παίζει ρόλο και ποιος γράφει το έργο.

Βλέπεις έναν ηθοποιό να εκδίδει ποιητική συλλογή.

Λες, «ωραία, βρήκε μια νέα έκφραση». Μετά βλέπεις έναν ποιητή να ανεβαίνει στη σκηνή, να κάνει χειρονομίες, παύσεις, βλέμματα προς το άπειρο και λες: «ωραία, βρήκε κι αυτός τον εσωτερικό του πρωταγωνιστή». Στο τέλος δεν ξέρεις αν παρακολουθείς ποιητική βραδιά, θεατρική παράσταση ή πρόβα για τηλεοπτική σειρά.

Το ίδιο συνέβη και με τους πολιτικούς.

Εκείνοι έκαναν το μεγαλύτερο άλμα.

Το πρωί έδιναν συνεντεύξεις, το μεσημέρι ψήφιζαν νόμους και το βράδυ παρουσίαζαν το νέο τους βιβλίο.

Μέσα σε μια νύχτα έγιναν συγγραφείς.

Τόσο γρήγορα που ακόμη και οι μούσες της λογοτεχνίας δεν πρόλαβαν να τους δώσουν κάρτα μέλους.

Και τι βιβλία! Άλλος έγραψε τα απομνημονεύματά του πριν καν αποχωρήσει από την πολιτική.

Άλλος έγραψε για τα λάθη των άλλων, λες και πέρασε τη ζωή του σε μοναστήρι και όχι σε υπουργικό συμβούλιο.

Και άλλος παρουσίαζε το έργο του με τόση αυτοπεποίθηση, που νόμιζες πως ο Όμηρος ήταν απλώς ο βοηθός του.

Έτσι φτάσαμε στη νέα εποχή.

Οι ηθοποιοί γράφουν ποιήματα, οι ποιητές παίζουν θέατρο, οι πολιτικοί εκδίδουν βιβλία, οι συγγραφείς κάνουν δημόσιες σχέσεις και οι κριτικοί κρίνουν τους πάντες.

Μόνο ο αναγνώστης μένει πιστός στον παλιό του ρόλο: κάθεται σε μια γωνιά, χαμογελάει και αναρωτιέται αν τελικά ζει σε κοινωνία ή σε μια ατελείωτη κωμωδία του Αριστοφάνη, όπου όλοι άλλαξαν μάσκα, αλλά κανείς δεν πρόλαβε να αλλάξει χαρακτήρα. Σπίτι του ποιητή. Εκδόσεις ΒΚΠ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους