Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι 1459 ημέρες του Ιβαν Ντενίσοβιτς και ο Γιωτόπουλος. Είσαι τόσο ελεύθερος όσο ο σκύλος στη διάμετρο που σου δίνει το λουρί σου.

Έχουμε μα τω Θεώ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας.

Πιστεύουμε ότι είμαστε κάτι εξαιρετικά σπουδαίο.

Και πράγματι είμαστε.

Σπουδαίο πράγμα και ο άνθρωπος και η ζωή του.

Όμως με την φτέρνα τους μας πατάνε σα σκουλήκια που θα μας έλεγε ο Βάρναλης και τίποτα στην ζωή μας δεν ορίζουμε στα αλήθεια.

Ζούμε στην Ετερονομία που θα έλεγε και ο Κορνήλιος.

Στους νόμους που έφτιαξαν οι λίγοι για μας τους πολλούς.

Παραδιδόμενοι στην Εθελοδουλεία μας που λέει και ο Μποεσί.

Μια ψευδαίσθηση είναι όλο αυτό τα περί ελευθερίας.

Μια επανάληψη μιας φράσης που μας έμαθαν από παιδιά.

Σωστά το έλεγε ο σύντροφος Μπουχάριν.

Το 1921, γράφει πως ο άνθρωπος είναι σαν λουκάνικο — το περιτύλιγμα είναι ο χαρακτήρας του, αλλά το μέσα γεμίζει από όσα ακούει από πατέρα, μητέρα, τόπο, χωριό ή πόλη η από το κόμμα η από το σχολείο η από τον τραπεζίτη.

Τελικά το Λουκάνικο Μπουχάριν γέμισε με τις κατηγορίες : Συνωμοσία ανατροπής του σοβιετικού καθεστώτος και παλινόρθωση του καπιταλισμού· κατασκοπεία υπέρ ξένων δυνάμεων (βρετανικής, γερμανικής, ιαπωνικής υπηρεσίας)· σχέδιο διαμελισμού της ΕΣΣΔ με παράδοση εδαφών στους ξένους· δολιοφθορά και σαμποτάζ στην οικονομία (вредительство)· και ευθύνη για μια σειρά δολοφονιών — του Κίροφ, του Μενζίνσκι, του Κουϊμπίσεφ, ακόμη και του Μαξίμ Γκόρκι μέσω «ιατρικής δολοφονίας». Του καταλόγισαν μάλιστα αναδρομικά και απόπειρα δολοφονίας του ίδιου του Λένιν το 1918, στην περίοδο του Μπρεστ-Λιτόφσκ.

Κι εμπρός στον μεγάλο Στάλιν ψευδώς ομολόγησε ότι είναι ένοχος!!!! Και ο μεγάλος άνθρωπος έγινε τόσο μικρός όσο μια σφαίρα! Όσο χρειάστηκε για να του πάρουν την ζωή.

Κι άλλοι εκτελούν ανθρώπους με μια σφαίρα.

Άλλοι, οι πολιτικοί, εκτελούν τους ανθρώπους με ένα ΦΕΚ.

Οι τραπεζίτες τους εκτελούν με την ληστεία του βιός τους.

Και εσύ καημένε, νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος.

Είσαι ελεύθερος μέσα στα όρια της δουλείας σου.

Όπως ο σκύλος είναι ελεύθερος μέσα στα όρια του λουριού του.

Κάθε τέσσερα χρόνια σε βγάζουν στην λιακάδα για να ψηφίσεις.

Τόση είναι η ελευθερία σου κι αυτή αθεράπευτα νοθευμένη.

Τις υπόλοιπες 1459 ημέρες είσαι στο κέντρο, δεμένος με την ζώνη ασφαλείας.

Ζώνη ασφαλείας όχι γιατί κινδυνεύει η ζωή σου αλλά γιατί κινδυνεύει η Ανομία τους.

Δεμένος εκεί δέχεσαι έναν ατελείωτο βομβαρδισμό από εικόνες ψυχαγωγίας.

Δολοφονίες, θανάτους, γενοκτονίες, καταστροφές.

Οι 1459 ημέρες του Ιβαν Ντενίσοβιτς.

Στο γκούλαγκ ενός πράγματος που ονομάζεται Πολιτεία και κατ’ ευφημισμό «Δημοκρατία» Ο Σολζενίτσιν μέτρησε 3.653 μέρες φυλακή· εσύ έχεις 1.459 ανάμεσα σε δύο κάλπες.

Κάλπη, κάλπικο.

Το λέει η λέξη.

Κι όταν ακούω κλείσανε οι ΚΑΛΠΕΣ.

Σκέφτομαι τελείωσε η Καλπονοθεία.

Μια μέρα λοιπόν κι αυτή νοθευμένοι.. ‘Άλλωστε και στα Σατουρνάλια η ρωμαϊκή γιορτή προς τιμήν του Κρόνου τον Δεκέμβριο, γύρω στις 17 του μήνα και επεκτεινόμενη για μέρες.

Εκεί ίσχυε η περίφημη αντιστροφή της τάξης: Οι αφέντες σερβίριζαν στο τραπέζι τους δούλους τους, οι δούλοι μπορούσαν να μιλούν ελεύθερα και να πειράζουν τα αφεντικά τους χωρίς τιμωρία, φορούσαν τον πίλο (το σκουφί των απελεύθερων, σύμβολο ελευθερίας), επιτρεπόταν ο τζόγος, και διάλεγαν με κλήρο έναν «βασιλιά των Σατουρναλίων» που έδινε κωμικές διαταγές.

Και θέλω να είμαι αγκάθι στον κώλο του κάθε ξεφτιλισμένου εγωπαθή αλαζόνα και εν πολλοίς ψυχιατρική περίπτωση, πολιτικού, επιχειρηματία, τραπεζίτη και των λακέδων που τους υπηρετούν.

Θεέ μου πως εγκλωβιστήκαμε σε αυτό που λέγεται «κοινωνικό μέσον» Γράφεις και ταυτόχρονα είναι μια πράξη αυτοακύρωσης. Ο Γιωτόπουλος ένα λάθος έκανε.

Έχωσε μια βόμβα μέσα στην Αμερικανική Πρεσβεία.

Κουτουράδα του νεανικού μυαλού.

Όχι σαν 17 Νοέμβρη.

Αλλά σαν ΛΑΕ.

Και εσύ ΛΑΕ βασανισμένε μη ξεχνάς τον Ωρωπό!! Φυσικά ξεχνάει ο λαός αν του δώσεις καθρεπτάκια!! Οπότε ΛΑΕ ήττη, η Λαϊκή Επαναστατική Αντίσταση Το έδαφος μιας πρεσβείας είναι άσυλο.

Έδαφος μιας άλλης χώρας.

Δεν έχει σημασία αν αυτή η χώρα δολοφονεί ανθρώπους, λαούς, πολιτικούς αντιπάλους της, οικονομίες, απαγάγει κατά το δοκούν.

Δε γίνεσαι ένα με τον εχθρό σου.

Η 17 Νοέμβρη και το έχω γράψει αρκετές φορές σε άρθρα μου, κι ας μου το αρνήθηκε ο φίλος Τζών Κυριάκου, ήταν ένα γέννημα μυστικών υπηρεσιών.

Άλλαξε ιδιοκτησία και αφεντικά και στόχευση στην πορεία της.

Κάθε φόνος της, από την αρχή με την δολοφονία του Γουέλτς, εξυπηρετούσε μια συνθήκη.

Πάντα βολεύει να έχεις έναν πιστολέρο όταν θέλεις να διαπράξεις έναν φόνο και να τον εναποθέσεις στην αγκαλιά μας λέξης. Τρομοκρατία.

Διαβάζω τις απέραντες βλακείες, ηλίθιων ανθρώπων.

Ανθρώπων σαν κι εμένα και εσένα που διαβάζεις το κείμενο.

Νοιώθω ότι ζω σε έναν Ωκεανό βλακείας.

Ναυαγοί όλοι, που προσπαθεί ο ένας να σωθεί εις βάρος της ζωής του συναυαγού του.

Νιώθω ότι ζω σε μια απέραντη κόλαση απανθρωπιάς, ανθρώπων που πιστεύουν ότι θα σώσουν την ανθρωπιά τους συμπεριφερόμενοι απάνθρωπα στον διπλανό τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους