Αυτό το υπέροχο κτήνος ήταν για δεκαετίες το αλτερέγκο μου, κακάσχημος, μυώδης μπόγος, τυρέμπορας, ανεπιθύμητος γυναικοκατακτητής, πολυκατοικιούχος του Εξαρχείου φιλοξενούσε/κυκλοφορούσε με τις...

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό το υπέροχο κτήνος ήταν για δεκαετίες το αλτερέγκο μου, κακάσχημος, μυώδης μπόγος, τυρέμπορας, ανεπιθύμητος γυναικοκατακτητής, πολυκατοικιούχος του Εξαρχείου φιλοξενούσε/κυκλοφορούσε με τις αδιανόητες αλφαδιασμένες δίμετρες Σέρβες μπασκετμπολίστριες της αναρχικής του ομάδος, όπου ήτο, τουλάχιστον μεγαλοπαράγοντας, πουσταχτναγίν, τόνε ζηλεύανε όλοι οι άλλοι, εγώ ποτέ! Ο Ανδρέας Μαζαράκης, η οπτασία του Κίτσου του Τεγόπουλου, του εκδότη της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ» - και κολλητάρι του Κώστα του Λαλιώτη στους τσαμπουκάδες με τον Μάκαρο τον Ψωμιάδη στην Ευελπίδων και του Αλαφούζου του Γιάννη στην αντιμητσοτακική του υστερία ενώ είχε κουλαθεί από μια στρακαστρούκα της ΟΝΝΕΔ.

Ολονυχτίες στην Φωκειλίδου στο σπίτι του Κίτσου του Τεγόπουλου, του χαρισματικού εκδότη της «Ελευθεροτυπίας» στο Κολωνάκι.

Απαγορευόταν να φύγεις πριν ξημερώσει για λόγους, καταναγκαστικής συμπαράστασης στον Κίτσο που είχε δύο εικονικές εκτελέσεις στο αντάρτικο. Η Ματούλα, ο Παμίνο, ο Θέμος, ο Θωδ ο Βαρδινογιάννης- ο καλύτερος, ο Κακαουνάκης, ο Αντρέας κι εγώ.

Να μας σερβίρει ο βασανιστής του Κίτσου στην Μακρόνησο, που όταν γλύτωσε απ τα νύχια του τον έκανε μπάτλερ του για να του στρίβει τους μπάφους, και να κυνηγιούνται με τον Μαζαράκη σαν παιδάκια ποιός θα πιάσει πρώτος τα οπίσθια του άλλου κάτω από το άγρυπνο μάτι του- πορτρέτο- Σανταμ Χουσείν.

Σε ευχαριστώ για όσα με έχεις αξιώσει να ζήσω Ω ! Θεέ μου με αυτά τα ιερά τέρατα της ευφυίας και του άγριου χιούμορ, του απύθμενου.

Αντίο αγάπη μου γλυκιά που αν δεν μας έκαμε η Θεός αντριά θ απαυτονόμεθα ευχαρίστως.

Αντίο ήρωά μου που προσπαθούσες μονάχος σου να γλυτώσεις τα πρεζάκια από το «φάρμακο των ηρώων» την ηρωίνη που πουλάγανε οι μπάτσοι για να διαλύσουν τα Εξάρχεια στα 80. Αντίο στον «Αστέρα των Εξαρχείων», στον θρύλο του Μεταξουργείου, στην Μαντολινάτα των Αθηνών, την αγαπημένη φωνή του ραδιοφώνου, στον ιστορικό, μουσικολόγο και κοινωνιολόγο του πεζοδρομίου, στον επιστήθιο φίλο μου Ανδρέα Μαζαράκη, σε μια από τις μεγαλύτερες μορφές που πέρασαν απ τον μάταιο κόσμο ετούτο. Ο Ανδρέας Μαζαράκης, γεννήθηκε στο Μεταξουργείο στα χρόνια του Εμφυλίου.

Τέλειωσε το 5ο Γυμνάσιο στα Εξάρχεια.

Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ, Οικονομικό Τμήμα, όπου απεφοίτησε το 1974.

Συνέχισε τις σπουδές στην Νομική Αθηνών, απ' όπου πήρε το πτυχίο του το 1978.

Παράλληλα παρακολουθούσε Σχολή Θεάτρου (1967-1970) στο Εθνικό Θέατρο, και τελείωσε στην Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη.

Έκανε επίσης 5 χρόνια σπουδές στο Ωδείο Αθηνών, Φωνητικά και Ακκορντεόν.

Στη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη επανειλημμένα λόγω συμμετοχής στο Φοιτητικό Κίνημα και εστρατεύθη βίαια τον Φεβρουάριο του 1973.

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον τομέα των εισαγωγών και εξαγωγών τροφίμων, πραγματοποιώντας πολυάριθμα ταξίδια σε χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής.

Από την Τεχεράνη και την Ινδία μέχρι την Κούβα, γνώρισε διαφορετικούς πολιτισμούς και κοινωνίες, εμπειρίες που συχνά αξιοποιούσε στις δημόσιες παρεμβάσεις και αφηγήσεις του.

Παράλληλα, ασχολήθηκε με την υποκριτική και τη δημοσιογραφία, όμως ήταν το ραδιόφωνο που τελικά κέρδισε την καρδιά του. Ο Ανδρέας ο Μαζαράκης μαζί με τον Μανώλη τον Ρασούλη ήταν οι δύο κορυφαίοι λαικοφιλόσοφοι/ μουσικολόγοι της πόλεως των Αθηνών.

Εθνικόφρον αναρχικός υπάρχει; Υπάρχει! Ο Μαζαράκης. « Για να καταλάβεις πόσο σε γουστάρω κολασμένα ανακοινώνω πρώτα σε σένα και μετά στην γυναίκα μου ότι έχω επιθετικό καρκίνο που θα με φάει λάχανο οσονούπω, την πανακότα μου μέσα»! «Αποδυτηριάκια» αθάνατε! ΥΓ: Προχθές σου έστειλα αυτό το μήνυμα, γιατί δεν απάντησες; «Ρε συ Ανδρέα σε έχω στο μυαλό μου. Πως τα πας; Δεν ακούγεστε»;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους