Ενα αφιερωμα στον δεξιοτεχνη του μπουζουκιου Μιμη Ξαπλαντερη οχι απο τους γνωστους μπουζουξιδες αλλα εχει λαβη μερος σε εκατονταδες ηχογραφησεις κυριος σε μικρες εταιριες οπως η ΑΠΟΛΛΟΝ της Τζενης...

Πλήρες Κείμενο:

Ενα αφιερωμα στον δεξιοτεχνη του μπουζουκιου Μιμη Ξαπλαντερη οχι απο τους γνωστους μπουζουξιδες αλλα εχει λαβη μερος σε εκατονταδες ηχογραφησεις κυριος σε μικρες εταιριες οπως η ΑΠΟΛΛΟΝ της Τζενης Φιλλιπιδακη και Τολη Εσδρα οπου ο Μιμης Ξαπλαντερης ητανε ο μονιμος εκτελεστης στο μπουζουκι μαζι με τον Λεοναρδο Μπουρνελη και ο Θεοδωρος Δερβενιωτης τον ειχε σε πολλες ηχογραφησης του ..Εδω συνεχιζω με τον φιλο μας Κωστα στο πολυ ωραιο του κειμμενο που εχει γραψει για τον αξεχαστο Μιμη Ξαπλαντερη...Γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος (costaspanag) 18 άρθρα στο MusicHeaven Γεννήθηκα στη Μερόπη Μεσσηνίας.

Με τη μουσική ασχολούμαι ερασιτεχνικά, χωρίς επιδίωξη πτυχίων ή δεξιοτεχνίας.

Ψάχνω, ερευνώ και ενδιαφέρομαι για θέματα μουσικής θεωρίας, μουσικολογίας και λαικής παράδοσης.Το ενδιαφέρον μου για τη μουσική .. (Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013) Ο Δημήτρης (Μίμης) Ξαπλαντέρης, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, συνθέτης και τραγουδιστής της «χρυσής εποχής» του λαϊκού μας τραγουδιού, υπήρξε από τους πολύ καλούς και φημισμένους μπουζουξήδες.

Και είχε μια συνεχή, ανερχόμενη πορεία, από τη δεκαετία του ’50 μέχρι και τη δεκαετία του ’70. Σαν σολίστας του μπουζουκιού, που έπαιζε και συγχρόνως τραγουδούσε.

Εκτελεστής αλλά και ερμηνευτής, με ωραία, εκφραστική και ζεστή λαική φωνή.

Ψηλός, λεπτός, ευγενικός, ανεπιτήδευτος, λεβέντης, γνήσιος καλλιτέχνης, τίμησε με το ταλέντο του, το ήθος και την αξιοπρέπειά του το λαικό τραγούδι.

Με τον ασυμβίβαστο χαρακτήρα του δεν επιδίωξε να γίνει «φίρμα» και έμεινε μακριά από τα λαμπερά φώτα της δημοσιότητας.

Γεννήθηκε στο χωριό Σιάμου της Μεσσηνίας το 1933, από γονείς φτωχούς αγρότες.

Ο πατέρας του Αναστάσιος (Τάσης) ήταν αυτοδίδακτος ερασιτέχνης μουσικός και καλός ψάλτης και έπαιζε στα πανηγύρια και τους γάμους μαντολίνο. Ο Μίμης ήταν το 2ο από 3 παιδιά.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Κώστας έπαιζε κι αυτός μπουζούκι και το 1955 μετανάστευσε στην Αυστραλία (Μελβούρνη και τελικά Περθ), όπου έπαιζε σε κέντρα. Ο Μίμης ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του ’50 στη Μεσσηνία.

Αυτοδίδακτος, άρχισε να ασχολείται από 6 χρονών με το μαντολίνο και μετά με το μπουζούκι.

Στα τέλη της δεκαετίας του '50 κέρδισε τα πρώτα του μεροκάματα σε πανηγύρια χωριών της Μεσσηνίας και σε μονιμότερη βάση στο συγκρότημα του Πατριαρχέα στην Καλαμάτα.

Εμφανίστηκε σε Αθηναϊκά κέντρα με μεγάλα ονόματα, για 3-4 χρόνια έζησε στην Αμερική, είχε γερές συνεργασίες στους δίσκους και σε συναυλίες με συνθέτες του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού, αλλά και μια πιο προσωπική διαδρομή, γράφοντας δικά του τραγούδια ή ακόμη και σαν εκτελεστής & ερμηνευτής.

Οι πρώτες του ηχογραφήσεις έγιναν για λογαριασμό της δισκογραφικής εταιρίας Parlophone.

Ακολούθησαν πολλές ηχογραφήσεις σε μικρότερες εταιρίες, που άνθιζαν τη δεκαετία του ‘60. Είχε στενή συνεργασία με τον κιθαρίστα Μπάμπη Μαλλίδη και τον συνθέτη Απόστολο Καλδάρα.

Με τον Χάρη Λεμονόπουλο αποτέλεσαν ζευγάρι μπουζουκιών, με πολλές ώρες στούντιο.

Τo 1963 δούλεψε με τον Πρόδρομο Τσαουσάκη, στο κέντρο "Καζαμπλάνκα". Γνώρισε επιτυχία σαν ερμηνευτής με το τραγούδι "Δραπετσώνα και Ταμπούρια" του Βασίλη Αρχιτεκτονίδη, σε στίχους Νίκου Μπακογιάννη.

Συμμετείχε ως σολίστας σε συναυλίες των Γ. Μαρκόπουλου, Χρ. Λεοντή, Μ. Λοΐζου, καθώς και σε ηχογραφήσεις δίσκων με έργα τους.

Στη μεγάλη οθόνη εμφανίστηκε πλάι στους Απόστολο Καλδάρα, Νίκο Ξανθόπουλο, Στέλιο Καζαντζίδη, Μιμίκα Καζαντζή, Φούλη Δημητρίου κ.ά. Το 1966 περιόδευσε στην Αυστραλία με τη Μαρινέλλα και τον Νίκο Ξανθόπουλο.

Το 1967, η επιτυχημένη του παρουσία με παρτενέρ τη Βάνα Λάμπρου, αρχής γενομένης από το κέντρο "Βράχος" με τον Γιώργο Οικονομίδη, έκανε αίσθηση στη νυκτερινή Αθήνα.

Με τον Γιώργο Νταλάρα συναντήθηκαν το 1967.

Από εκείνη την εποχή υπάρχουν και κάποιες σκηνές στην ταινία «Κολωνάκι διαγωγή μηδέν» με τη συμμετοχή του Νταλάρα ως νεαρού κιθαρίστα, σε ηλικία 17 ετών, στο συγκρότημα του Δημήτρη Ξαπλαντέρη. Μίμης Ξαπλαντέρης Το 1969 συνόδευε τον Δημήτρη Μητροπάνο και την Καίτη Αμπάβη στο κέντρο "Παληά Αθήνα". Την άνοιξη του 1970 με την ορχήστρα του Σπύρου Παπαβασιλείου έπαιζε στα "Αστέρια" της Γλυφάδας, με τραγουδιστές τις αδελφές Δήμα, τον Σώτο Παναγόπουλο, τη Σόφη Ζαννίνου, τον Γιώργο Γερολυμάτο κ.ά. Το 1972 ο Γιώργος Νταλάρας, που τότε άρχιζε να καθιερώνεται σαν ερμηνευτής, ηχογράφησε δύο συνθέσεις του Ξαπλαντέρη σε στίχους Β. Ρούτη: τη «Ροδιά» που κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών μαζί με το «Μέτοικο», και το «Δεν έμεινε σταλιά κουράγιο», που όμως δεν κυκλοφόρησε σε δίσκο.

Επίσης είχε συνεργασία με τον Θανάση Πολυκανδριώτη, τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Γιάννη Κατέβα, τον Γιώργο Μαργαρίτη, την Μπελίντα, τον Βαγγέλη Περπινιάδη, τη Μοσχολιού, τον Τζανετή, τη Δούκισσα, τον Μπάμπη Τσετίνη, Τον Στράτο Διονυσίου κ.ά. Το 1977 κυκλοφόρησε σε δίσκο το τραγούδι του «Καντάδα», σε στίχους Γιώργου Κανελλόπουλου, με τον Γιάννη Κατέβα.

Λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του, τον παρουσίασε ο Άκης Παυλόπουλος σε τηλεοπτική εκπομπή του Alter, μαζί με τους Κώστα Παπαδόπουλο, Γιάννη Μωραίτη & Νίκο Τατασόπουλο, σαν την «Α’ Εθνική των μπουζουκιών», με καλεσμένο και τον Δημήτρη Κωνσταντάρα.

Εκεί τραγούδησε τα τραγούδια «Σαν μαγεμένο το μυαλό μου» του Μπαγιαντέρα, «Το τραμ το τελευταίο» του Σουγιούλ και το «Πού να γυρνάς, πού να γυρνάς» του Αντώνη Ρεπάνη. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Μαρτίου του 2009.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους