Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΌΧΙ ΣΤΟΝ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟ ΚΗΠΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΜΕ ΖΩΑ Σήμερα Πέμπτη 18/6/2026 το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Λεμεσού αποφασίζει για την τύχη του ζωολογικού κήπου Λεμεσού.

Η δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες γύρω από τον Ζωολογικό Κήπο Λεμεσού φαίνεται να περιστρέφεται ολοένα και περισσότερο γύρω από την έννοια της «ιστορικής μνήμης». Πρώην δήμαρχοι, δημοτικοί παράγοντες και συμπολίτες μας υποστηρίζουν ότι ο ζωολογικός κήπος αποτελεί μέρος της ιστορίας της πόλης και ότι δεν πρέπει να διαγραφεί από τη συλλογική μνήμη της Λεμεσού.

Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι.

Κανείς δεν μπορεί να διαγράψει την ιστορία.

Κανείς δεν μπορεί να σβήσει τις αναμνήσεις χιλιάδων παιδιών και οικογενειών που επισκέφθηκαν τον ζωολογικό κήπο τις προηγούμενες δεκαετίες.

Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι άλλο: Ποια ιστορία θέλουμε να θυμόμαστε και ποιο είναι το δίδαγμα αυτής της ιστορίας; Διότι η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να αφορά μόνο τα μονοπάτια, τα κτίρια και τις αναμνήσεις των επισκεπτών.

Οφείλει να αφορά και τα ίδια τα ζώα, τα οποία για δεκαετίες αποτέλεσαν το αόρατο κομμάτι αυτής της ιστορίας.

Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.

Δεν μπορεί να θυμάται μόνο τα χαμόγελα των επισκεπτών και να ξεχνά τα λιοντάρια, τις αρκούδες, τις λεοπαρδάλεις, τους πιθήκους και δεκάδες άλλα άγρια ζώα που πέρασαν τη ζωή τους πίσω από κάγκελα.

Δεν μπορεί να θυμάται μόνο τις εκδρομές και να ξεχνά τις συνεχείς προσπάθειες φιλοζωικών οργανώσεων, επιστημόνων και πολιτών που επί δεκαετίες αγωνίστηκαν για τον τερματισμό της αιχμαλωσίας των άγριων ζώων.

Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι αρκετοί από αυτούς που σήμερα επικαλούνται την ιστορική μνήμη ήταν οι ίδιοι που κατά το παρελθόν προχώρησαν ή συναίνεσαν σε μεταφορές άγριων ζώων σε καταφύγια και φυσικά πάρκα του εξωτερικού, αναγνωρίζοντας στην πράξη ότι το μοντέλο της έκθεσης άγριων ζώων σε κλουβιά είχε πλέον φτάσει στα όριά του.

Η κοινωνία του 2026 δεν είναι η κοινωνία του 1950 ή του 1970.

Σήμερα η τεχνολογία προσφέρει αμέτρητες δυνατότητες εκπαίδευσης και γνωριμίας με την άγρια ζωή.

Μέσα από σύγχρονα ντοκιμαντέρ, δορυφορικές συνδέσεις, διαδικτυακές ζωντανές μεταδόσεις από εθνικά πάρκα και καταφύγια άγριας ζωής, τα παιδιά μπορούν να γνωρίσουν τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον και όχι πίσω από σιδερένια κάγκελα.

Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης δεν σημαίνει διατήρηση ξεπερασμένων πρακτικών.

Η ιστορική μνήμη δεν είναι η διατήρηση των κλουβιών, για παράδειγμα, όταν μιλάμε για ένα παλιό εργοστάσιο, δεν μιλάμε μόνο για τα προϊόντα του αλλά και για τους εργάτες του.

Όταν μιλάμε για ένα παλιό ορφανοτροφείο, δεν μιλάμε μόνο για το κτίριο αλλά και για τα παιδιά που έζησαν εκεί και όταν μιλάμε για το Άουσβιτς δεν μιλάμε μόνο για το φυλακές και τα κτίρια αλλά και για τις χιλιάδες των κρατουμένων και τα βασανιστήρια που υπέστησαν Η ιστορική μνήμη είναι η διατήρηση της γνώσης για το γιατί υπήρξαν αυτά τα κλουβιά και γιατί οι σύγχρονες κοινωνίες επιλέγουν να τα ξεπεράσουν.

Εάν πραγματικά θέλουμε να τιμήσουμε την ιστορία του Ζωολογικού Κήπου Λεμεσού, τότε οφείλουμε να τη δούμε ολόκληρη και όχι μόνο το βολικό της κομμάτι.

Η μεγαλύτερη τιμή προς την ιστορία δεν είναι η συνέχιση της αιχμαλωσίας.

Η μεγαλύτερη τιμή προς την ιστορία είναι η αναγνώριση των λαθών του παρελθόντος και η μετάβαση σε ένα σύγχρονο μοντέλο εκπαίδευσης, προστασίας και σεβασμού των ζώων.

Η πρόοδος μιας κοινωνίας δεν μετριέται από το πόσο διατηρεί τα κλουβιά του παρελθόντος αλλά από το πόσο γρήγορα τα αντικαθιστά με πιο ηθικές, πιο επιστημονικές και πιο σύγχρονες μορφές γνωριμίας με τον φυσικό κόσμο. ΚΟΜΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΚΥΠΡΟΥ – 18/6/2026 Σημ: Όταν ένας θεσμός κοστίζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως στους φορολογούμενους, (μόνο το 2025 700χιλ ευρώ) η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στη νοσταλγία.

Η δημόσια πολιτική οφείλει να εξετάζει: το οικονομικό κόστος, το όφελος για την κοινωνία, την ευημερία των ζώων, τις σύγχρονες εναλλακτικές μορφές εκπαίδευσης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους