Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο νεαρός Σοφοκλής Σεμερτζής ήρθε στον Άρη από την Χαλκηδόνα το 1963 και αγωνιζόταν στη θέση του χαφ.

Διακρινόταν για τα σωματικά του προσόντα και την ευχέρεια με την οποία κινούταν στο γήπεδο.

Ήταν ένας ελπιδοφόρος δεκαοκτάχρονος που επρόκειτο να αποτελέσει ένα πολύτιμο μέλος της κιτρινόμαυρης οικογένειας για τα επόμενα ένδεκα χρόνια δικαιώνοντας πλήρως κάθε προσδοκία.

Την πρώτη του σεζόν είναι στις βασικές επιλογές του προπονητή Τρεβιζάν και του διαδόχου του Πάλφι.

Παίζει στο κέντρο, δείχνοντας αρκετά καλά στοιχεία.

Λόγω όμως του νεαρού της ηλικίας και της απειρίας του, κάνει μια μέτρια σεζόν, σε μια χρονιά που ο Άρης σώζεται κυριολεκτικά στο παρά πέντε από τον υποβιβασμό, σε αγώνες μπαράζ.

Την επόμενη σεζόν, 1963-64, αγωνίζεται μόνο σε τρία παιχνίδια, στο τέλος.

Μεσολαβεί η στρατιωτική του θητεία, κατά την οποία μετατίθεται στην Κύπρο, γεγονός που τον κάνει να χάσει το μεγαλύτερο μέρος των αγωνιστικών του υποχρεώσεων.

Παίζει ξανά ως βασικός κατά τον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος 1964-65, όταν ο Γιουγκοσλάβος Πάλφι τον χρησιμοποιεί σε ένδεκα αγώνες.

Τότε για πρώτη φορά δοκιμάζεται στην θέση του κεντρικού αμυντικού, όπου δείχνει μεγάλη ικανότητα.

Το 1965-66 ξεκινάει στα δύο παιχνίδια εναντίον της Κολωνίας για το κύπελλο εκθέσεων.

Στην αρχή παίζει στον χώρο του κέντρου, αλλά γρήγορα ο Πάλφι καταλαβαίνει πως είναι πολύ πιο αποτελεσματικός στην άμυνα.

Όταν στις 27 Φεβρουαρίου 1966 ο Άρης κερδίζει τον ΠΑΟΚ με 5-1, ο νεαρός στόπερ καθηλώνει τον Κούδα και αυτό τον καθιερώνει στην θέση του κεντρικού αμυντικού.

Με το ύψος και την κορμοστασιά του δεσπόζει στον χώρο, καθώς είναι ανίκητος στις εναέριες μονομαχίες.

Το φιλότιμο και το πείσμα του τον καθιστούν ακαταμάχητο μαχητή.

Εμπνέει εμπιστοσύνη και με θεαματικές και ουσιώδεις αποκρούσεις κερδίζει το κοινό.

Μαζί με τον Γριμπελάκο συνθέτουν ένα τρομερό δίδυμο, βράχοι που «λειτουργούν» ως «κυματοθραύστες» στις αντίπαλες επιθέσεις.

Στις 19 Φεβρουαρίου 1967 ο Ολυμπιακός παίρνει ισοπαλία 2-2 μέσα στο Χαριλάου. Ο Σοφοκλής όμως παίρνει «άριστα» καθώς ο Γιούτσος και έπειτα ο Σιδέρης εξουδετερώνονται από το μεγάλο του ταλέντο! Στο τέλος της σεζόν 1966-67 είναι από τους πολυτιμότερους παίκτες της ομάδας.

Την ίδια αποτελεσματικότητα και ωριμότητα δείχνει και την επόμενη σεζόν, 1967-68. Είναι ο καλύτερος αμυντικός, μια πραγματική εγγύηση.

Χρησιμοποιείται και ως αμυντικός χαφ, σαν σκούπα, μπροστά από τους δύο στόπερ.

Το 1968-69, ο Σοφοκλής μένει εκτός ενδεκάδας, καθώς στα στόπερ αγωνίζονται με επιτυχία οι Ραπτόπουλος και Σπυρίδων.

Χρησιμοποιείται ξανά την επόμενη περίοδο, όταν ο Τσίριτς του εμπιστεύεται την θέση του κεντρικού αμυντικού σε μια σειρά από παιχνίδια του δεύτερου γύρου, αλλά και στα σπουδαία ματς του κυπέλλου εναντίον του Παναθηναϊκού στο Χαριλάου (τελικό σκορ 2-1), στον ημιτελικό στο Καραϊσκάκη (τελικό σκορ Ολυμπιακός Άρης 0-1 και πρόκριση των κιτρίνων) και στον μεγάλο τελικό του Καυταντζογλείου εναντίον του ΠΑΟΚ.

Στο τελευταίο αυτό παιχνίδι παίζει στο κέντρο, έχοντας αναλάβει το μαρκάρισμα του Σαράφη.

Τα πάει πολύ καλά και στέφεται κυπελλούχος Ελλάδας! Τη σεζόν 1970-71, αγωνίζεται στα ματς του κυπέλλου κυπελλούχων με αρκετή επιτυχία.

Μαζί με τον Σπυρίδωνα συνθέτουν ένα πολύ δυναμικό δίδυμο, απροσπέλαστο στους αντίπαλους.

Έχει πλέον την εμπειρία να εξουδετερώνει σημαντικούς αντιπάλους, όπως τον Αντωνιάδη, τον Κούδα, τον Γιούτσο, τον Τριαντάφυλλο.

Με τις σωστές τοποθετήσεις, δείχνει μεγάλη άνεση στα κοψίματα του, ενώ «φημίζεται» για τα αποτελεσματικά του τάγκλιν και τα «ψαλιδάκια» με τα οποία απομακρύνει θεαματικά τους κινδύνους.

Την τελευταία του χρονιά, 1972-73, συνεργάζεται στα στόπερ με τον νεαρό Φοιρό, έχοντας πάλι τα ίδια καλά αποτελέσματα.

Το καλοκαίρι του 1973 όμως, η διοίκηση με τον νέο προπονητή Στάνκοβιτς, στο πλαίσιο της ανανέωσης που επιχειρούν στην ομάδα, αποφασίζουν να τον αποδεσμεύσουν.

Έτσι κλείνει τον κύκλο του στον Άρη, έναν κύκλο που κράτησε πάρα πολλά χρόνια και γνώρισε περισσότερο επιτυχίες και διακρίσεις. Ο Σοφοκλής θεωρείται, δικαίως, ως ένας από τους «χαλκέντερους» αμυντικούς που κράτησαν ψηλά της σημαία του συλλόγου κατά την δεκαετία του εξήντα και του εβδομήντα.

Σήμερα ο Σοφοκλής γίνεται 83 ετών. Στον Άρη αγωνίστηκε από το 1962 μέχρι το 1973 σε 233 αγώνες με 5 γκολ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους