Όλα τα βράδια περίμενα ένα τηλεφώνημά σου, από εκείνα που θα μου έλεγες πόσο σου έχω λείψει και πως έχεις μετανιώσει. Πως κι εσύ δεν μπορείς να κοιμηθείς επειδή με σκέφτεσαι, πως κι εσένα σε σκοτώνει...
Όλα τα βράδια περίμενα ένα τηλεφώνημά σου, από εκείνα που θα μου έλεγες πόσο σου έχω λείψει και πως έχεις μετανιώσει.
Πως κι εσύ δεν μπορείς να κοιμηθείς επειδή με σκέφτεσαι, πως κι εσένα σε σκοτώνει η απόσταση.
Το όνομά σου πλέον δε μοιάζει ξεχωριστό, ξεθώριασε με τόσα περασμένα φεγγάρια.
Μαζί με τα άδεια βράδια, πέρασες και εσύ από μέσα μου. Σαν να μην υπήρξες ποτέ. Σταύρος Χριστοδούλου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους