Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή το τριήμερο «Πολυγεγονός της Κοινωνικής Πολιτικής» του Δήμου Θεσσαλονίκης, στου οποίου την πρώτη μέρα παραβρέθηκα, έχω να μοιραστώ κάποιες σκέψεις.

Θεωρώ ότι η συζήτηση για την κοινωνική πολιτική οφείλει να ξεπεράσει το επίπεδο των διαπιστώσεων.

Εδώ και χρόνια αναγνωρίζουμε τα ίδια προβλήματα: υποστελέχωση, ανεπαρκείς πόροι, αυξανόμενες κοινωνικές ανάγκες και υπηρεσίες που λειτουργούν στα όριά τους.

Παρ’ όλα αυτά, το μόνο που βλέπουμε είναι αποσπασματικά και ευκαιριακά μέτρα, συνήθως στο πλαίσιο προγραμμάτων περιορισμένης διάρκειας, χωρίς να δημιουργούνται σταθερές, δημόσιες και ποιοτικές κοινωνικές υπηρεσίες με συνέχεια και προοπτική.

Έχω δει επανειλημμένα να αναδεικνύονται τα ίδια προβλήματα μέσα από παρεμβάσεις, ανακοινώσεις και διεκδικήσεις του κλάδου.

Οι ευθύνες της Κεντρικής Διοίκησης είναι δεδομένες και διαχρονικές.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν έχει τη δική της ευθύνη να διεκδικεί πόρους, να ενισχύει τις υπηρεσίες της και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την ουσιαστική στήριξη των πολιτών. Στον Δήμο Θεσσαλονίκης, η συνεχιζόμενη υποστελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών, με ελάχιστο μόνιμο προσωπικό και πολλούς εργαζόμενους κοντά στη συνταξιοδότηση, αποτελεί ένα ζήτημα που δεν μπορεί να αγνοείται.

Πολύ πρόσφατα είχαμε παραιτήσεις συμβασιούχων συναδελφισσών, εξαιτίας της πίεσης και των δυσμενών συνθηκών εργασίας.

Άλλες τρεις βρίσκονται να απολογούνται σε προανακριτική διαδικασία, μάλλον επειδή εκτελούν εισαγγελικές παραγγελίες ως παράλληλο καθήκον σε φάση κατεπείγοντος, χωρίς επιμόρφωση, επιστημονική εποπτεία, εξειδίκευση, νομική κάλυψη, κλπ.

Αλήθεια , θα δεχόταν ένας ΩΡΛ να εκτελεί χρέη παιδιάτρου; Παράλληλα, διαπιστώνω ότι η συνεργασία με ΜΚΟ τείνει να αποκτά ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο στην άσκηση της κοινωνικής πολιτικής (κόβοντας κορδέλες κάθε τρεις μήνες...). Χωρίς να παραγνωρίζω την όποια συμβολή τους, πιστεύω ότι δεν μπορούν να υποκαθιστούν τον ρόλο ισχυρών και επαρκώς στελεχωμένων δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών.

Για τον λόγο αυτό, θεωρώ ότι η συζήτηση δεν πρέπει να εξαντλείται σε εκδηλώσεις, παρουσιάσεις και καλές προθέσεις.

Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις: Τι έχει γίνει για τη στελέχωση των υπηρεσιών; Ποιες διεκδικήσεις έχουν τεθεί προς τα αρμόδια Υπουργεία; Τι κάνει ο δήμος για την στήριξη των εργαζομένων στην κοινωνική πολιτική; Ποιος είναι ο σχεδιασμός για τα επόμενα χρόνια; Πώς θα διασφαλιστεί ότι οι κοινωνικές ανάγκες της πόλης θα καλύπτονται από μόνιμες και ποιοτικές δημόσιες δομές; Η κοινωνική πολιτική δεν κρίνεται από τις εκδηλώσεις, αλλά από τις υπηρεσίες που βρίσκουν οι πολίτες όταν τις χρειάζονται (για πρόληψη ούτε λόγος..) Υγ. Το ΠΤ Κεντρικής Μακεδονίας του ΣΚΛΕ δεν προσκλήθηκε (μάλλον σε κάποιους βάζουν δύσκολα οι θέσεις του)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους